Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, a zarzuty dotyczące błędnej wykładni prawa oraz rażącego naruszenia przepisów nie zostały wykazane, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie nie doszło do naruszeń prawa procesowego ani materialnego skutkujących nieważnością postępowania ani wpływających na ocenę egzaminu M. S. Ocena komisji egzaminacyjnej była prawidłowa.

Sąd stwierdził, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym w pasie drogowym wymaga zezwolenia, a jego brak może skutkować nałożeniem kary pieniężnej bez uzasadnienia stwierdzenia nieważności takiej decyzji.

Skarga kasacyjna, nie zawierając usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu. Spełnienie przesłanek z art. 112b § 1 u.p.e.a. uzasadnia wydanie postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, niezależnie od zarzutów natury proceduralnej podniesionych w skargach kasacyjnych.

Skarga kasacyjna K.W. została oddalona jako nieoparta na usprawiedliwionych podstawach, a wyrok WSA podtrzymujący decyzję Komisji Egzaminacyjnej II stopnia uznany za zgodny z prawem, w szczególności z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz normami ustawy - Prawo o adwokaturze.

Właściwe ustalenie materiału dowodowego oraz wszechstronna ocena zeznań świadków w kontekście możliwego uznania służby wojskowej za represję z powodów politycznych jest kluczowe dla przyznania statusu działacza opozycji antykomunistycznej.

W sprawie o sygn. I SA/Ol 203/23 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zobowiązanie beneficjenta do zwrotu środków z umowy o dofinansowanie ze względu na naruszenie zasady konkurencyjności, mimo potencjalnego charakteru szkody, jest zasadne i zgodne z prawem unijnym oraz krajowym.

Nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych mogą skutkować obowiązkiem zwrotu dofinansowania; decyzja Zarządu Województwa Lubelskiego o takim zwrocie była zgodna z prawem i została utrzymana przez sąd.

W przypadku braku dokumentów homologacyjnych wymaganych przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE, naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. może być uznane za oczywiste, lecz dopiero jego istotne skutki gospodarczo-społeczne przesądzają o rażącym charakterze.

Rezygnacja z zatrudnienia uprawniająca do świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga istnienia bezpośredniego związku czasowego z rozpoczęciem opieki nad osobą niepełnosprawną, lecz istotne jest, aby decyzja o niepodejmowaniu pracy miała na celu konieczność sprawowania opieki.

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, orzekając, że decyzja odszkodowawcza nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wysłuchania biegłych na rozprawie nie wpłynął istotnie na kwotę odszkodowania ustaloną zgodnie z wcześniejszymi przepisami.

Publiczne ujawnienie imienia i nazwiska przez przewoźnika w celu weryfikacji uprawnień w publicznym miejscu, nie narusza zasad RODO, gdy spełnia warunki niezbędności umownej z art. 6 ust. 1 lit. b RODO.

Polski Fundusz Rozwoju S.A., jako podmiot, w którym Skarb Państwa ma pozycję dominującą, jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, niezależnie od wykonywania przez PFR zadań publicznych.

Nieprzestrzeganie przez członka komitetu audytu obowiązku aktywnego i udokumentowanego monitorowania sprawozdawczości finansowej oraz systemów zarządzania ryzykiem stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej przez KNF.

W sprawie o sygn. akt II GSK 1458/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, podtrzymując wyrok NSA I instancji w przedmiocie bezczynności Przewodniczącej Krajowej Rady Sądownictwa w dostępie do informacji publicznej. Wydano orzeczenie o konieczności rozpoznania skargi na nienależyte wykonanie obowiązków informacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał za zasadne wydane decyzje administracyjne dotyczące ustalenia nienależnie pobranych płatności, wskutek uznania objętego wnioskiem gospodarstwa za ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków.

W postępowaniu o ulgę płatniczą, organy podatkowe mogą zastosować ulgę, jedynie jeśli istnieje ważny interes podatnika lub publiczny. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję odmowną organów, podkreślając, że wystąpiły uzasadnione podstawy do odmowy zastosowania ulgi, zwłaszcza przy braku pełnego ujawnienia stanu finansowego przez wnioskodawcę.

Minister Sprawiedliwości jest zobowiązany do odwołania notariusza po ukończeniu 70 roku życia, jednak regulacja ta musi być zbadana pod kątem zgodności z unijnymi zasadami równego traktowania i proporcjonalności względem celów polityki zatrudnienia.

Tablice reklamowe posadowione na fundamentach nie zagłębionych w gruncie nie są budowlami trwale związanymi z gruntem i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję z powodów proceduralnych, a nie materialnoprawnych, zaś zarzut błędnej interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. okazał się nieadekwatny.

Tablice reklamowe, które ze względu na swoją konstrukcję i sposób posadowienia zapewniają trwałe związanie z gruntem, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji nie dopełnił obowiązku kontroli decyzji administracyjnej, poprawność operatów szacunkowych była niewłaściwie oceniona. Zarzuty dotyczące przedawnienia były bezzasadne.

Decyzja organu administracji publicznej o zobowiązaniu podmiotu do zwrotu środków unijnych jest zasadna, gdy nieprawidłowości w procedurze zamówienia mogą potencjalnie wpłynąć na szkodę budżetu UE, co podlega ocenie sądu administracyjnego.

Podmiot faktycznie władający nieruchomością, niezależnie od braku tytułu prawnego, jest zobowiązany do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeśli spełnia definicję władającego według ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.