Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki istnieje w przypadku niewykazania spełnienia przesłanek egzoneracyjnych w art. 116 O.p., w szczególności braku we właściwym czasie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki, przy utrzymującej się przez trzy miesiące niewypłacalności spółki.
Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu organ odwoławczy zobowiązany jest merytorycznie odnieść się do jej zasadności i skutków możliwości zabezpieczenia, otwierając drogę do sądowej kontroli decyzji umarzającej postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bezczynność Wojewody Śląskiego przy rozpatrywaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając wyrok WSA w tej części oraz zmieniając rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania.
Zintegrowany plan inwestycyjny może służyć jako podstawa lokalizacji elektrowni wiatrowych, traktowany jako forma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uzasadnienie decyzji nadzorczych wymaga interpretacji przepisów zgodnie z intencją ustawodawcy oraz pełną wykładnią systemową.
Opiekun osoby niepełnosprawnej traci prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z chwilą nabycia przez podopiecznego prawa do świadczenia wspierającego. Świadczenia wypłacone w czasie, gdy osoba wymagająca opieki nabyła prawo do świadczenia wspierającego, są nienależne i podlegają zwrotowi.
Decyzja organu nie może przewidywać zmiany prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z mocą wsteczną, gdyż konstytutywna natura decyzji wyklucza skutki ex tunc, a możliwa jest tylko zmiana aktu z mocą od daty wydania.
Działania podatnika w zakresie struktury działalności gospodarczej, zmierzające do optymalizacji podatkowej poprzez pełne odliczenie VAT w ramach formalnych wymogów, nie mogą być uznane za nadużycie prawa, jeśli mają one rzeczywiste gospodarcze uzasadnienie.
Opieka sprawowana nad osobą niepełnosprawną musi wykluczać możliwość podjęcia pracy, aby przyznać świadczenie pielęgnacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki wykonywanej przez skarżącą tego nie czyni, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że weryfikacja zgłoszenia celnego oraz obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uregulowania należności celno-podatkowych nastąpiło zgodnie z prawem, a zarzuty kasacyjne co do błędnej oceny dowodów i wykładni przepisów były nieuzasadnione.
Art. 100d u.p.o.u. nie uzasadnia przedłużenia zawieszenia terminów po 30 czerwca 2024 r., co potwierdza uprawnienia cudzoziemców do sądowego rozstrzygnięcia skarg na bezczynność organów administracyjnych.
Zmiana zasad przyznawania pomocy finansowej rolnikom, wdrożona rozporządzeniem Rady Ministrów, nie naruszyła zasady poprawnej legislacji, a organy administracyjne prawidłowo stosowały zmienione przepisy zgodnie z ich brzmieniem obowiązującym w dacie ich wydania.
Skarga kasacyjna M. S. P. A. B. Sp. z o.o. Sp. k. w T. na wyrok WSA została oddalona jako niezasadna; organy celne prawidłowo ustaliły obowiązki podatkowe Spółki w związku z niezgodnością danych zgłoszeniowych z rzeczywistym pochodzeniem towarów.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wskazania istotnych naruszeń prawa przez sąd I instancji, które mogłyby wpłynąć na zmianę orzeczenia w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego i określenia kwoty należności.
Skarga kasacyjna M.S. dotycząca ustalenia dotacji oświatowej przez Burmistrza Gminy i Miasta Nisko, oparta na zarzucie nieprawidłowej metodologii jej wyliczenia, została oddalona, uznając zastosowaną zasadę proporcjonalności za właściwą i zgodną z przepisami ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.
Z uwagi na brak jasno sprecyzowanych naruszeń prawa materialnego oraz nieistotny wpływ zarzutów proceduralnych na wynik sprawy, skargę kasacyjną uznano za niezasadną i oddalono w całości.
Brak interesu prawnego Skarżącej jako byłej członkini zarządu spółki uniemożliwia uznanie jej za stronę w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie kosztów egzekucyjnych. Interes faktyczny nie wystarcza do uznania za stronę w kontekście przepisów k.p.a. (art. 28).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż przekazywanie odpowiedzi w imieniu Komisji Śledczej przez Kancelarię Sejmu oraz formalne przedłużenie terminu na odpowiedź nie stanowi bezczynności organu publicznego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych w rozumieniu RODO, dopóki nie może być połączony z innymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby, której dane dotyczą.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych, jeśli administrator nie posiada dodatkowych danych identyfikujących osobę fizyczną. Bezpośrednia identyfikacja nie jest możliwa wyłącznie na podstawie numeru telefonu, co wyklucza przetwarzanie tych danych jako danych osobowych w rozumieniu RODO.
Numer telefonu bez kontekstu umożliwiającego identyfikację jego właściciela nie stanowi danych osobowych, ponieważ sam nie może bezpośrednio ani pośrednio zidentyfikować osoby fizycznej.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych, jeśli nie może zostać połączony z innymi informacjami identyfikującymi osobę fizyczną, których podmiot przetwarzający nie posiada. Brak możliwości identyfikacji wyklucza uznanie numeru za dane osobowe.
Skarga kasacyjna dotycząca przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie wykazano, że naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a przesłanki formalne skargi nie zostały spełnione.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. Sp. k. za bezzasadną, podtrzymując decyzję organu podatkowego oraz wyrok WSA, wskazując na brak wykazania właściwego wpływu potencjalnych naruszeń proceduralnych i błędów wykładni.
Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowy między rezygnacją z pracy a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną; istnienie innych osób zobowiązanych do alimentacji nie jest warunkiem negatywnym.