NSA uchylając wyrok WSA oraz decyzje organów nadzoru budowlanego podkreślił niewykonanie obowiązku wykazania istotnego naruszenia przepisów przez skarżącego oraz niezgodność działań z zasadą proporcjonalności, wymagającą uwzględnienia konstytucyjnych wymogów ochrony prawa własności.

Decyzja o warunkach zabudowy inwestycji w kwartale zabudowy pierzejowej, która nie koliduje z urbanistycznym porządkiem, jest prawidłowa, nawet jeśli część parametrów jest pominięta z uwagi na specyfikę inwestycji. Możliwe jest ustalenie warunków dla części działki, co nie narusza zasad wolności zagospodarowania terenu.

Art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy znajduje zastosowanie wobec wszystkich cudzoziemców. Przekroczenie terminów postępowania na tej podstawie nie stanowi rażącego naruszenia prawa, a skarga na bezczynność organu nie może być uwzględniona w tym zakresie.

NSA orzekł, że decyzje z 1988 i 1989 r. wydane przez Ministra Finansów nie naruszyły rażąco przepisów prawa, a ich obowiązywanie jest zgodne z wcześniejszym prawomocnym porządkiem prawnym. Skargi kasacyjne oddalono przez brak podstaw do ich uwzględnienia.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu, który winien być złożony do organu administracyjnego. Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia jest okolicznością obiektywną, powodującą bezskuteczność środka zaskarżenia.

Niewywiązanie się z obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej jest deliktem jednorazowym, wykluczającym zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Uchyla się wyrok WSA, przywracając decyzję o nałożeniu kary pieniężnej.

Organ administracyjny, nakładając sankcję administracyjną, zobowiązany jest do bezspornego ustalenia, że naruszenie przepisów istotnie miało miejsce, przy czym ciężar dowodu leży po stronie organu, a wymagane dowody muszą być wolne od wątpliwości.

W decyzjach środowiskowych dopuszczalne jest określenie warunków ochrony wartości przyrodniczych, w tym wyznaczenie pasów ochronnych, jednakże ich szerokość nie może być ustalana wyłącznie na podstawie Polskich Norm, jeśli nie wynika to bezpośrednio z przepisów prawa.

Zdemontowana przednia część pojazdu, przy wyrejestrowaniu i braku kluczowych komponentów, stanowi odpad zgodnie z ustawą o odpadach. Jej sprowadzenie bez wymaganych zezwoleń narusza przepisy międzynarodowe. Skarga kasacyjna na jej kwalifikację jako odpad jest bezzasadna.

NSA potwierdził, że niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia czyni złożenie go bezskutecznym, a sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu niewniesionego do organu odwoławczego.

Obciążenie właściciela nieruchomości świadczeniem na rzecz spółki wodnej jest zasadne, jeśli korzysta z jej urządzeń, co może obejmować nawet nieformalnych użytkowników tych urządzeń, jak zarządcy powiatowych dróg.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość oceny i działania organów oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w kontekście decyzji dotyczącej środowiskowego uwarunkowania eksploatacji złoża kruszywa, stwierdzając brak istotnych naruszeń przepisów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną C. sp. z o.o., uznając ograniczenie władzy sądu I instancji w sprawach sprzeciwu do badania formalnych przesłanek za zasadną, bez naruszenia norm proceduralnych.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i zgodny z prawem pomimo zarzutów proceduralnych i braku przeciwwskazań medycznych ze strony skarżącego.

Syndyk masy upadłości, jako pierwotny posiadacz odpadów objęty decyzją o wygaśnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, nie jest zwolniony z obowiązku ich usunięcia, nawet jeśli przekazał fizyczne posiadanie odpadów innemu podmiotowi umową cywilnoprawną.

Orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność cofnięcia licencji na wykonywanie transportu taksówkowego z powodu rażącego naruszania warunków licencyjnych w postaci braku identyfikatorów kierowców.

Operat szacunkowy sporządzony na zlecenie organu administracyjnego w postępowaniu odszkodowawczym z tytułu wywłaszczenia na cele publiczne ma charakter wiążący, chyba że jego prawidłowość zostanie skutecznie zakwestionowana na podstawie dowodów potwierdzających naruszenie prawa lub istotne błędy.

Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o odmowie ujawnienia w wojewódzkim rejestrze prawa do rekompensaty jest prawidłowa. Brak określenia wartości mienia pozostawionego poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej eliminuje możliwość wpisu do rejestru oraz przyznania rekompensaty.

Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.

Działka skarżącego nie znajduje się na obszarze objętym systemem kanalizacji otwartej; odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie jest uznane za część systemu retencyjnego, co uzasadnia obowiązek uiszczania opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.C., uznając, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, jaki nakreśla art. 148 § 2 k.p.a., co czyniłoby wniosek niedopuszczalnym.

Decyzja o warunkach zabudowy nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa, dopuszczalna jest zabudowa o odmiennych funkcjach, jeżeli harmonizuje z istniejącą. Skarga kasacyjna pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

Bezzwrotna pomoc publiczna udzielona z budżetu państwa w ramach rządowego programu wsparcia, spełnia kryteria dotacji określonej w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., a zatem jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych.

Sam wpis do rejestru przedsiębiorców nie wystarcza do uznania za prowadzenie działalności gospodarczej. Organy publiczne muszą wykazać faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej w celu zastosowania art. 24f ust. 1 u.s.g. wobec radnego.