Złożenie wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności przed końcem 2023 r. daje podstawę do stosowania starszych przepisów dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych, jeśli wniosek o świadczenie zostanie złożony w terminie określonym przez art. 24 ust. 2a ustawy.
Wystąpienie o nowe zezwolenie na zbieranie odpadów musi spełniać wymogi obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; nie jest dopuszczalne kontynuowanie działalności sprzecznej z przepisami prawa miejscowego po wygaśnięciu dotychczasowych zezwoleń.
Decyzja o zezwoleniu na wycinkę drzew, warunkowana uzyskaniem pozwolenia na budowę, wygasa, jeśli warunku tego nie spełniono. Wykonanie wycinki niezgodnie z warunkiem uzasadnia stwierdzenie wygaśnięcia decyzji administracyjnej.
Nie spełnienie przesłanek krótkotrwałości oraz braku zaangażowania w podtrzymywanie totalitarnego reżimu wyklucza uznanie przypadku za szczególnie uzasadniony, co skutkuje niestosowaniem preferencyjnych przepisów ustawy zaopatrzeniowej.
NSA wyraził stanowisko, że sądy administracyjne zobowiązane są do badania przedawnienia składek w ramach postępowania dotyczącego ich umorzenia; bez tego postępowanie jest bezprzedmiotowe.
Decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorstwa musi być precyzyjnie uzasadniona, wskazując zarówno formalne, jak i materialne przesłanki ograniczenia dostępu, w przeciwnym razie podlega uchyleniu ze względu na naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zaskarżony wyrok zgodny z prawem: Żądanie informacji publicznej przez radnego o istocie przetworzonej, mające na celu kontrolę gospodarowania mieniem publicznym, wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego. Sama pozycja radnego może to uzasadniać.
Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 znajduje zastosowanie w prawie podatkowym, umożliwiając przywrócenie terminów materialnoprawnych przez organ podatkowy w okresie pandemii COVID-19, co przy braku wykonania takiego obowiązku przez organ skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.
Ocena, czy członek zarządu zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości „we właściwym czasie” w rozumieniu art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej, powinna być dokonywana na podstawie przesłanek niewypłacalności określonych w Prawie upadłościowym oraz terminu przewidzianego na zgłoszenie wniosku po ich wystąpieniu.
Spółka komandytowo-akcyjna jest traktowana jako spółka kapitałowa zgodnie z Dyrektywą 2008/7/WE; pożyczki od wspólników dla SKA są zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarga kasacyjna oddalona.
Złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa przy zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, rodzi obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2142 z późn. zm.).
Posiadacz zależny nieruchomości nie legitymuje się statusem podatnika i tym samym nie jest stroną w postępowaniu o ustalenie podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna oddalona jako niezasadna.
Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zaległości spółki ulega przeniesieniu przy braku wniosku o upadłość złożonego we właściwym czasie, o ile członek zarządu nie wykazał braku winy. Formalne pełnienie funkcji członka zarządu uzasadnia odpowiedzialność niezależnie od realnego zaangażowania w sprawy spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość oceny sądu pierwszej instancji w zakresie legalności zaskarżonego postanowienia, które naruszało prawo i tym samym wymagało wyeliminowania z obrotu prawnego.
Zaskarżony wyrok WSA w Rzeszowie narusza przepisy postępowania poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Przepisy art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 u.p.f. dotyczące limitów antykoncentracyjnych nie mogą stanowić samodzielnej podstawy prawnej do wszczynania postępowań administracyjnych niezwiązanych bezpośrednio z procedurą wydawania zezwoleń na prowadzenie apteki.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy Policji należy ustalać z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów, stosując współczynnik 1/21 zgodnie z nowelizacją prawa, co eliminuje retroaktywność nieprzyzwoitego brzmienia art. 115a ustawy o Policji.
W przypadku policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop należy ustalać zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o Policji, z zachowaniem zgodności z wyrokiem TK z 2018 r., rezygnując z niekonstytucyjnego współczynnika 1/30.
Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed tą datą, ale zgodnych z wyrokiem TK, eliminując współczynnik 1/30.
Wewnętrzna sieć LAN, będąca instalacją techniczną budynku, nie stanowi odrębnej budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ale jest częścią składową budynku, zapewniającą jego użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem.
Członek zarządu odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykazuje przesłanek uwalniających go od odpowiedzialności, takich jak bezskuteczność egzekucji lub niewłaściwy czas zgłoszenia wniosku o upadłość spółki. Organ podatkowy może wykazać te przesłanki przez umorzenie postępowania egzekucyjnego i inne prawnie dozwolone dowody.
Zgłoszenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej związanej z działalnością organów władzy nie może być odrzucone z powodu subiektywnego interesu wnioskodawcy; informacje dotyczące gospodarki środkami publicznymi mają charakter publiczny i nie podlegają odmowie udostępnienia na tej podstawie.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznawszy skargę kasacyjną K. W., uznał, że niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, podtrzymując prawidłowość orzeczenia dyscyplinarnego i kary nagany wymierzonej przez Komendanta Głównego Policji za nieusprawiedliwioną nieobecność w służbie.
Uznanie wyroku i decyzji administracyjnych za wadliwe z uwagi na błędy proceduralne przy badaniu zasadności naliczenia odsetek od dofinansowania, z poleceniem ponownego rozpatrzenia sprawy przez sąd I instancji uwzględniających cały materiał dowodowy.