Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Kazimierza Wielkiego jest zgodny z prawem, nie narusza ustaleń Studium i nie przekracza władztwa planistycznego gminy, przy jednoczesnym respektowaniu interesów właścicieli nieruchomości.

Organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania jako strona jedynie z tytułu zgodności z celami statutowymi; wymagane jest uzasadnienie obecności interesem społecznym, co nie zostało wykazane przez Stowarzyszenie.

Stowarzyszenie nie posiada legitymacji strony w postępowaniach nieważnościowych decyzji wodnoprawnych, z uwagi na brak indywidualnego interesu prawnego oraz ograniczenia wynikające z przepisów art. 401 i 402 ustawy Prawo wodne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie przyjął, że wniosek z 16 lutego 2024 r. jako jedyny zainicjował postępowanie, a wcześniejsze interwencje nie były równoznaczne ze skutecznym wszczęciem postępowania. Bezczynność organu nie miała rażącego charakteru, wyłączając m.in. możliwość przyznania skarżącemu sumy pieniężnej.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych nie stanowi przepisu odrębnego w rozumieniu art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, przez co nie może być stosowany przy wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych.

Roboty budowlane polegające na montażu drzwi w istniejącym otworze budynku mieszkalnego nie stanowią ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku, zatem nie podlegają regulation administracyjnoprawnej i nie wymagały pozwolenia na budowę, tym samym brak przesłanek do działania organów nadzoru budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego.

Na podstawie przepisów ustawy SENT, przepisy art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania w sprawach dotyczących kar pieniężnych za naruszenie tej ustawy. Obowiązek przedstawienia środka transportu do kontroli celnej jest skutecznie nakładany poprzez wezwanie przesyłane z numerem referencyjnym.

Skarga kasacyjna podatnika, oparta na zarzucie braku skutecznego doręczenia przesyłki w Estonii, okazała się niezasadna, gdyż właściwe organy spełniły wymogi proceduralne, a skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi procesowemu.

Skarga kasacyjna oddalona. Przesyłka podatkowa doręczona na adres zagraniczny zgodnie z prawem międzynarodowym i regulacjami państwa docelowego uznana została za skutecznie doręczoną. Organ podatkowy poparł konwencje międzynarodowe oraz zapewnił zgodność proceduralną zabezpieczanych roszczeń.

Prawidłowość doręczenia decyzji podatkowych na adres w Estonii świadczy o prawidłowości czynności dochodzeniowo-doręczeniowych mimo zarzutów skargi kasacyjnej, co skutkuje oddaleniem skargi w zakresie uznania przedawnienia doręczenia za nieskuteczne. Skarga oddalona.

Nie jest wystarczające samo powołanie się na wiedzę o inwestycji do podważenia terminu dla wniosku o wznowienie postępowania; istotnym jest wykazanie daty uzyskania wiedzy o decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenia ustawy o SENT, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego czy proceduralnego. Odstąpienie od kary miało miejsce jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co w tym przypadku nie miało zastosowania.

Prawo do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza obecnymi granicami RP przysługuje również spadkobiercom właściciela, który nie spełniał warunku repatriacji, pod warunkiem opuszczenia byłego terytorium RP w związku z wojną.

W postępowaniu o stwierdzenie nabycia przez gminę własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, ciężar dowodu spełnienia przesłanek ustawowych spoczywa na wnioskodawcy. Organ administracyjny nie jest zobowiązany do prowadzenia poszukiwań dowodów, które powinny być dostarczone przez stronę.

Nie stwierdza się przesłanek do uznania decyzji nacjonalizacyjnej za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż zdolność zatrudnienia zakwalifikowanego przedsiębiorstwa była większa niż 50 pracowników na dzień 5 lutego 1946 r.

Decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości musi zawierać precyzyjne określenie zabezpieczenia wierzytelności przez hipotekę, uwzględniającą szczegółowe oznaczenie wierzytelności oraz przedmiotu jej zabezpieczenia.

Uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, o której mowa w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, musi mieć charakter realny i kwalifikowany, a nie jedynie potencjalny. Jej istnienie wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności dotyczących sytuacji finansowej podatnika w relacji do wysokości zobowiązania podatkowego.

Skarga kasacyjna dotycząca nieważności doręczenia korespondencji administracyjnej na adres poza granicami kraju, w tym przywrócenia terminu na wniesienie skargi, została oddalona ze względu na brak dowodów uchybienia przez doręczającego przepisy prawa dotyczącego skutecznego doręczenia.

Nałożenie kary pieniężnej na F. Sp. z o.o. było zasadne z uwagi na brak zgłoszenia towaru do systemu SENT i zgodne z przepisami materialnoprawnymi oraz proceduralnymi, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. Naruszenie obowiązków SENT uzasadniało sankcję bez naruszenia zasad proporcjonalności.

Doręczenie przesyłki zawierającej dokumenty administracyjne na adres w Estonii, zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego kraju, uznaje się za prawidłowe. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień prawnych wpływających na skuteczność doręczenia.

Negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu związku małżeńskiego osoby wymagającej opieki, bez oparcia się na orzeczeniu o znacznym stopniu niepełnosprawności współmałżonka, jest zgodna z prawem i zasadami konstytucyjnymi.

Obowiązek szczepień ochronnych wobec dzieci jest wymagalny przy braku przeciwwskazań lekarskich. W przypadku uchylania się obowiązek może być egzekwowany administracyjnie.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylony w części oddalającej skargę K.M. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z koniecznością uzasadnienia zakresu emisyjności oraz zastosowania odpowiedniego przepisu prawa wodnego.

Sąd I instancji prawidłowo stwierdził naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. przez organy środowiskowe, dokonując sprostowania omyłki pisarskiej bez wpływu na treść merytoryczną postanowienia. Rozstrzygnięcie to nie zmieniało istoty wcześniejszej decyzji administracyjnej.