Istotą rozstrzygnięcia jest uznanie, że przesłanki przywrócenia uchybionego terminu procesowego zostały spełnione, gdyż pełnomocnik strony uprawdopodobnił brak winy z powodu stanu zdrowia. Wniosek o przywrócenie terminu, złożony w ustawowym terminie, zasługiwał na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie może być interpretowany rozszerzająco jako podstawa do nakładania obowiązku przekazania dokumentacji poza kontrolą lub inspekcją, co skutkuje niewłaściwym zastosowaniem kary administracyjnej.
Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna X sp. z o.o. była bezzasadna, gdyż żądanie wznowienia postępowania wniesiono po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. oraz nie wystąpiły okoliczności kwalifikujące do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, uchylając interpretację indywidualną, przekroczył granice kontroli określone przez zarzuty skargi, co uzasadniało konieczność uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.
Nierozpoznanie wszystkich zarzutów skargi kasacyjnej, w szczególności co do oceny zgodności wydatków z dotacji oświatowej z obowiązującymi przepisami, skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Działania podatnika w zakresie przygotowania i sprzedaży działek nie stanowią działalności gospodarczej, lecz mieszczą się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, co wyklucza obowiązek rozliczenia podatku VAT, nawet przy formalnym przygotowaniu działek do sprzedaży.
NSA uznał, że przedłużanie terminu zwrotu VAT musi być należycie uzasadnione przez organ podatkowy, wskazując konkretne czynności weryfikacyjne i czas ich realizacji. Przedłużenie nie może służyć opóźnianiu zwrotu środków bez dostatecznego uzasadnienia wątpliwości organu.
Faktury wystawione przez podmioty nie mające potwierdzenia w rzeczywistych transakcjach gospodarczych nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego, a ich wprowadzenie do obrotu skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku należnego przez wystawcę takich faktur.
W razie zbiegu ciągu przestępstw z innym przestępstwem karę łączną orzeka się na podstawie art. 91 § 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. Jej górna granica nie może przekraczać sumy kar wymierzonych za ciąg przestępstw i za przestępstwo pozostające z nim w zbiegu; jej przekroczenie stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Przypisanie recydywy specjalnej wielokrotnej z art. 64 § 2 k.k. wymaga, aby uprzednie skazanie w warunkach art. 64 § 1 lub art. 64a k.k. dotyczyło jednego z przestępstw enumeratywnie określonych w art. 64 § 2 k.k. Nie wystarcza podobieństwo uprzedniego czynu do czynu aktualnie osądzanego w rozumieniu art. 115 § 3 k.k.; oszustwo z art. 286 § 1 k.k. nie spełnia tej przesłanki.
Detaliczny punkt wydawania owoców i warzyw, którego funkcją jest sprzedaż lub przekazywanie towarów klientom, nie mieści się w pojęciu obiektów produkcji ogrodniczej przewidzianym jako podstawowe przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Działalność dystrybucyjna nie jest tożsama z wytwarzaniem produktów, wobec czego nie uzasadnia wydania zaświadczenia z art. 71 ust.
Zakaz posługiwania się nazwą "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających składniki niemleczne wynika z ochrony konsumentów przed wprowadzeniem w błąd oraz przepisów definiujących mleko jako wydzielinę z wymion bez dodatków. Nieprzestrzeganie tych zasad skutkuje zakazem wprowadzania produktu do obrotu.
M.G. nie jest stroną w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na użytkowanie budynku, gdyż jego interes prawny reprezentuje wspólnota mieszkaniowa. NSA potwierdził zasadność umorzenia postępowania odwoławczego w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.
Przedsiębiorca może prowadzić jedną wspólną ewidencję księgową dla działalności podlegającej zwolnieniu z CIT prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej oraz na podstawie decyzji o wsparciu nowej inwestycji, rozliczając pomoc publiczną w kolejności chronologicznej wydanych zezwoleń i decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepisy obowiązujące w postępowaniu administracyjnym zostały dopełnione, a świadczenie pielęgnacyjne słusznie uznano za nienależnie pobrane. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności podniesionych w niej zarzutów.
Łączniki zdalnie sterowane stanowią część sieci elektroenergetycznej jako budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, z uwagi na ich funkcjonalny i techniczny związek z siecią, co uzasadnia ich kwalifikację jako elementu budowli.
Skarga kasacyjna wniesiona przez M.O. od wyroku WSA w Krakowie została oddalona przez NSA z uwagi na brak naruszenia prawa materialnego oraz postępowania, co potwierdza zgodność wyroku z przyjętymi zasadami legalności decyzji administracyjnej.
Niewprowadzenie do obrotu artykułów spożywczych, które poprzez brak zgodności z wymaganiami jakości handlowej oraz oznakowanie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, jest zgodne z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając decyzję GIJH o zakazie wprowadzenia do obrotu partii produktów niespełniających wymagań jakości handlowej z powodu nieprawidłowego oznakowania. Wyrok podkreśla, że nazwy produktów muszą jasno odzwierciedlać ich charakter oraz właściwości, w przeciwnym razie mogą wprowadzać konsumenta w błąd.
Osoba wpisana do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Drogowych jako zarządzająca transportem, nie traci tego statusu z mocy samego zaprzestania faktycznego zarządzania, a organy administracyjne mogą oprzeć się na notoriach urzędowych i wpisach w KREPD przy ocenie odpowiedzialności karnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że organ skarbowy nie wykazał przesłanek zabezpieczenia zobowiązań podatkowych na majątku, co skutkuje koniecznością uchylenia decyzji o zabezpieczeniu. Bez oceny aktualnej sytuacji finansowej podatnika, instytucja zabezpieczenia nie może być zastosowana.
Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie mogą być retroaktywnie stosowane do zobowiązań podatkowych powstałych w trakcie 2016 roku z uwagi na ich niezgodność z konstytucyjnymi zasadami pewności prawa i niedziałania prawa wstecz.
Oznakowanie "mleko modyfikowane" nie spełnia prawnych wymagań jakości handlowej; zakaz wprowadzenia do obrotu produktów nieprzestrzegających wymaganych standardów oznakowania jest uzasadniony prawem unijnym i krajowym.