Skarga kasacyjna dotycząca pomocy dla rolników działających w sektorze zbóż i nasion oleistych, którzy ponieśli straty gospodarcze, oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał dotychczasowe rozstrzygnięcia, uznając zarzuty proceduralne i materialnoprawne za nieuzasadnione.
Opinia sanitarna nie stanowi przesłanki do wszczęcia postępowania o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, lecz wpływa na jego rozstrzygnięcie. Zasady proceduralne nie sprzeciwiają się stosowaniu przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek złożono wcześniej. Zarzuty kasacyjne nie uzasadniają uchylenia rozstrzygnięcia.
Spłata udziału kapitałowego przez wspólnika dokonana przed formalnym rozwiązaniem spółki jawnej traktowana jest jako część procesu likwidacyjnego, a zatem wyłączona z przychodów podatkowych zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 10 updof.
Art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej stosuje się, gdyż skarżąca Spółka była w posiadaniu towaru w celu sprzedaży. Posiadanie żywności na przejściu granicznym jest wprowadzeniem do obrotu, uzasadniającym odpowiedzialność za jakość handlową.
Rolnik prowadzący działalność pozarolniczą po uzyskaniu prawa do emerytury rolniczej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w ZUS, na zasadach określonych dla pozarolniczej działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 7 października 2025 r., potwierdzając zasady funkcjonowania stron w postępowaniach sprzeciwowych oraz nie stwierdzając błędów proceduralnych w decyzji Wojewody Pomorskiego uchylającej wcześniejszą decyzję kasacyjną.
Uniemożliwienie kontroli na miejscu nie może automatycznie skutkować odmową płatności, jeśli decyzje organu nie są oparte na szczegółowej ocenie sytuacji zgodnie z art. 59 ust. 7 rozporządzenia 1306/2013 oraz TSUE C-536/09.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na prawidłowość doręczenia decyzji nakazującej rozbiórkę. Ponowne doręczenie nie otwiera kolejnego terminu na wniesienie odwołania. Działania organu w zakresie doręczenia były zgodne z prawem.
Nałożenie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, w świetle art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, jest zasadne przy istnieniu uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót, nawet przy ich zakrytym charakterze, gdy stan techniczny budynku może być zagrożony.
Nieprzekazana w terminie kwota środków z tytułu zwrotu utraconych dochodów gmin staje się zaległością budżetową, od której nalicza się odsetki, zgodnie z regulacjami Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna na takie zaliczenie jest niezasadna, gdy nie wykazano wpływu uchybień na wynik sprawy.
Wpłaty na należność budżetową z tytułu rekompensaty utraconych dochodów gminy, związanych ze zwolnieniem z podatku od nieruchomości, są zaliczane na zaległości i odsetki zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na niewykazanie wpływu naruszeń na wynik sprawy.
Decyzja organu ustalająca odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej, która nie uwzględnia pełnego kontekstu możliwości finansowych i życiowych osoby zobowiązanej, podlega uchyleniu jako sprzeczna z art. 61 ust. 2d w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.
Samo doręczenie korespondencji i subiektywne przekonanie o statusie strony nie uprawnia do żądania wznowienia postępowania. Zmiana przepisów prawa nie jest nową okolicznością faktyczną uzasadniającą wznowienie postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Zgłaszanie i weryfikacja kandydatur sędziów w procedurze poprzedzającej wybór przez Sejm sędziów do składu Krajowej Rady Sądownictwa
Skarga kasacyjna organu podatkowego, dotycząca przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2015 r. oraz recharakteryzacji transakcji, zostaje oddalona. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskargowego nie doprowadziło do przerwania biegu przedawnienia.
O kosztach uzyskania przychodów decyduje podatnik, który musi wykazać związek wydatków z przychodami, przy czym organy podatkowe mogą ocenić celowość i zasadność tych kosztów wymienionych w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zastosowanie art. 70 § 8 o.p. w sposób sprzeczny z jego literalnym brzmieniem, pomijający ograniczenia w egzekucji, stanowi rażące naruszenie prawa. Organ podatkowy, nie eliminując niekonstytucyjnego przepisu z systemu prawa, uchybił zasadzie legalizmu.
W przypadku pracy na statku badawczym niewykorzystywanym w transporcie międzynarodowym, skarżącemu nie przysługują ulgi wynikające z Konwencji polsko-norweskiej oraz ulgi abolicyjne zgodnie z u.p.d.o.f., ani ochrona z tytułu błędnej interpretacji indywidualnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że samo istnienie postępowań karnych lub konfliktów, nawet bez prawomocnych wyroków skazujących, może stanowić przesłankę odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni, jeśli wpływa na ocenę rękojmi bezpiecznego posługiwania się tą bronią.
Wpłaty dokonywane przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, jako kompensacja za utracone dochody gminy z tytułu zwolnienia od podatku od nieruchomości, podlegają zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych i są obciążone odsetkami w przypadku przekroczenia terminu płatności. Brak jest podstaw do uznania Funduszu jako podatnika podatku od nieruchomości.
Uniemożliwienie przez rolnika kontroli na miejscu nie prowadzi do automatycznej odmowy przyznania wszystkich płatności, o jakie wnioskował, lecz wymaga analizy związku przyczynowego między uniemożliwieniem kontroli a poszczególnymi płatnościami.
Cofnięcie pozwolenia na broń palną może nastąpić na podstawie art. 18 ust. 5 pkt 2 ustawy o broni i amunicji w przypadku niepoddania się przez posiadacza pozwolenia wymaganym badaniom lekarskim i psychologicznym, szczególnie gdy istnieją wątpliwości co do jego zdolności do dysponowania bronią.
Odmowa poddania się obowiązkowym badaniom zdrowotnym i psychologicznym uprawnia Policję do cofnięcia pozwolenia na broń, nawet jeśli pierwotne orzeczenia były pozytywne, zgodnie z art. 18 ust 5 pkt 2 ustawy o broni i amunicji.
Zatwierdzenie organizacji ruchu przez GDDKiA, jako akt ogólny, podlega kontroli sądowoadministracyjnej, lecz nie narusza przepisów dotyczących bezpieczeństwa i zarządzania ruchem. Procedura zatwierdzania, mimo zastrzeżeń formalnych, spełnia wymogi legalności, zapewniając bezpieczeństwo na drogach publicznych.