Skarga kasacyjna na bezczynność organu została uwzględniona, a skarżącemu przyznano od organu sumę pieniężną z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ, które skutkowało przewlekłością postępowania.

Programy telewizyjne rozpowszechniane wyłącznie w systemie teleinformatycznym nie wymagają koncesji na podstawie art. 33 ust. 1a u.r.t., o ile nie są rozprowadzane naziemnie, satelitarnie lub w sieciach kablowych. NSA orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z powodu błędnej rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej, podkreślając konieczność precyzyjnego stosowania ograniczeń ustawowych i nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z uwzględnieniem całego krajowego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając, że brak definicji projekcji świetlnej nie uzasadnia rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej zakazującej podświetlenia wewnętrznego reklam.

Przepisy art. 17 ust. 1 u.f.z.o. i art. 35 ust. 1 u.f.z.o. stanowią, że dotacja oświatowa dla niepublicznego żłobka przysługuje w przeliczeniu na każde zapisane dziecko, niezależnie od rzeczywistej frekwencji, pod warunkiem prowadzenia działalności żłobkowej. Ograniczenia związane z pandemią COVID-19 nie stanowią przesłanki do obniżenia dotacji.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jest kosztem kwalifikowalnym w ramach dotacji oświatowej. Zaskarżenie jego finansowania z dotacji stanowi naruszenie prawa materialnego w zakresie stosowalności art. 35 ust. 1 u.f.z.o.

Odmowa nadania stopnia doktora habilitowanego, jako wynik prawidłowo przeprowadzonego postępowania habilitacyjnego, którego efekty nie mogą być skutecznie podważone przez sądy administracyjne, jeśli nie wykazano naruszeń proceduralnych mających wpływ na jego wynik.

Postanowienie regulujące wydanie decyzji o przyznaniu prawa do rekompensaty może być uchylone na podstawie nowego stanu faktycznego. Sąd wyznaczył konieczność ponownej oceny dowodów, oceniając zgodność przepisów z prawem o miejscach zamieszkania przedwojennych właścicieli mienia na byłym terytorium RP.

Decyzja kasatoryjna jest uzasadniona, jeśli organ I instancji naruszył przepisy postępowania w sposób istotny, wpływający na konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, co wymaga przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, w świetle zasady dwuinstancyjności.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny zgodnie z prawem, a wymagania formalne postępowania egzekucyjnego są spełnione, co uzasadnia jego prowadzenie w przypadku uchylania się od tego obowiązku.

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania związane ze zwrotem środków unijnych, jeśli w okresie pełnienia funkcji spółka była niewypłacalna, a nie zgłoszono wniosku o jej upadłość, chyba że wykaże brak winy w zaniechaniu tego obowiązku.

W sprawach regulacyjnych dotyczących nieruchomości kościelnych, na które roszczenia wygasły, nie jest dopuszczalna droga administracyjna. Roszczenia te mogą być dochodzone wyłącznie w drodze postępowania sądowego. Skarga kasacyjna Parafii domagającej się zwrotu nieruchomości została oddalona.

Zasadnym jest oddalenie skargi kasacyjnej PKP S.A., gdy niedopełniono wymogów formalnych przy określaniu podstaw kasacyjnych, a kwestia własności budowli stoi w sprzeczności z zasadą superficies solo cedit.

Wspólnicy spółek komandytowych prowadzących działalność rolniczą nie są objęci obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż zgodnie z ustawą, obowiązek taki dotyczy tylko spółek prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zamieszkanie na byłym terytorium RP przed 1 września 1939 r., jako przesłanka rekompensaty majątkowej, wymaga rzeczywistego związania z nieruchomością, uwzględniając zamiar stałego bądź czasowego pobytu, nie zaś jedynie formalnego jej posiadania.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że udzielenie jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przez podmiot wyklucza zarzut bezczynności. (Art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., art. 149 § 1 i art. 151 p.p.s.a.)

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowe pouczenie o terminie na wznowienie postępowania, zawieszonego z powodu stanu epidemii, rozpoczyna swój bieg zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą od dnia 24 maja 2020 roku, a niezłożenie wniosku do 24 maja 2023 roku skutkuje jego umorzeniem.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny na podstawie przepisów prawa, niezależnie od braku indywidualnego kalendarza szczepień czy zaświadczenia o badaniu kwalifikacyjnym, a egzekucja tego obowiązku przez organy administracyjne była zgodna z prawem.

Instrumentalne wszczynanie postępowań karnoskarbowych w celu zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych jest niedopuszczalne, a decyzje organów podatkowych muszą zawierać stosowne uzasadnienie, które umożliwia ich kontrolę sądową.

Odmowa udzielenia informacji gospodarczych przez Biuro Informacji Gospodarczej InfoMonitor S.A. nie może być identyfikowana z naruszeniem art. 15 ust. 3 RODO, gdyż żądanie dostępu obejmuje także dane o charakterze gospodarczym, regulowane przepisami o udostępnianiu informacji gospodarczych.

Organ, który nie udowodnił skutecznego doręczenia odpowiedzi na wniosek o informację publiczną we wskazanym trybie, pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny, a rodzice są zobowiązani do zapewnienia dziecku uczestnictwa w procedurze szczepienia, w tym badaniu kwalifikacyjnym. Brak zaświadczenia medycznego o przeciwwskazaniach lub długotrwałym odroczeniu nie wpływa na legalność egzekucyjnego postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna oddalona; obowiązek szczepień ochronnych zgodny z przepisami i wykonalny z mocy ustawy. Zarzuty proceduralne dotyczące formy upomnienia i badań lekarskich pozbawione uzasadnienia.

Na podstawie art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja ta podkreśla pierwszeństwo współmałżonka w sprawowaniu opieki oraz w ubieganiu się o świadczenie, co zostało potwierdzone w przywołanej uchwale NSA.