Odstąpienie od procedury homologacji przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE, pomimo oczywistego naruszenia przepisów, narusza zasady praworządności oraz zaufania do organów państwa. Skutki społeczne i plany legislacyjne nie uzasadniają pozostawienia niezgodnej z prawem decyzji w obrocie prawnym.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest możliwe tylko wobec decyzji ostatecznych. Decyzja zachowująca możliwość zaskarżenia nie spełnia przesłanek do wszczęcia nadzwyczajnej procedury unieważnienia.
Zakwalifikowanie obiektów jako budynku lub budowli wymaga dokładnego zbadania cech związania z gruntem oraz posiadanych konstrukcji. W sytuacji wątpliwości, organ powinien dogłębnie wyjaśnić fakty i uzasadnić prawnie wybór kwalifikacji. Brak takich czynności skutkować może uchyleniem rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Klasyfikacja obiektów jako budynków lub budowli na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości wymaga precyzyjnego rozróżnienia według cech konstrukcyjnych oraz funkcji, a błędna kwalifikacja narusza przepisy Ordynacji podatkowej i ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego nie stanowi samoistnej podstawy zakwestionowania pozwolenia na budowę; wymaga wykazania naruszenia konkretnego przepisu ustanawiającego ograniczenie zabudowy nieruchomości sąsiedniej. Przy ocenie nasłonecznienia należy rozróżniać wysokość budynku od wysokości przesłaniania, a twierdzenia o wadliwości analizy muszą
Obowiązek ustalenia rzeczywistej treści żądania strony nie oznacza obowiązku domniemywania niewyrażonej woli wszczęcia postępowania nadzwyczajnego. Pismo jednoznacznie stanowiące odwołanie od decyzji, choćby jego uzasadnienie wskazywało na możliwe przesłanki wznowienia postępowania, podlega rozpoznaniu jako odwołanie; wniesione po terminie skutkuje stwierdzeniem jego niedopuszczalności na podstawie
Należyta staranność podatnika oraz obiektywne przesłanki wskazujące na jego udział w oszustwie podatkowym uzasadniają odmowę prawa do odliczenia VAT, nawet przy wspomnianym zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w wyniku wszczętego postępowania karnego skarbowego.
Podmiot realizujący projekt rewitalizacji mający na celu działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą podatkowi VAT, może przyjąć metodę prewspółczynnika, o ile odpowiada ona specyfice jego działalności i obiektywnie odzwierciedla zakres wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
Skarga kasacyjna została uwzględniona, a NSA uznał, że brak świadectwa homologacji w decyzji rejestracyjnej pojazdu stanowił rażące naruszenie prawa. W konsekwencji uchylono decyzję i wyrok WSA, podkreślając nadrzędność zasad praworządności.
Odmowa wydania zaświadczenia na podstawie art. 293 § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest nieuzasadniona, gdyż przepis nie chroni bezwzględnie informacji już znanych kontrahentowi podatnika. W przypadku istnienia znaczącego interesu gospodarczo-prawnego, zaświadczenie winno być wydane.
Sprawa dotycząca roszczenia o rekompensatę w transporcie zbiorowym jest cywilnoprawna; postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe. Za kwantyfikację roszczenia odpowiada umowa cywilnoprawna.
Roszczenie o rekompensatę w publicznym transporcie zbiorowym ma charakter cywilnoprawny i nie podlega merytorycznemu rozstrzygnięciu przez organy administracyjne; umorzenie postępowania administracyjnego jest zasadne.
Decyzja rejestracyjna wydana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych narusza art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w sposób rażący, co skutkuje koniecznością uchylenia tej decyzji, mimo powołanych skutków społeczno-ekonomicznych rejestracji pojazdu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nieuzasadnione priorytetowe stosowanie przepisów rozporządzenia z 1959 r. nad normami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślono, że tak nakreślone obciążenie prawne narusza zaufanie inwestora do obowiązujących aktów prawa miejscowego.
NSA uznano, że zarzuty dot. naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych są nieuzasadnione. Postępowanie organów było zgodne z przepisami prawa administracyjnego i ochrony przeciwpożarowej, a skarga kasacyjna nie wskazywała na okoliczności uzasadniające jej uwzględnienie.
Podatek od nieruchomości obciąża współwłaścicieli, nawet jeśli nie sprawują faktycznego władania, o ile nie wykażą ujawnionej na zewnątrz woli samoistnego posiadania przez inny podmiot.
Kwalifikacja obiektów jako budowli lub budynków wymaga szczegółowej analizy cech technicznych i trwałego związania z gruntem, istotnych dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Należy unikać błędnej klasyfikacji zgodnie z orzecznictwem NSA.
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu w związku z brakiem wykazania zasadności zarzutów w zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym w szczególności w kontekście dowolnej oceny dowodów oraz błędnie zakwalifikowanych transakcji jako kosztów uzyskania przychodów.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że do uznania wpłat od anonimowych darczyńców dokonywanych podczas streamingu za darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego nie jest wymagane ustalenie tożsamości darczyńców. Wpłaty te, mając charakter nieodpłatny i spełniający essentialia negotii, mogą podlegać regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Brak ustalenia rzeczywistej daty doręczenia decyzji przez stronę, przy istniejących możliwościach tego ustalenia, skutkuje brakiem podstaw do przywrócenia terminu na wniesienie odwołania. Należyta staranność wymaga aktywnego działania w celu zdobycia wiedzy o doręczeniu.
Przesłanka „uzasadnionej obawy” niewykonania zobowiązania podatkowego z art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej może zostać uprawdopodobniona całokształtem okoliczności, w tym ustaleniami wskazującymi na posłużenie się fakturami niedokumentującymi rzeczywistych transakcji oraz relacją przybliżonej kwoty przyszłego zobowiązania do sytuacji majątkowej podatnika. Postępowanie zabezpieczające nie wymaga definitywnego
Prawomocne stwierdzenie nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie powoduje konieczności ponowienia całej procedury planistycznej. Na podstawie art. 28 ust. 2 u.p.z.p. ponawia się jedynie czynności niezbędne do usunięcia wad stanowiących przyczynę nieważności. Dopuszczalne jest ustalenie mieszanej funkcji rolno-leśnej terenu, jeżeli funkcje te nie są sprzeczne
Jeżeli w postępowaniu podatkowym uzyskano dwie zgodne opinie klasyfikacyjne GUS, w tym opinię sporządzoną na wniosek organu, organ może przyjąć odmienną klasyfikację usług tylko po wykazaniu, za pomocą jasnych argumentów i odpowiednich dowodów, istotnej wadliwości tych opinii. Wskazania sądu co do dalszego postępowania nie mogą natomiast pozostawiać organowi ogólnej możliwości poszukiwania niesprecyzowanych
W postępowaniu o wydanie zaświadczenia potwierdzającego zgodność obiektu z miejscowym planem, prowadzonym na potrzeby legalizacji samowoli budowlanej, organ jest obowiązany ustalić relewantne parametry i funkcję obiektu w niezbędnym zakresie, lecz pozostaje związany treścią żądania strony. Nie może ani zastępować wnioskodawcy w określeniu przedmiotu wniosku, ani dokonywać w trybie zaświadczeniowym