W przypadku opieki naprzemiennej, zgodnie z orzeczeniem sądu, świadczenie wychowawcze ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy przysługującej kwoty, niezależnie od formalnego ujęcia opieki w orzeczeniu.

NSA uznaje bieżące korygowanie wielkości dotacji w trakcie roku budżetowego jako zasadną praktykę, zgodnie z interesami finansów publicznych i regulacjami dotyczącymi uczniów faktycznie uczęszczających do placówek oświatowych.

Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za prawidłowe oraz brak podstaw do uchylenia wyroku w zakresie ustalenia wysokości i wypłaty dotacji oświatowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw do podważenia rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który prawidłowo zaakceptował ustalenia organu administracji w zakresie odmowy płatności rolnośrodowiskowej z uwagi na naruszenie wymaganych warunków.

Weryfikacja i bieżące korygowanie wysokości dotacji oświatowej przez organ dotujący w trakcie roku budżetowego, uwzględniające faktyczną liczbę uczniów, jest zgodne z przepisami o finansowaniu zadań oświatowych i finansach publicznych.

NSA potwierdza zasadność umorzenia postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA, uznając, że upływ trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji czyni postępowanie bezprzedmiotowym, co jest zgodne z Konstytucją i nie narusza zasady równości obywateli wobec prawa.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego z uwagi na niewłaściwą obsadę sądu oraz wątpliwości co do niezależności i bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, związanego z KRS w nowym trybie.

Skarga kasacyjna Z. L. na wyrok WSA we Wrocławiu, dotycząca ustalenia wysokości dotacji oświatowej dla przedszkola, została oddalona, jako iż Burmistrz Polkowic prawidłowo ustalił liczbę uczniów i wysokość dotacji zgodnie z ustawą o finansowaniu zadań oświatowych.

NSA podtrzymuje, że brak doręczenia decyzji adresatowi nie powoduje jej nieistnienia, a przedstawione przez spółkę alternatywne dowody nie wykazują wywozu towaru poza granice UE, co uzasadnia odmowę potwierdzenia wywozu i unieważnienie zgłoszenia celnego.

Jeżeli samoistny posiadacz dokonuje wszystkich czynności charakterystycznych dla właściciela, z wyłączeniem wpływu innych współwłaścicieli, to zgodnie z art. 3 ust. 3 u.p.o.l., obowiązek podatkowy od nieruchomości spoczywa na nim wyłącznie.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną Gminy Miasta Gdyni, uznając, że nie wykazała ona przesłanek do nieodpłatnego przekazania nieruchomości, a wyrok Sądu I instancji, uwzględniający uznaniowość decyzji, odpowiadał prawu.

Gmina Jedwabno jest zobowiązana do zwrotu dotacji celowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, a zarzuty proceduralne i dotyczące przedawnienia obowiązku zwrotu są bezzasadne.

Brak szczegółowego odniesienia w uzasadnieniu wyroku do zarzutu dotyczącego tytułu i charakteru decyzji łącznego zobowiązania pieniężnego nie stanowi o jego nieprawidłowości, o ile decyzja spełnia wymogi ustalenia zobowiązania.

Nieprzedstawienie przez Polskie Koleje Państwowe S.A. stosownych decyzji lub umów uprawniających do zarządu gruntami kolejowymi powoduje, iż nieruchomości te w dniu 27 maja 1990 r. z mocy prawa stały się własnością gmin, czego PKP nie może skutecznie kwestionować.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że błędne przypisanie statusu drogi publicznej stanowi podstawę do uchylenia decyzji, gdy zebrane materiały dowodowe niedostatecznie wykazują brak zaliczenia działki do kategorii dróg publicznych przed 31 grudnia 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle prawa materialnego dotyczącego specustawy drogowej, nie uznaje przymiotu strony dla cesjonariusza wierzytelności odszkodowawczej z tytułu przelewu, zgodnie z art. 12 ust. 4f, potwierdzając zakreślony krąg uprawnionych jako wyczerpujący.

Solidarną odpowiedzialność członków zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki można orzec, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o upadłość lub że niezłożenie było niezawinione (art. 116 o.p.).

Nałożenie środków karnych bez określenia ich czasookresu obowiązywania stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, co uzasadnia uchylenie orzeczenia w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Koszt uzyskania przychodu z dobrowolnego umorzenia akcji objętych w wyniku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę akcyjną stanowi wartość bilansowa majątku przekształcanej spółki z o.o. na dzień przekształcenia, a nie wydatki poniesione na pierwotne objęcie udziałów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy naruszył art. 121 O.p., błędnie formułując pouczenie o uzupełnieniu braków formalnych; nienależycie wyjaśniając wymagania formalne podpisania dokumentu elektronicznego.

Przychody z obrotu nieruchomościami, generowane przez podatnika w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy, pochodziły z pozarolniczej działalności gospodarczej. Aktywność ta nie wchodziła w zakres zarządu majątkiem osobistym, co wykluczało zakwalifikowanie jej jako odpłatnego zbycia nieruchomości.

Sąd stwierdził, że przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami jest niezasadne, gdyż gospodarstwa rolników stworzyły sztuczne warunki w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Skarga kasacyjna na decyzję oddalającą przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami została oddalona. Wystarczające uzasadnienie implikuje prawidłowość działań administracyjnych i sądowych, uwzględniając wiążące wcześniej wydane oceny prawne sądu.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi, gdy nie zgłosi on wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, zgodnie z art. 116 o.p.