Zgłoszenie znaku towarowego przez COW w 2008 roku nie stanowiło działania w złej wierze; brak dowodów na spekulacyjne lub blokujące działania, wspólne korzystanie ze znaku trwało zgodnie przez wiele lat.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec wadliwej konstrukcji zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazuje na niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych poprzez zarzuty kasacyjne dotyczące wykładni przepisów materialnych.
Rektor Uniwersytetu jest odpowiedzialny za bezczynność wobec obowiązku wydania karty przebiegu studiów, pomimo wyjątkowych okoliczności uczelni, jak określa art. 217 § 3 k.p.a. Brak rażącego charakteru bezczynności nie usprawiedliwia opóźnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny, zachowując granice skargi kasacyjnej, uznaje, iż Rektor uczelni dopuścił się bezczynności przy wydaniu zaświadczenia, mimo uzasadnionych organizacyjnie trudności uczelni, nie zwalniając tym samym organu z obowiązku dotrzymania ustawowego terminu.
Rektor uczelni pozostaje w bezczynności prawnie ocenianej obiektywnie, przekraczając ustawowy termin wydania zaświadczenia, mimo okoliczności jak zarząd przymusowy, które nie mogą usprawiedliwiać opóźnień.
Nałożenie na przewoźnika, w następstwie jednej kontroli drogowej, kary pieniężnej na podstawie art. 92a u.t.d. za dopuszczenie do przewozu pojazdem o przekroczonej dopuszczalnej masie całkowitej oraz kary na podstawie art. 140aa p.r.d. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia nie narusza zasady ne bis in idem, gdyż sankcje te dotyczą odrębnych deliktów administracyjnych. Art. 92c
Jeżeli postępowanie karne skarbowe zostało wszczęte i jest prowadzone przez prokuraturę na podstawie konkretnych informacji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, a jego przebieg potwierdza realizację celów postępowania przygotowawczego, brak jest podstaw do uznania, że zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej miało charakter instrumentalny. Uchwała NSA I FPS 1/21 nie uprawnia do rozszerzającego
Przywrócenie terminu na podstawie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej wymaga uprawdopodobnienia nie tylko wystąpienia przeszkody, lecz także braku winy strony, ocenianego z uwzględnieniem jej należytej staranności. Choroba psychiczna potwierdzona dokumentacją medyczną nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli całokształt okoliczności, w tym aktywność strony w sprawach zawodowych i innych postępowaniach
W postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym przedmiot sprawy wyznaczają naruszenia stwierdzone w toku kontroli i ujęte w protokole kontroli. Niedopuszczalne jest rozszerzenie po zakończeniu kontroli oraz po wszczęciu postępowania zakresu sprawy o dodatkowy delikt ujawniony na podstawie później zgromadzonych informacji.
Nałożenie na przewoźnika kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia na podstawie Prawa o ruchu drogowym oraz kary za naruszenie warunków wykonywania transportu drogowego na podstawie ustawy o transporcie drogowym nie narusza zasady ne bis in idem, mimo że obie sankcje pozostają w związku z tym samym przejazdem, jeżeli penalizują odmienne delikty administracyjne, chronią
Jeżeli organy podatkowe odmiennie i niespójnie kwalifikują przedmiot dostawy nieruchomości dla celów VAT, nie wyjaśniając przyczyn rozbieżności oraz skutków zwolnienia budowli trwale związanych z gruntem dla opodatkowania gruntu, decyzja narusza art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna ograniczona do polemiki z oceną WSA, bez wykazania konkretnych błędów tego sądu, podlega oddaleniu.
NSA oddalił skargę kasacyjną K. sp. z o.o., uznając, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania wynikało z braku staranności pełnomocnika, a doręczenie decyzji przez e-Urząd Skarbowy było prawidłowe.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak spełnienia przesłanki "szczególnych okoliczności" uzasadnia odmowę przyznania renty w drodze wyjątku; decyzja Prezesa ZUS była zgodna z prawem i uzasadniona prawidłową oceną materiału dowodowego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że organ administracyjny obowiązany jest do wydania zaświadczenia w terminie siedmiu dni. Bezczynność organu, nawet z uwagi na specjalne okoliczności, nie może przekraczać obligatoryjnych ustawowych terminów procedowania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty kasacyjne Rektora za bezzasadne i potwierdził, że przekroczenie terminu na wydanie zaświadczenia przez organ, mimo uwzględnionych okoliczności organizacyjnych, stanowiło bezczynność zgodnie z art. 217 § 3 k.p.a.
Ustalono, że rektor uczelni dopuścił się bezczynności wobec wniosku o wydanie sylabusów, przekraczając ustawowy termin 7 dni, mimo iż bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.
Bezczynność organu w wydaniu zaświadczenia na wniosek strony podlega obiektywnej ocenie, niezależnej od trudności organizacyjnych organu. Termin określony w art. 217 § 3 k.p.a. jest bezwzględny.
Organ nie ponosi odpowiedzialności za nieposiadanie żądanej informacji, jeśli wykaże brak możliwości jej odzyskania mimo podjęcia stosownych działań, co nie stanowi rażącego naruszenia prawa.
Skarga kasacyjna Rektora [...] z siedzibą w [...] zostaje oddalona, jako że organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, a ocena Sądu I instancji dotycząca szczególnych okoliczności organizacyjnych była prawidłowa.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Rektora w sprawie wydania karty przebiegu studiów, jednak bez cech rażącego naruszenia prawa, umarzając zobowiązanie do działań. Skarga kasacyjna częściowo uwzględniona.
Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie norm czasu pracy kierowców niezależnie od winy, chyba że wykaże spełnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w ustawie o transporcie drogowym.
Burmistrz J. dopuścił się rażącego naruszenia prawa z tytułu bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej na rzecz wnioskodawczyni, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Informacje związane z postępowaniem przygotowawczym, będące w aktach takich postępowań, nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz zgodnie z regulacjami Kodeksu postępowania karnego.
Przewoźnik kolejowy, któremu art. 36f ust. 4 ustawy o transporcie kolejowym przyznaje uprawnienie do żądania nakazania operatorowi zmiany niezgodnego z ustawą regulaminu dostępu do obiektu infrastruktury usługowej, posiada interes prawny w postępowaniu dotyczącym tego regulaminu. Przysługuje mu zatem status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. oraz wynikające z art. 73 § 1 k.p.a. prawo wglądu do akt