Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż zarzuty naruszenia przepisów procesowych i materialnych nie znajdują potwierdzenia w stanie faktycznym ani prawnym, a wycena nieruchomości spełnia wymogi określone prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał prawidłowość zastosowania przepisów przez organy administracyjne i oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z prawem oraz wykluczając wpływ zarzucanych uchybień na wynik sprawy.

Przepisy art. 99 ust. 3a ustawy Prawo farmaceutyczne określają warunki jedynie na etapie wydania zezwolenia na prowadzenie apteki, a ich niespełnianie po jego wydaniu nie stanowi podstawy do cofnięcia zezwolenia.

Przyczepa kempingowa pełniąca funkcje rekreacyjne, posadowiona na gruncie na okres przekraczający 180 dni, stanowi tymczasowy obiekt budowlany, co wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. NSA potwierdził prawidłowość działań organów administracji w toku postępowania.

Skarga kasacyjna A.A. i B.B. od wyroku WSA w Bydgoszczy o odmowie wszczęcia postępowania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości została oddalona. Roszczenie wygasło na skutek upływu terminu, a pandemia COVID-19 nie zmieniła skuteczności zamknięcia roszczenia.

Członek zarządu może być pociągnięty do solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki dotyczące zwrotu środków unijnych, jeśli pełnił funkcję w okresie nieprawidłowego wykorzystania środków. Decyzja o odpowiedzialności ma charakter deklaratoryjny, a odpowiedzialność wynika z przepisów materialnego prawa publicznego.

Pierwotna i trwała niewykonalność decyzji administracyjnej z uwagi na brak prawnego tytułu do zajęcia cudzej nieruchomości uniemożliwia jej wykonanie, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Organy administracji powinny rozstrzygać o obowiązkach publicznoprawnych w sposób zapewniający ich skuteczne wykonanie bez konieczności odwoływania się do instrumentów cywilnoprawnych

Organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mają prawo, na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, do określenia szczegółowego trybu i zakresu rozliczeń dotacyjnych, w tym wymaganych danych rozliczeniowych.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki musi być proporcjonalne do charakteru naruszeń prawa farmaceutycznego; odpowiedzialność obejmuje nadzór nad personelem i wybór systemów, a ewentualne błędy w uzasadnieniu przez WSA wymagają ponownej oceny w świetle ustalonego materiału dowodowego.

Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym z koniecznością wykazania jedynie faktu naruszenia, niezależnie od winy (art. 92a ust. 2 u.t.d.), co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Przy określaniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w decyzji o zabezpieczeniu, organ zobowiązany jest do zapewnienia rzetelnego uzasadnienia opartego na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej.

Skarga kasacyjna T. w G. na wyrok WSA w Warszawie, dotycząca zarzutu zbyt szerokiego określenia zakresu kontroli przez GITD i pominięcia materiału dowodowego, została oddalona. NSA uznał, że procedura kontrolna była przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z ustawą o transporcie drogowym.

Działalność gospodarcza w zakresie sprzedaży nieruchomości, spełniająca kryteria zorganizowania, ciągłości i zarobkowości, podlega pod opodatkowanie dochodami z działalności gospodarczej. Zawieszenie biegu przedawnienia następuje z chwilą skutecznego zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego.

Organ zarządzający ruchem obowiązany jest odrzucić projekt organizacji ruchu niezgodny z przepisami dotyczącymi urządzeń bezpieczeństwa drogowego. Przekroczenie tej kompetencji stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące nieważnością aktu administracyjnego.

Z uwagi na brak precyzji w zarzutach skargi kasacyjnej oraz nieudowodnione naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez uchwałę Rady Miejskiej w B., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wspólników S.C.

W sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla gminy, uchwała musi być prawidłowo opublikowana. Błędy przy publikacji nie podlegają prostowaniu, co skutkuje koniecznością ich nowelizacji.

Zmiana przeznaczenia lasu na użytek rolny wymaga szczególnie uzasadnionych potrzeb, które nie mogą być utożsamiane z interesami właściciela. Ochrona zasobów leśnych ma nadrzędne znaczenie, a uznaniowość decyzji administracyjnej nie może prowadzić do jej dowolności.

Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, że moment ustania nieprawidłowości w realizacji projektów unijnych, a nie termin zakończenia ich trwałości, jest kluczowy dla określenia początku biegu terminu przedawnienia roszczenia o zwrot środków.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. Z., uznając, iż nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby wpłynąć na wynik sprawy, a skuteczne doręczenie z użyciem doręczenia zastępczego było prawidłowe.

Opieka naprzemienna musi być ustalona w prawomocnym orzeczeniu sądu powszechnego. Organy administracyjne nie mogą samodzielnie ustalać istnienia opieki naprzemiennej wbrew orzeczeniu sądu, które określa miejsce pobytu dziecka przy jednym z rodziców.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje rodzicom osoby wymagającej opieki lub osobom spokrewnionym w pierwszym stopniu, gdy spełnione są określone przesłanki ustawy o świadczeniach rodzinnych. Brak spełnienia tych przesłanek uniemożliwia przyznanie świadczenia innym krewnym.

NSA uznaje, że po zwrocie akt sprawy przez sąd administracyjny, organ interpretacyjny dysponuje nowym trzymiesięcznym terminem na wydanie interpretacji indywidualnej, co wyklucza ochronę z tytułu niewydania (milczącej) interpretacji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu organiczno-mineralnego środka poprawiającego właściwości gleby jest uzasadnione, gdy przekroczone zostaną dopuszczalne normy zanieczyszczeń, wykazując tym samym zagrożenie dla zdrowia i środowiska, nawet jeśli przedsiębiorca podważa badania przez organ sporządzone.

Prawomocny wyrok karny skazujący egzaminatora za przyjęcie korzyści majątkowej jest wystarczającą podstawą do unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy, niezależnie od udziału osoby egzaminowanej w procederze korupcyjnym.