Dla przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych kluczowe jest wykazanie prawidłowego umocowania pełnomocników we właściwym dla danej czynności terminie. NSA uznał, że brak właściwej dokumentacji potwierdzającej umocowanie skutkował zasadnym oddaleniem skargi kasacyjnej.

Czynność polegająca na odmowie wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia, lecz czynność materialno-techniczną, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Odwołanie w tej sytuacji jest niedopuszczalne.

Zastosowanie preferencyjnej stawki akcyzy na samochody hybrydowe wymaga jedynie potwierdzenia obecności napędu spalinowo-elektrycznego, bez wymogu samodzielnej jazdy na napędzie elektrycznym. Wykładnia literalna art. 105 pkt 1a u.p.a. wystarczająco określa warunki dla ulgowej stawki.

W drodze kasacji uchylono wyrok WSA, podtrzymując decyzję o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Uznano, iż inwestycja w postaci hali sportowej nie spełnia norm przewidzianych przez art. 12 ustawy COVID-19, gdyż nie była prawnie dopuszczalna jako przedsięwzięcie w celu przeciwdziałania pandemii.

W przypadku ustalania odszkodowania opartego na operacie szacunkowym, który nie spełnia wymogów formalnych z art. 156 ust. 4 u.g.n., operat taki nie może być podstawą ustalenia odszkodowania. Ponadto, przy ponownym ustaleniu odszkodowania, należy uwzględnić wypłacone zaliczki, aby uniknąć zawyżenia roszczenia.

Złożenie przez PKP wniosku o nabycie prawa w trybie art. 34 ustawy komercjalizacyjnej nie wszczyna postępowania komunalizacyjnego; brak dokumentów o zarządzie nieruchomości przez PKP skutkuje jej komunalizacją z mocy prawa na dzień 27 maja 1990 r.

Skarga kasacyjna P. sp. z o.o. dotycząca ustalenia daty wszczęcia postępowania budowlanego i zastosowania właściwych przepisów prawa budowlanego zostaje oddalona. Postępowanie administracyjne dotyczące nakazu rozbiórki, z uwagi na bezprzedmiotowość, podlega umorzeniu.

Członek zarządu nie może być zwolniony z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, o ile nie złożył we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Domniemanie niewypłacalności występuje, gdy spółka nie wykonuje zobowiązań przez ponad trzy miesiące, co stanowi podstawę odpowiedzialności (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a o.p.).

Wypłata komplementariuszom spółki komandytowej zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym możliwe jest proporcjonalne obliczenie podatku.

Zmiana przepisów ograniczająca możliwość amortyzacji lokali mieszkalnych do 31 grudnia 2022 r. nie narusza zasady ochrony interesów w toku, tym samym oddalając zarzuty skarżącego o niezgodność zmian z Konstytucją RP.

Odpowiedzialność podatkowa wspólnika spółki za zaległości podatkowe spółki jest solidarna i obejmuje zaległości istniejące w okresie jego wspólnictwa, nawet jeśli postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Umorzenie postępowania nie wygasza zobowiązania podatkowego.

Przepisy regulujące status i przedłużenie okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej mogą stanowić przedmiot indywidualnych interpretacji podatkowych zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Odmowa wszczęcia postępowania interpretacyjnego w przedmiocie tych przepisów jest nieuzasadniona.

Wydana w dniu 26 sierpnia 2019 r. interpretacja indywidualna nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna, oparta na błędnym przyjęciu tej przesłanki wznowieniowej, została oddalona.

Brak związku przyczynowego między opieką nad osobą niepełnosprawną a rezygnacją z zatrudnienia nie pozbawia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, o ile wnioskodawca złożył wniosek przed 31 grudnia 2023 r. obowiązującego stare brzmienie ustawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA ze względu na brak dowodów na szkodliwą zmianę stosunków wodnych wskutek działań sąsiadów, potwierdzone opinią biegłych, w świetle przepisu art. 234 Prawa wodnego.

Nakaz wstrzymania budowy obiektu budowlanego powinien być skierowany do inwestora jako faktycznego realizatora budowy, chyba że zakończył on dysponowanie nieruchomością. Sam fakt bycia właścicielem gruntu nie uzasadnia nałożenia nakazu na właściciela nieruchomości.

Cudzoziemiec obowiązany jest opuścić Polskę po upływie terminu legalnego pobytu; z chwilą złożenia ponownego wniosku o zezwolenie na pobyt, obowiązek ten stanowi przeszkodę prawną do wszczęcia postępowania.

Bezskuteczność włączenia nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia prawidłowego udziału właściciela w postępowaniu oraz dokonania rzetelnej oceny jego wartości zabytkowej narusza zasady konstytucyjne ochrony prawa własności.

Uchwała samorządu zawodowego radców prawnych w przedmiocie składek członkowskich ma charakter cywilnoprawny, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, a skarga kasacyjna oddala uchwałę WSA uznającą takie sprawy za administracyjne.

Opinie prawne sporządzone na potrzeby konkretnej sprawy postępowania dyscyplinarnego, mające charakter wewnętrzny i nieprzesądzające o kierunkach działania organu, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W przypadku zmiany stosunków wodnych na gruncie prowadzącej do szkody na sąsiednich nieruchomościach, właściwe organy mogą nałożyć obowiązek przywrócenia stanu pierwotnego, w przypadku potwierdzenia takiego faktu w opinii biegłego.

Samochody osobowe z napędem typu mild hybrid mieszczą się w zakresie definicji hybrydowego napędu spalinowo-elektrycznego, uprawniając do preferencyjnej stawki akcyzy, zgodnie z art. 105 pkt 1a lit. a ustawy o podatku akcyzowym.

Odmawia się uznania skargi kasacyjnej, podtrzymując, że obowiązek potwierdzenia wpływu wniosku na gruncie art. 63 § 4 k.p.a. jest realizowany przez techniczne sposoby zapewniające dowód wniesienia podania, nie wymagające postępowania zaświadczeniowego.

Dokonane przez spółkę korekty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie stanowią "błędu rachunkowego" ani "oczywistej omyłki" w rozumieniu art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, zatem należy je rozliczać na bieżąco.