W przypadku rozwiązania stosunku służbowego podczas trwania zawieszenia w czynnościach służbowych, nie dochodzi do uchylenia zawieszenia, co wyklucza możliwość odzyskania zawieszonej części uposażenia (art. 139 ustawy o ABW oraz AW).

Dla pełnego odliczenia VAT od pojazdów służbowych parkowanych poza siedzibą spółki konieczne jest wykazanie pełnego wykluczenia ich użycia do celów prywatnych na podstawie specyfiki działalności, czego brakuje w przypadku ogólnych uzasadnień takiego parkowania.

NSA oddalając skargę kasacyjną, uznaje, iż brak winy w uchybieniu terminowi procesowemu musi być jasno uprawdopodobniony, a odpowiedzialność za nierzetelne działania pełnomocników obciąża stronę - postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2026 r. sygn. akt II FSK 3049/17.

Zasiłek stały uznany za nienależnie pobrany wymaga rzetelnego zbadania elementów prawnych i faktycznych, w tym charakteru umów prawnych. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że organy administracyjne nie wykazały należytej staranności w ocenie stanu faktycznego.

Rażące naruszenie prawa procesowego przy ustalaniu kary łącznej uzasadnia uchylenie wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd rejonowy musi oprzeć się na pełnym ujawnieniu materiału dowodowego, w tym jakości odpisów wyroków.

Przywrócenie terminu zgłoszenia zbycia pojazdu w okresie pandemii COVID-19 nie jest uzasadnione, jeśli podmiot nie uprawdopodobni braku winy w uchybieniu terminu, a zakłócenia wynikające z pandemii nie stanowią przesłanki do przywrócenia terminu proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, w zgodzie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i ustawą o ochronie informacji niejawnych, potwierdza odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego ze względu na ochronę tajemnicy państwowej i prywatności osób, oddalając skargę kasacyjną G.R.

Sąd uznał, że dopełnienie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu wymaga odrębnego dokumentu zawiadomienia, a nie spełnia go dokument potwierdzający samo zbycie, przez co oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione.

Administrator danych osobowych ponosi odpowiedzialność za naruszenie poufności wynikające z niewłaściwych zabezpieczeń wdrożonych przez podmiot przetwarzający dane w jego imieniu. Ujawnienie danych osobom nieupoważnionym stanowi naruszenie RODO, wobec czego zasadnym jest udzielenie upomnienia.

Udział radnego w głosowaniu nad odwołaniem z funkcji wiceprzewodniczącego nie narusza art. 25a u.s.g., gdyż chodzi o sprawy organizacyjne, nieośrodkujące interesu radnego.

Naruszenie ochrony danych osobowych przez administratora danych, w wyniku którego dane zostały udostępnione osobom nieuprawnionym, uzasadnia nałożenie upomnienia przez Prezesa UODO. Decyzja organu, potwierdzona przez WSA, jest zgodna z RODO i przepisami k.p.a.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest właściwy do orzekania o przedawnieniu należności z tytułu składek zdrowotnych. Właściwość rozstrzygania tej kwestii należy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Skreślenie ucznia z listy uczniów szkoły niepublicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej, nawet w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy cywilnoprawnej, gdyż odnosi się to do realizacji obowiązku szkolnego oraz regulacji statutu szkoły.

Administrator danych osobowych, w tym przypadku (...) S.A., ponosi odpowiedzialność za naruszenie zasad poufności poprzez ujawnienie danych osobowych nieupoważnionym podmiotom wbrew art. 6 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lit. f RODO, co zostało uznane przez NSA jako powód do oddalenia skargi kasacyjnej.

Ekspertyzy i opinie prawne zamówione przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji w toku postępowania koncesyjnego stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu, realizując zasadę jawności działania organów władzy publicznej, nawet gdy dokumenty mogłyby być częściowo wewnętrzne.

Sąd podtrzymuje decyzję organu, że ujawnienie danych przez administatora bez odpowiednich zabezpieczeń stanowi naruszenie RODO.

W przypadku zmiany przepisów materialnoprawnych dotyczących nadpłat, szczególnie gdy nie przewidziano przejściowych regulacji, stosuje się przepisy obowiązujące w chwili powstania stosunku prawnego. Nowe przepisy wyłączające możliwość oprocentowania nadpłaty mają zastosowanie do decyzji wydanych po ich wejściu w życie i wyłączają art. 78 O.p.

Postępowanie karnoskarbowe wobec podmiotu zleceniobiorcy zatrzymuje bieg przedawnienia zobowiązania zwrotowego dotacji dla zleceniodawcy, tj. gminy jako beneficjenta, w relacji do organu dotującego (wojewody) na podstawie O.p. Stwierdza się zgodność decyzji z prawem.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona: prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji VAT, obejmującą okres objęty tą decyzją, zgodnie z art. 81b § 1 pkt 2 lit. b O.p.; postępowanie kasacyjne zamykamy zasądzeniem kosztów na rzecz Dyrektora IAS.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia zbiorowych praw pacjentów wymaga uprawdopodobnienia zorganizowanego naruszenia, nie zaś pojedynczego przypadku. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja RespzPrawPacjenta była zasadna, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Gminy P., potwierdza prawidłowość decyzji o zwrocie dotacji, uznając brak przedawnienia obowiązku zwrotu w kontekście wszczęcia postępowania karnego przeciwko beneficjentowi dotacji.

Posiadanie tytułu prawnego do gruntów rolnych nie wystarcza do przyznania wsparcia na zalesienie; konieczne jest faktyczne ich rolnicze użytkowanie. Formalny właściciel nie prowadzący samodzielnej działalności rolniczej nie spełnia definicji rolnika.

Organ podatkowy zobowiązany był do zawieszenia postępowania dotyczącego odpowiedzialności osoby trzeciej, co skutkuje nienaliczaniem odsetek za okres od dnia zawieszenia do uprawomocnienia się decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Skarga kasacyjna została oddalona.

Zamknięcie możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla dalszych krewnych, gdy bliżsi nie legitymują się orzeczeniem o niepełnosprawności, jest uzasadnione przepisem art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zarzuty dotyczące błędnej wykładni nie były skuteczne, ponieważ nie odniesiono się do właściwej podstawy prawnej.