Zasady i tryb wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego
W postępowaniu odwoławczym wywołanym środkiem zaskarżenia wniesionym wyłącznie na korzyść oskarżonego sąd odwoławczy nie może czynić nowych, nieustalonych przez sąd pierwszej instancji okoliczności faktycznych pogarszających jego sytuację, w szczególności wykorzystywać ich jako przesłanek obciążających przy kontroli wymiaru kary. Naruszenie tej reguły z art. 434 k.p.k. uzasadnia uchylenie orzeczenia
Przepisy przejściowe nakazujące ustalać ekwiwalent za okres sprzed 6 listopada 2018 r. według przepisów dotychczasowych nie stanowią podstawy do stosowania współczynnika 1/30, wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Także ekwiwalent za niewykorzystany czas wolny od służby powinien odpowiadać wynagrodzeniu za jeden dzień roboczy, gdyż konstytucyjna wadliwość tego przelicznika dotyczy identycznego mechanizmu
W sprawie o wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej za przetwarzanie odpadów bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego przyczyna braku pozwolenia nie pozostaje bez znaczenia, jeżeli podmiot uprzednio działał na podstawie decyzji i z należytą starannością, w odpowiednim czasie wystąpił o kolejne pozwolenie. Sąd administracyjny nie może odstąpić od wykładni przyjętej w uchwale NSA bez zastosowania
Przepis przejściowy art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie może być wykładany jako podstawa dalszego stosowania współczynnika 1/30 z art. 115a ustawy o Policji, wyeliminowanego wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego K 7/15. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. ustala się z poszanowaniem skutków tego wyroku, według współczynnika 1/21 odpowiadającego
Decyzja o opróżnieniu lokalu pozostającego w dyspozycji organów Policji, wydawana na podstawie art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, ma charakter związany, jeżeli osoba zajmująca lokal nie legitymuje się tytułem prawnym wynikającym z przepisów tej ustawy lub przepisów szczególnych. W postępowaniu kasacyjnym skuteczność zarzutów materialnoprawnych nie może opierać się na kwestionowaniu ustaleń faktycznych
Organizacja społeczna uczestnicząca w postępowaniu na prawach strony na podstawie art. 31 k.p.a. nie posiada statusu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. i nie może żądać wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wznowienie z tej podstawy, stosownie do art. 147 zdanie drugie k.p.a., może nastąpić wyłącznie na żądanie strony właściwej.
Roszczenie byłego policjanta o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, wynikające z wyroku Trybunału Konstytucyjnego K 7/15, staje się wymagalne z dniem ogłoszenia tego wyroku i podlega trzyletniemu przedawnieniu z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji. Art. 190 ust. 4 Konstytucji RP nie wyłącza stosowania ustawowych ograniczeń czasowych, a odstąpienie od przedawnienia wymaga wykazania indywidualnych
Skarga na bezczynność podmiotu zobowiązanego w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie wymaga uprzedniego wniesienia ponaglenia. Obowiązek z art. 53 § 2b p.p.s.a. odnosi się wyłącznie do środka prawnego rzeczywiście przysługującego stronie w danym postępowaniu; art. 37 k.p.a. nie ma zastosowania do zasadniczej fazy realizacji wniosku uregulowanej w ustawie o dostępie do informacji publicznej
Umorzenie postępowania w sprawie skargi na naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych nie może być oparte na braku dowodów wynikającym z nieprzeprowadzenia przez organ niezbędnego postępowania wyjaśniającego. Jeżeli aktualny piastun funkcji nie pełnił jej w czasie zarzucanego przetwarzania danych, organ powinien zwrócić się o wyjaśnienia do osoby sprawującej funkcję w tym okresie oraz innych
Przepis art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, nakazujący ustalanie ekwiwalentu za urlop sprzed 6 listopada 2018 r. na zasadach wynikających z poprzedniego brzmienia ustawy o Policji, nie stanowi podstawy stosowania współczynnika 1/30 uznanego za niekonstytucyjny wyrokiem TK K 7/15. Policjantowi zwolnionemu po tej dacie ekwiwalent należy ustalić z uwzględnieniem wartości jednego dnia roboczego
Przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. wymaga uprawdopodobnienia braku jakiejkolwiek winy strony, również w postaci lekkiego niedbalstwa, oraz wykazania prawdopodobnego związku między wskazywaną przeszkodą a uchybieniem terminowi. Nieutrzymanie sprawnej skrzynki pocztowej, uniemożliwiające odbiór awiza, stanowi okoliczność zawinioną; ogólnie powołana opieka nad osobą bliską nie uzasadnia
Organizacja społeczna uczestnicząca w postępowaniu na prawach strony, lecz niemająca interesu prawnego ani obowiązku w rozumieniu art. 28 k.p.a., nie jest uprawniona do żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 147 k.p.a. Nie może także skutecznie wymusić wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu ani poddać sądowej kontroli niepodjęcia przez organ takiej inicjatywy.
