Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada subsydiarnie za jej zaległości podatkowe, o ile nie wykaże braku winy w zaniechaniu zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie. Obowiązek ten wynika z przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących odpowiedzialności osób trzecich.

Przekroczenie terminu 6 miesięcy na zakończenie postępowania kontrolnego, bez wykazania przyczyn niezależnych od organu podatkowego, skutkuje niedopuszczalnością naliczania odsetek za zwłokę przez ten organ.

Art. 1 ust. 4 lit. c in fine rozporządzenia 651/2014 stanowi normę szczególną modyfikującą zakres zastosowania zakazu udzielania pomocy przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji, przy czym jego zastosowanie uzależnione jest wyłącznie od momentu powstania tej sytuacji, a nie od momentu udzielenia pomocy, co wyklucza możliwość wprowadzania dodatkowych ograniczeń czasowych w drodze wykładni

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając dobrowolne uregulowanie zaległości abonamentowych przed wszczęciem postępowania za czyniące je bezprzedmiotowym, oddalił skargę kasacyjną G.M. przeciwko decyzji KRRiT umarzającej postępowanie. NSA potwierdził, że sytuacja taka zgodnie z art. 105 K.p.a. wyklucza potrzebę meritum decyzji.

Odmowa wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, oparta na art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej i art. 115a ustawy o Policji uznanym za niezgodny z konstytucją, jest bezpodstawna; ekwiwalent należy obliczyć według zasad obowiązujących przed 6 listopada 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stosowanie art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu wyeliminowanym przez wyrok TK z 30 października 2018 r. było niedopuszczalne. Organy administracyjne powinny ustalać ekwiwalent za urlop według zasad obowiązujących przed datą orzeczenia TK.

Przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy policjantów w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stosuje się przepisy sprzed 6 listopada 2018 r., a ekwiwalent ustala się uwzględniając przelicznik 1/21, nie 1/30.

Decyzja organu podatkowego o naliczeniu odsetek za zwłokę po 6 miesiącach bez wykazania niezależnych przyczyn opóźnienia jest nieuzasadniona; organy muszą ściśle przestrzegać terminów ustawowych, chyba że istnieją obiektywne przeszkody zewnętrzne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie powinno być zawieszone z uwagi na równoległe postępowanie cofnięcia zezwolenia, przy braku zadeklarowanego zakazu w przepisach regulujących takie postępowania.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe zastosowanie techniki pomiarowej oraz uzasadnione nakładanie kary na podstawie odrębnych przepisów prawnych w kontekście zasady ne bis in idem.

Grunty sklasyfikowane jako użytki rolne nie mogą być uznane za "zajęte" na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.p.o.l. jedynie na podstawie faktu ich posiadania przez przedsiębiorcę, ani na podstawie ich ofertowej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Pisma wymieniane pomiędzy organami administracji publicznej mają charakter informacji publicznej, jeżeli są kierowane do podmiotów zewnętrznych i dotyczą realizacji zadań publicznych; nie są dokumentami wewnętrznymi w rozumieniu u.d.i.p.

Wójt gminy, jako organ władzy publicznej, jest zobowiązany do udostępnienia informacji dotyczących urlopów pracowników pełniących funkcje publiczne, a odmowa ich udostępnienia stanowi bezczynność organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że bezczynność Rady Gminy w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej narusza przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a obowiązek udostępnienia spoczywa na organie przedstawiającym Gminę.

Dokumentacja jakościowa dotycząca zamówienia publicznego, sporządzona przez podmiot prywatny, nie stanowi informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie tej ustawy.

Rejestracji pojazdu przejętego przez przedsiębiorstwo w spadku dokonuje się na rzecz jego właścicieli, nie zaś na rzecz zarządcy sukcesyjnego. Działania zarządcy sukcesyjnego przynoszą skutki prawne w sferze prawnej właścicieli przedsiębiorstwa.

Nawet jeśli rekompensata z tytułu zwolnienia z podatku nie jest bezpośrednio zaległością podatkową, jej nieprzekazanie w ustawowym terminie stanowi zaległość, od której naliczane są odsetki za zwłokę. Organizacje nie mogą zmieniać proporcji zaliczenia wpłaty na poczet kapitału i odsetek.

Dochody z pracy najemnej wykonywanej na statku niewpisanym do Norweskiego Rejestru Statków i niezarejestrowanym jako eksploatowany w międzynarodowym transporcie morskim, nie podlegają zaliczeniu proporcjonalnemu ani uldze abolicyjnej w Polsce. Brak obowiązku podatkowego za granicą wyklucza zastosowanie ochrony wynikającej z wcześniejszych interpretacji podatkowych.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA w Olsztynie została oddalona. Budynek przekraczał dopuszczalne parametry, co wykluczało zwolnienie z obowiązku zgłoszenia. Decyzja o wstrzymaniu robót była zgodna z prawem budowlanym, a zarzuty proceduralne nie miały wpływu na wynik sprawy.

Sama cesja wierzytelności odszkodowawczej nie daje nabywcy przymiotu strony w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, zgodnie z art. 28 KPA oraz art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Istotne odstąpienie od projektu budowlanego dotyczy także zmian wpływających na obszar oddziaływania obiektu, pomimo iż są one formalnie częścią projektu architektoniczno-budowlanego, a nie projektu zagospodarowania działki lub terenu.

Nienależnie pobrane świadczenie pielęgnacyjne jest podlegające zwrotowi, gdy skarżący został należycie pouczony o braku prawa do świadczenia, a mimo to nie sprawował faktycznej opieki. Skarga kasacyjna oddalona.

Uchwała Rady Miasta Poznania dotycząca bonifikat na komunalne lokale mieszkalne była zgodna z prawem. Gmina ma prawo ustalać warunki bonifikat, a różnicowanie stawek nie narusza zasady równości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanka wspólnego zamieszkiwania z dzieckiem jako warunek przyznania świadczenia wychowawczego musi być ściśle spełniona, co wyklucza możliwość przyznania świadczenia w przypadku braku stałego zamieszkania dziecka z wnioskodawcą.