Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że lokalizacja kasyna, zgodnie z art. 35 pkt 15 ustawy o grach hazardowych, powinna uwzględniać nie tylko geograficzne, ale przede wszystkim funkcjonalne powiązania obiektu z miejscowością, a pozytywna opinia rady gminy w tym zakresie, spełniając wymogi formalne, jest wystarczająca dla udzielenia koncesji.

Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli stanowi ich wartość rynkowa. Organ podatkowy uprawniony jest do powołania biegłego w przypadku wątpliwości co do prawidłowości deklarowanej wartości, a uzasadnione opinie biegłego mogą stanowić wiążący dowód dla organów i sądów administracyjnych.

W sytuacji wątpliwości co do zadeklarowanej wartości budowli, organ podatkowy ma prawo powołać biegłego celem jej weryfikacji, w tym stosując metodę odtworzeniową w braku danych rynkowych; decyzja organu musi uwzględniać rzetelną opinię biegłego.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno być sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną. Niedopełnienie tego wymogu uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna P. [...] S.A. została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość ustalenia wartości budowli w oparciu o opinię biegłego powołanego przez organ podatkowy, stosując art. 4 ust. 7 u.p.o.l., z uwagi na niedostateczne dane w opinii prywatnej.

NSA stwierdza, że organ celny nie wykazał, iż deklaracja pochodzenia towaru była wadliwa. W związku z upływem czasu brak jest możliwości procesowej weryfikacji deklaracji pochodzenia towaru, co skutkuje umorzeniem postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.

Odmowa transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci narusza przepisy unijnego prawa o swobodnym przemieszczaniu się, co obliguje organy administracji do jego dokonania, niezależnie od odmienności polskiego porządku prawnego w zakresie małżeństw.

Brak publikacji uchwały regulującej wysokość diet radnych nie zwalnia z odpowiedzialności za ich nieprawidłowe zastosowanie, a wypłaty dokonane z naruszeniem przepisów są podstawą do poniesienia odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Zasady uczestnictwa w postępowaniach konkursowych nie mogą zakładać warunków wygórowanych i ograniczających konkurencję, gdyż naruszają one fundamentalne zasady konkurencyjności i efektywnego wykorzystania środków unijnych. Wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony, a skarga oddalona.

Ocena projektu w konkursie na dofinansowanie działań NGO nie spełniła warunków rzetelności i transparentności wymaganych przez regulamin i przepisy; sprawa wymaga ponownej analizy zgodnej z zasadami uczciwego postępowania administracyjnego.

Zmiana zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towaru wymaga prawidłowego wykazania jego nieprawidłowości. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje oddaleniem zmiany danych w zgłoszeniu, w szczególności gdy brak jest dowodów uzasadniających nielicencjonowanie deklaracji."

Z uwagi na brak wykazania przez organy celne wadliwości deklaracji o pochodzeniu towarów oraz upływ czasu, umorzone zostaje postępowanie celne dotyczące weryfikacji zgłoszeń celnych na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a.

Brak możliwości wykazania wadliwości deklaracji celnej o pochodzeniu towaru uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego. Organ podatkowy nie przedstawił wystarczających dowodów, mogących podważyć prawdziwość deklaracji o pochodzeniu skarżonego towaru, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając wyrok Sądu I instancji za prawidłowy, wskazując, że skarżący kasacyjnie ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych z uwagi na zawiniony brak zwrotu dotacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawieszenie biegu terminów przedawnienia zgodnie z ustawą COVID-19 zostało prawidłowo zastosowane, a kara pieniężna nałożona za naruszenie dyscypliny finansów publicznych była uzasadniona i adekwatna do stopnia szkodliwości czynu.

W przypadku zgłoszenia celnego, weryfikowanego po upływie wielu lat, organ administracyjny musi wykazać brak rzetelności danych poprzez przedstawienie przejrzystych dowodów, czego nie można dokonać w oparciu jedynie o domniemania związane z brakującymi dokumentami.

Decyzja ostateczna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została uchylona z uwagi na naruszenia przepisów postępowania i niewłaściwą ocenę skutków prawnych przekroczenia terminu rozpatrzenia taryfy. Sąd zobowiązał Prezesa PGW WP do ponownego rozpoznania sprawy, uwzględniając prawidłową interpretację przepisów prawa materialnego i proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Warszawie, uznając wadliwości proceduralne w uzasadnieniu wyroku, które uniemożliwiły pełną kontrolę kasacyjną zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a.

Organ administracyjny, po uchyleniu jego decyzji przez sąd, obowiązany jest, pod rygorem nieważności orzeczenia, stosować się do oceny prawnej i wskazań sądu co do dalszego postępowania, a upływ terminu obowiązywania taryfy czy złożenie nowego wniosku nie uzasadnia umorzenia postępowania w przedmiocie skrócenia taryfy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że solidarna odpowiedzialność członków zarządu za zobowiązania spółki jest zasadna w przypadku niewykazania przesłanek wykluczających taką odpowiedzialność, a związane z tym przedawnienie należy rozpatrywać w kontekście unijnego prawa finansowego dotyczącego programów wieloletnich.

Dotacje oświatowe pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, czyli niezgodnie z przepisami dotyczącymi uczniów uczęszczających do przedszkola oraz prawidłowo ustalonych przerw wakacyjnych, podlegają obligatoryjnemu zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

NSA uchylił decyzję organu administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji, uznając, że zastosowanie przepisów prawa materialnego było błędne, szczególnie w kontekście obowiązujących przepisów art. 35 o finansowaniu zadań oświatowych. Wydatki uznano za prawidłowe, jeżeli były zgodne z wykładnią zakresu kształcenia specjalnego oraz zasadą roczności.

Decyzje administracyjne dotyczące zmiany taryf muszą być wydawane z zachowaniem pełnych standardów proceduralnych, w tym jasnego i przekonującego uzasadnienia, które umożliwia skuteczną kontrolę sądową. Nieprawidłowości formalne mogą stanowić podstawę do kasacji rozstrzygnięcia.