Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej w zakresie pytania nr 1, dotyczącego zwolnienia z VAT dostawy nieruchomości, była nieuzasadniona, gdyż kwestie związane z oceną bezskuteczności przewłaszczenia nie mają znaczenia dla rozważania zwolnienia od podatku.

Konieczność przestrzegania obowiązku szczepień ochronnych wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o chorobach zakaźnych, a wyrok TK nie wpływa na legalność tych obowiązków. Obowiązki są wymagalne, a ich zaniechanie uzasadnia przymus egzekucyjny.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest nadal obowiązujący i wykonalny pomimo wadliwie ustalonej formy przez komunikaty GIS, a nie przez akt prawodawczy. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał obowiązek wynikający bezpośrednio z ustawy, oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów, które odmówiły stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., z uwagi na brak dowodów jej zajęcia pod drogę publiczną.

Wywłaszczona nieruchomość, która stała się własnością uczelni publicznej z mocy prawa, nie podlega zwrotowi. Decyzja o wykorzystaniu gruntu zgodnie z celem wywłaszczenia uniemożliwia jego zwrot mimo niezależnie prowadzonych postępowań dotyczących ksiąg wieczystych.

Zmiana przepisów prawa właściwego o gospodarce nieruchomościami, wprowadzająca nowe organy orzekające, skutkuje brakiem kompetencji dotychczasowego organu administracyjnego do merytorycznego rozpoznania wniosków, nawet złożonych przed zmianą prawa, jeżeli w nowym stanie prawnym te kompetencje przynależą do sądu powszechnego.

Dostęp do akt zakończonego postępowania karnego podlega regulacjom Kodeksu postępowania karnego, który jako ustawa szczególna wyłącza stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Dla uznania świadczeń za nienależnie pobrane wystarczy skuteczne pouczenie o obowiązkach i świadomość ich naruszenia; nie jest wymagane, aby organ samodzielnie weryfikował zmiany w rejestrach publicznych.

Zwrot podania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brak właściwości do rozpatrzenia wniosku na mocy art. 66 § 3 k.p.a. jest prawidłowy, gdy nowe przepisy pozbawiły tego organu właściwości orzeczniczej.

Wyłącznie Prokurator Generalny jest właściwy do przyznania dodatku wyrównawczego wobec żołnierza zawodowego pełniącego funkcję prokuratora po likwidacji wojskowych jednostek prokuratury, co skutkuje nieważnością decyzji wydanych przez organy nieuprawnione.

Brak wystarczających dowodów na spełnienie przesłanek doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 k.p.a. wyklucza uznanie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy uwzględnić dzień faktycznego odbioru decyzji jako początek biegu terminu.

Organem właściwym do wydania decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora pełniącego zawodową służbę wojskową jest Prokurator Generalny. Decyzje wydane z naruszeniem właściwości podlegają stwierdzeniu nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż odwołanie się organu do ochrony prywatności przy odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń doradcy Głównego Geodety Kraju było nieuzasadnione, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej organu.

Decyzja administracyjna o przejęciu nieruchomości rolnej przez Państwo, zgodna z ustawą o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych, nie narusza rażąco prawa, o ile nieruchomość była objęta faktycznym władaniem przez Państwo przed 5 kwietnia 1958 r. i nie wykazano podstaw nieważności przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Względy formalne, wiążące decyzję Dyrektora Szkoły o braku zarządzenia w zakresie korzystania ze stołówki szkolnej przy organizacji alternatywnej formy żywienia, wykluczają domniemanie bezczynności organu, kiedy szkoła wywiązuje się z ustawowego obowiązku zapewnienia posiłku niedyktowanego przez wymóg utworzenia tradycyjnej stołówki.

Zmiana stanu prawnego pozbawiająca organ administracyjny kompetencji orzeczniczej wymaga zastosowania znowelizowanych przepisów do postępowań niezakończonych, a właściwym do rozstrzygania takich spraw staje się sąd powszechny; brak przepisów przejściowych nie zmienia tej zasady.

Bank jest zobowiązany do bezzwłocznego zawiadomienia osób, których dane osobowe narażono na nieuprawniony dostęp, gdyż zaniedbanie tego obowiązku stanowi naruszenie art. 34 RODO, a niski poziom ryzyka nie eliminuje odpowiedzialności Banku, niezależnie od zaufania do byłego pracownika.

Pobieranie specjalnego zasiłku opiekuńczego do października 2023 r. wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego od lipca 2023 r.; prawidłowe ustanowienie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego od 1 listopada 2023 r. nastąpiło z uwagi na wygaśnięcie prawa do wcześniejszego świadczenia.

Z uwagi na brak wykazania przez Gminę Chrzanów zajętości nieruchomości pod drogę publiczną oraz sprawowania nad nią władztwa publicznego na dzień 31 grudnia 1998 r., brak jest podstaw do stwierdzenia nabycia prawa własności z mocy prawa na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, gdyż wnioskowane informacje znajdują się w posiadaniu Spółki komunalnej, niezobowiązanej do bezpośredniego udostępnienia przez Burmistrza.

Prokurator Generalny jest organem właściwym do wydawania decyzji dotyczących przyznania dodatku wyrównawczego dla prokuratorów do spraw wojskowych pełniących służbę wojskową, z uwagi na zniesienie wojskowych jednostek prokuratury. Zaskarżone decyzje Prokuratora Okręgowego i Rejonowego zostały wydane z naruszeniem przepisów o właściwości.

Formalne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego jest koniecznym warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17b ustawy o świadczeniach rodzinnych, co nie zostało wykazane przez osobę zarejestrowaną jako rolnik w ewidencji producentów.

Przepisy nowelizujące k.p.a. (art. 2 ust. 2) dopuszczające umorzenie postępowań dotyczących decyzji wydanych ponad 30 lat temu nie naruszają konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego, bezpieczeństwa prawnego oraz równości.

Za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uważa się te wypłacone mimo okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa, gdy świadczeniobiorca wiedział o braku prawa do ich pobierania. Świadomość ta musi wynikać z właściwego pouczenia. NSA przyjął, że Skarżąca została skutecznie poinformowana o konsekwencjach braku powiadomienia o nowym orzeczeniu i uznał świadczenie za nienależnie pobrane.