Administracyjna kara pieniężna za nieosiągnięcie poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, określona w art. 9x ust. 2 pkt 1 u.c.p.g., jest sankcją o charakterze obiektywnym i ustawowo określonym mechanizmie wymiaru. Przy jej wymierzaniu nie stosuje się dyrektyw miarkowania z art. 189d k.p.a.; odstąpienie na podstawie art. 189f k.p.a. jest możliwe, lecz wymaga łącznego
Zmiana zatwierdzonej taryfy, polegająca na modyfikacji cen lub stawek opłat, nie może być bez wyraźnej podstawy normatywnej utożsamiana z jej wygaśnięciem. Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. wymaga wykazania rzeczywistych i nieusuwalnych wątpliwości co do treści normy prawnej; nie uzasadniają go same względy celowościowe związane z funkcją rekompensaty.
Uznanie ciągłości podstawy do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach sprzed 1 stycznia 2024 r. wymaga wyczerpującej oceny skutków kolejnych orzeczeń o stopniu niepełnosprawności, w tym ich ostateczności, oraz zastosowania art. 6bb ustawy rehabilitacyjnej i art. 63 ust. 3 ustawy o świadczeniu wspierającym. Pominięcie tej analizy i niewyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia narusza art. 141 §
Wojewódzki sąd administracyjny, a także NSA rozpoznający ponowną skargę kasacyjną, są związane wykładnią prawa zawartą w uprzednim wyroku kasatoryjnym NSA wydanym w tej samej sprawie (art. 190 P.p.s.a.). Skarga kasacyjna nie może skutecznie opierać się na zarzutach zmierzających do podważenia tej wykładni, jeżeli nie nastąpiła istotna zmiana stanu faktycznego lub prawnego ani nie została podjęta uchwała
W postępowaniu dotyczącym stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego na podstawie art. 170 ust. 1 pkt 1 p.w.KAS organ jest obowiązany ocenić prawidłowość nieprzedstawienia propozycji służby lub pracy według okoliczności istniejących do upływu terminu z art. 165 ust. 7 p.w.KAS. Niedopuszczalne jest uzasadnianie tej decyzji stanem zdrowia funkcjonariusza ustalonym po tym terminie, choćby niezdolność
Niedotrzymanie przez organ odpowiedzialny za realizację programu ochrony powietrza terminów wykonania określonych w nim działań powoduje obligatoryjne wymierzenie kary pieniężnej na podstawie art. 315a Prawa ochrony środowiska, niezależnie od przyczyn uchybienia. Okoliczności te mogą wpływać jedynie na wymiar kary w granicach ustawowych, nie zaś na samą odpowiedzialność; odstąpienie od kary wymaga
Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania wymaga wykazania, a nie jedynie deklarowania, że uchybienie mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Zarzut przedawnienia należności składkowych, jako dotyczący wygaśnięcia zobowiązania materialnoprawnego, powinien być podniesiony w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a.; normy wynikowe art. 145 i art. 151 p.p.s.a. nie
Uprawnienie agencji płatniczej do obniżenia sankcji z 3% do 1% wynika z art. 39 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, a nie z art. 39 ust. 4 tego aktu, który reguluje wyłącznie mnożenie uprzednio ustalonego zmniejszenia w razie powtórzenia niezgodności. Skarga kasacyjna oparta na wadliwie określonej podstawie materialnoprawnej oraz niewykazująca istotnego wpływu uchybień procesowych podlega oddaleniu.
W razie zamiaru wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania, art. 16 ust. 2 u.d.i.p. nakazuje stosować k.p.a. także do usuwania braków formalnych wniosku. Prywatność nauczyciela akademickiego nie uzasadnia odmowy udostępnienia postanowień umowy związanych z wykonywaniem przez niego funkcji publicznej; ochronie przez anonimizację podlegają jedynie dane
Art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie k.p.a. znajduje zastosowanie do niezakończonych ostatecznie postępowań nieważnościowych wszczętych po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, powodując ich umorzenie z mocy prawa. Regulacja ta nie wykazuje oczywistej niezgodności z Konstytucją ani z art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC, gdyż służy stabilizacji ostatecznych aktów administracyjnych
Wydanie wyroku nakazowego w sprawie o wykroczenie jest niedopuszczalne, jeżeli zgromadzony materiał dowodowy nie usuwa wątpliwości co do istnienia ustawowych znamion czynu i winy obwinionego. Rozbieżności dotyczące obowiązku używania okularów lub szkieł kontaktowych przy kierowaniu pojazdem, wynikające z dokumentacji medycznej i danych organu komunikacji, wymagają wyjaśnienia w postępowaniu zwyczajnym