W sprawie dotyczącej odmowy umorzenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, brak wykazania przez stronę ważnego interesu nie uprawnia do uchylenia decyzji administracyjnej. Organy i sądy stwierdziły brak przesłanek do zastosowania art. 189k k.p.a., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Kara pieniężna nałożona na przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych pozostaje w mocy, gdyż nie wykazał on przesłanek z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zwolnienia od odpowiedzialności. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie.

Wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawach nadzoru budowlanego, przewidzianych w art. 53a i 72a Prawa budowlanego, następuje wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek osoby powołującej się na własny interes prawny.

1. Obowiązek pouczenia pracownika o roszczeniach wynikających z przytoczonych faktów, przewidziany w art. 477 zd. 2 k.p.c., stanowi wyraz ochronnej funkcji prawa pracy i nie aktualizuje się wobec pracownika, który od początku postępowania korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika oraz formułuje żądanie w sposób wyraźny i stanowczy. Regulacja ta nie może być rozumiana jako powinność sądu czuwania

Decyzja inwestora wymaga uzyskania decyzji środowiskowych uwarunkowań, gdy planowana budowa kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; uchybienia w zakresie obliczenia DJP prowadzą do rażącego naruszenia prawa.

Dotacje oświatowe mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele związane z kształceniem, wychowaniem i opieką; finansowanie wynagrodzeń dyrektorów ds. administracyjnych z dotacji jest niezgodne z prawem.

Spółka z o.o. z siedzibą w W. nie ma legitymacji procesowej do żądania wyjaśnienia orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z 1957 r., gdyż nie nabyła własności nieruchomości w drodze umowy cywilnej ze spółdzielnią, a jedynie posiadanie i prawa z nakładów. Wywłaszczenie przenosiło własność na Skarb Państwa.

Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy jest zobowiązany zapewnić, by zatrudniony lub pozostający w jego dyspozycji kierowca z państwa trzeciego posiadał ważne świadectwo kierowcy, zgodnie z licencją wspólnotową, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów rozporządzenia Nr 1072/2009.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy ustawy o pomocy społecznej nie nakładają obowiązku procedowania w jednym postępowaniu wobec wszystkich zobowiązanych osób. Brak jest podstaw do połączenia kilku postępowań w jedną całość, nawet jeśli dotyczą tej samej osoby w ramach odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku wykazania przez skarżącego przesłanek siły wyższej oraz niewłaściwego spełnienia warunków utrzymania pomocy finansowej w programie "Premie dla młodych rolników".

NSA potwierdził, że zwolnienie spod obowiązku opłacania abonamentu radiowo-telewizyjnego obejmuje również podmiot prowadzący zakład pracy chronionej na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji, co uzasadnia uchylenie wcześniejszych decyzji organu egzekucyjnego.

Dla ważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymagane jest uprzednie rozpoznanie geologicznych uwarunkowań terenów osuwiskowych zgodnie ze Studium, co musi być uwzględnione przez sąd administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Planowanie przestrzenne należy do zadań własnych gminy, co obejmuje decyzje ostateczne dotyczące parametrów zabudowy.

Sprzedaż produktów leczniczych na platformie Allegro.pl, przy spełnieniu określonych warunków, może być uznana za działanie zgodne z normami prawnymi regulującymi obrót produktami leczniczymi przez internet, a organy administracyjne nie miały podstaw do wydania nakazu usunięcia uchybień.

Brak wykazania indywidualnego interesu prawnego przez członka wspólnoty mieszkaniowej wyklucza jego przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Przewlekła choroba pełnomocnika nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego, gdy nie zostało wykazane nagłe i nieprzewidywalne pogorszenie zdrowia powodujące niemożność wykonania czynności, a brak zastępstwa obciąża stronę.

1. Uchylenie zaskarżonego wyroku WSA z powodu błędów proceduralnych i niewystarczającego uzasadnienia; 2. Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zasad prawnych dotyczących błędów pomiarowych i oceny prawidłowości pomiarów metrologicznych.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie jest konieczne dodatkowe badanie stosunków prawnych między właścicielem pojazdu a kierowcą, jeśli zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla oceny odpowiedzialności przedsiębiorcy.

W postępowaniu z urzędu data pierwszej czynności organu jest datą wszczęcia postępowania; nie jest konieczne, aby w tym terminie strona została zawiadomiona. Termin wszczęcia wynoszący 6 miesięcy od naruszenia ma charakter materialnoprawny (art. 13n u.d.p.).

Wykonywanie odpłatnego przewozu drogowego bez licencji, nawet przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, klasyfikuje się jako krajowy transport drogowy i podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, w tym wymogom licencyjnym.

Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przewoźnika na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d. wymagane jest łączne wystąpienie braku wpływu na powstanie naruszenia oraz zaistnienie niezależnych, nieprzewidywalnych zdarzeń. Interpretacja tego przepisu winna być ścieśniająca.

Organ administracyjny jest uprawniony do cofnięcia licencji przewoźnikowi drogowemu po upływie wyznaczonego maksymalnego terminu, niezależnie od późniejszych zmian w dokumentacji. Termin dla uregulowania sytuacji jest ostateczny i determinujący dla oceny spełnienia wymogów określonych w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.

Konflikt interesów w ramach realizacji projektu nie występuje, gdy powiązania rodzinne obejmują krewnych III stopnia w linii bocznej, o ile regulacje umowne i wytyczne dotyczą jedynie krewnych II stopnia. Zaskarżenie wyroków oddalające takie rozszerzenie wykładni nie znajduje podstaw w obowiązującej treści umowy o dofinansowanie.

Nie jest zasadne kwestionowanie obowiązku zapłaty opłat abonamentowych na skutek zarzutów proceduralnych dotyczących upoważnienia do rejestracji odbiorników RTV, jeśli strona faktycznie dokonywała wpłat.