Dopuszczenie w SIWZ klauzuli generalnej umożliwiającej oferty równoważne uzasadnia niezamieszczenie przy każdej normie sformułowania "lub równoważne"; tym samym takie postanowienia zamawiającego nie naruszają art. 30 ust. 4 P.z.p. i nie wpływają na ograniczenie konkurencji, nie stanowiąc podstawy do zwrotu dofinansowania.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na rażące naruszenie prawa może zostać dokonane jedynie w przypadkach o oczywistych wadach prawnych, materialnoprawnych, których istnienie musi zostać jednoznacznie wykazane przez stronę kwestionującą decyzję.

W sprawie o wydanie zaświadczenia przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności nieruchomości, data w ewidencji gruntów i budynków nie jest decydująca, jeśli istnieją inne, sprzeczne dane urzędowe; brak jednoznacznych dowodów na cele mieszkaniowe uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia.

Bezczynność oraz przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie sankcji oraz zobowiązanie do podjęcia decyzji administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z 1969 roku. Uznał, że nie wykazano rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej unieważnienie w trybie nadzwyczajnym.

Niedopuszczalność połączenia kar w wyroku łącznym, gdy jedna z kar dotyczy przestępstwa nieobjętego zgodą państwa przekazującego, stanowi rażące naruszenie zasady specjalności i prowadzi do uchylenia wadliwego orzeczenia sądu odwoławczego.

W sprawie odmowy świadczenia wychowawczego zastosowanie mają przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, a kraj pracy rodzica determinuje uprawnienia do świadczeń rodzinnych, niezależnie od ograniczenia władzy rodzicielskiej.

W postępowaniu administracyjnym obowiązkiem strony jest wykazanie tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości. Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do korygowania błędów we wnioskach dekretowych bez wyraźnych dowodów potwierdzających uchybienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

W przypadku nieuiszczenia opłaty parkingowej, obowiązek jej zapłaty domniemanie obciąża właściciela pojazdu, chyba że wykaże on, iż korzystała z niego inna osoba; z uwagi na brak istotnego uchybienia proceduralnego, skarga kasacyjna została oddalona.

Wszczęcie postępowania karnego względem innego podmiotu, niezwiązanego bezpośrednio z zobowiązaniami podatnika, nie może skutkować zawieszeniem biegu terminu przedawnienia podatku dochodowego tego podatnika.

W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej NSA stwierdza, że prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia stwierdzenie nadpłaty podatku po upływie terminu przedawnienia, niezależnie od egzekucyjnej niemocy rozstrzygnięć sądowych.

Zastrzeżenie informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" jest zasadne, jeżeli organ wskazał na realne wartości gospodarcze chronionych danych, co zostało tu prawidłowo zrealizowane. NSA uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, uznając decyzje organu za prawidłowe.

Postępowanie scaleniowe dotyczące działki nr 40/1, w świetle stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 roku, było bezprzedmiotowe. Zmiany faktyczne uniemożliwiają prowadzenie go skutecznie, a rozstrzyganie go w ramach ingerencji w stan prawny byłoby sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności rażące naruszenie prawa proceduralnego, które może uzasadniać jedynie wznowienie postępowania, o ile nie zostały wykazane kwalifikowane wady decyzji dot. przejęcia gospodarstwa przez Skarb Państwa przed 1975 r.

Umowy o świadczenie wykładów mają charakter umowy o świadczenie usług, a nie dzieła, z uwagi na brak zindywidualizowanego rezultatu. Podlegają zatem regulacjom dotyczącym zlecenia, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczeniowym.

Przychody uzyskane przez podatnika stanowią definitywne przysporzenie podlegające opodatkowaniu jako otrzymane pieniądze w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., jeżeli nie wykazano ich powiązania z działalnością operacyjną podatnika.

Wysokość odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę publiczną winna być ustalana według stanu nieruchomości z dnia wskazanej ustawą z 13 października 1998 r., co determinuje sposób wykorzystania nieruchomości na tę datę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgłoszenie wyrobu medycznego, które pozostaje niekompletne i zawiera błędy formalne mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia, może być uznane za niedokonane zgodnie z art. 63 ustawy o wyrobach medycznych. Rozbieżności w nazwie handlowej uniemożliwiają prawidłową identyfikację wyrobu, co uzasadnia decyzję o odmowie rejestracji.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że prawidłowe określenie podstawy opodatkowania wymaga dokładnego uwzględnienia specyfiki powierzchni użytkowej oraz kwalifikacji urządzeń budowlanych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego i budowlanego.

Brak przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę wyklucza możliwość wznowienia postępowania, chyba że wystąpi przesłanka prawna wpływająca na możliwości zabudowy nieruchomości sąsiedniej wynikająca z art. 28 ust. 2 u.p.b.

Decyzje środowiskowe utrzymane w mocy przez WSA oraz NSA są zgodne z przepisami u.i.o.ś., spełniając wymogi formalne i materialne, w tym w zakresie racjonalności wariantów przedsięwzięcia. Obowiązek zapewnienia jakości akustycznej wzdłuż dróg publicznych spoczywa na zarządcy drogi, a nie na inwestorze."

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie rodzinne, wskutek niezgłoszenia zmiany sytuacji dochodowej mimo obowiązku jej zgłoszenia, jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi. Przedmiotowe pouczenie musi być jasne i zrozumiałe dla adresata.

Faktury VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, a księgi podatkowe oparte na takich fakturach należy uznać za nierzetelne.

Statki wykorzystywane w celach badawczych, które nie przewożą osób ani ładunków, nie kwalifikują się do określenia "eksploatowane w transporcie międzynarodowym" w świetle umowy między Rzeczpospolitą Polską a Singapurem o unikaniu podwójnego opodatkowania.