Określenie produktu jako "mleko modyfikowane", posiadającego w składzie oleje roślinne, stanowi naruszenie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia tak oznakowanego produktu do obrotu.

Wiata o powierzchni 23,79 m2, zbudowana bez zgłoszenia, wymagała postępowania zgłoszeniowego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego, ponieważ obecność domku holenderskiego nie spełnia warunku istnienia budynku mieszkalnego na działce.

Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów nazwy zwyczajowej, gdyż wprowadza w błąd konsumentów co do właściwości produktu, naruszając przepisy o jakości handlowej. NSA podtrzymał decyzje GIJH zakazującą obrotu nieprawidłowo oznakowanym produktem.

Domek holenderski, posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych, trwale związany z gruntem poprzez dobudowany taras, stanowi budynek podlegający regulacji Prawa budowlanego, a jego kwalifikacja wymaga obowiązkowego zgłoszenia jako budowla rekreacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną na podstawie braku wykazania bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie przez organ wykonawczy.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego składniki niemleczne narusza przepisy o jakości handlowej artykułów spożywczych, wprowadzając konsumentów w błąd co do jego charakteru i składu; nie istnieje wyjątek umożliwiający takie oznakowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, takich jak brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, nawet jeśli jego faktyczny wpływ na działalność spółki był ograniczony.

Do zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika niezbędne jest szczegółowe wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych. Brak tej przesłanki uniemożliwia jej zastosowanie, nawet przy istnieniu przewidywanego zobowiązania. Integralność analizy finansowej podatnika jest kluczowa.

W postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej organ nie może uzależniać rozpatrzenia wniosku od uzupełnienia danych, których brak nie wpływa na możliwość dokonania oceny zgodności zdarzenia przyszłego z przepisami podatkowymi.

Dowód z operatu szacunkowego musi być oceniany zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym, a sąd ma obowiązek przeanalizować zarzuty dotyczące doboru nieruchomości porównawczych i metody ich oceny, zapewniając merytoryczną ocenę wartości dowodowej operatu.

Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do udzielania odpowiedzi wykraczających poza zakres informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ani do prowadzenia oceny prawidłowości przepisów prawnych. Odpowiedzi udzielone w terminie 14 dni na wniosek o dostęp do informacji uznaje się za wystarczające, jeśli organ wyraża stanowisko w dostępnych granicach swoich kompetencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób właściwy odpowiadał na wniosek o dostęp do informacji publicznej, wykluczając bezczynność oraz uznając, że organ działał zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

NSA stwierdził, że słusznie odmówiono przyznania stypendium doktoranckiego z powodu niespełnienia wymogów formalnych niezbędnych do jego uzyskania oraz niewystarczającej liczby punktów, a skarga kasacyjna nie spełniała formalnych wymogów.

Budynki wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe w ramach działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla budynków związanych z tą działalnością, zgodnie z u.p.o.l. Zastosowanie preferencyjnych stawek podatkowych nie jest dopuszczalne w braku wyraźnych podstaw ustawowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT dokonywane przez organ podatkowy musi być uzasadnione konkretnymi czynnościami weryfikacyjnymi, a brak takiego uzasadnienia stanowi naruszenie prawa procesowego i materialnego prowadząc do uchylenia rozstrzygnięć niższych instancji.

Oddalenie skargi kasacyjnej R. Sp. z o.o.; produkt nie spełniał wymagań jakości handlowej jako "mleko modyfikowane", nazwa wprowadzała w błąd konsumenta.

Rażące naruszenie przepisów k.p.a., polegające na skierowaniu decyzji administracyjnych do osób zmarłych, uzasadnia stwierdzenie nieważności tychże decyzji. Wadliwość taka nie podlega konwalidacji i niesie za sobą konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez organ administracyjny.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie ma wpływu na decyzje polskich organów podatkowych, jeśli przepisy prawa krajowego zachowują autonomię proceduralną i gdy podatnik miał możliwość rzetelnego zapoznania się z materiałem dowodowym.

Uchwała sejmiku województwa o ustanowieniu obszaru chronionego krajobrazu została przyjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, a jej skutki nie naruszają zasad proporcjonalności ani ochrony praw właściciela nieruchomości; skarga kasacyjna nie wykazała błędu prawnego, co uzasadnia oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Bezczynność administracji w zakresie udostępniania informacji publicznej nie zachodzi, gdy organ udzielił odpowiedzi zgodnych z zakresem wniosku. Wadliwe konstrukcje skargi kasacyjnej nie mogą wpływać na uznanie zarzutów braku pełności informacji za skuteczne.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.

Skreślenie doktoranta z listy doktorantów z powodu nieuzyskania stopnia doktora w przedłużonym okresie studiów doktoranckich jest zgodne z prawem i nie narusza reguł postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego.

Jeżeli właściwy organ krajowy stwierdzi, że wynikające z przepisów prawa krajowego, stanowiących transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (art. 7-9), przesłanki zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej nie zostały zrealizowane, to jego obowiązkiem jest rozpatrzenie z urzędu