Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.

Brak współdziałania z organami pomocy społecznej w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, polegający na odmowie podjęcia proponowanego zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Strefa ochrony krajobrazowej, oddzielona od rejestru zabytków, podlega odrębnej ochronie; błędne uznanie jej za integralną część wpisu narusza przepisy o ochronie wartości historycznych oraz zabytków, co skutkuje uchyleniem decyzji w sprawie rozbiórki budynku.

Na wnioskodawcy ustalającemu korzyści od osób trzecich ciąży obowiązek dostarczenia dowodów. W przypadku ich braku, organ odmówi nałożenia obowiązków świadczeń z art. 454 ust. 1 Prawa wodnego wobec osób odnoszących korzyści.

Sankcja pieniężna za nieterminowe złożenie rocznego sprawozdania o odpadach komunalnych jest zgodna z przepisami prawa, o ile organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i nie wystąpiły okoliczności uzasadniające jej uniknięcie.

Sąd administracyjny uznaje, że grunty pokryte śródlądowymi wodami mogą być oddane w użytkowanie wieczyste na potrzeby infrastruktury transportowej, co nie jest sprzeczne z Prawem wodnym. Uchyla decyzję odmowną wobec PKP.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od tego, że powstały one przed przystąpieniem wspólnika do spółki. (art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej)

Grunty, które mogą być potencjalnie wykorzystane w działalności gospodarczej, mogą być objęte wyższą stawką podatku od nieruchomości. O związku z działalnością gospodarczą nie przesądza samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być opodatkowane najwyższą stawką, jeśli istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użytkowania.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że ustalenie obszaru oddziaływania obiektu jest kluczowe dla określenia stron postępowania o pozwolenie na budowę; wojewoda zasadnie wymagał uzupełnienia materiału dowodowego. Przesłanką wznowienia była prawidłowa identyfikacja stron w kontekście ograniczeń w zabudowie.

Dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania wymaga wykazania konkretnego interesu społecznego oraz merytorycznego wkładu, który może wpłynąć na decyzję w sprawie. Ogólne stwierdzenia nie spełniają wymagań uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym.

Pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 maja 2019 r. stanowiło pierwszą czynność w postępowaniu komunalizacyjnym, skutkującą jego wszczęciem. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 17a ust. 3 ustawy komunalizacyjnej przed jego uchyleniem, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Pozbawienie prawa do obrony w postępowaniu sądowo-administracyjnym stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania, co uzasadnia uchylenie wydanego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd I instancji.

NSA oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uznając iż wyrok TSUE w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na treść orzeczenia dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, gdyż Skarżący miał prawo i możliwość podważania ustaleń faktycznych i prawnych w ramach postępowań prowadzonych wobec spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność decyzji o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego dotyczącego drogi publicznej, która z mocy ustawy o drogach publicznych jest wyłączona z obrotu prawnego, co uniemożliwia jej uwłaszczenie przez podmioty trzecie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r.). Zaskarżenie przepisu do NSA z powołaniem się na konstytucyjne zasady równości zostało uznane za nieuzasadnione.

Obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynikający z ustawy jest wymagalny bez względu na fakt wystawienia odrębnego zaświadczenia, chyba że szczepienie i badanie odbywają się w różnych placówkach medycznych.