Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, uznając właściwość postępowania organu w doręczeniu wezwań. Wyrok WSA wykazał braki uzasadnienia prawnego, które uniemożliwiły kontrolę instancyjną.

Student może być skreślony z listy studentów za brak postępów w nauce, szczególnie gdy nie zalicza powtarzanego przedmiotu i nie usprawiedliwia nieobecności na egzaminach, a decyzja o skreśleniu nie przekracza uznania administracyjnego.

Student traci prawo do stypendium socjalnego z chwilą formalnego wykreślenia go z listy studentów, nawet jeśli późniejsze orzeczenie sądu uchyla decyzję o skreśleniu. Posiadanie statusu studenta w momencie przyznania pomocy jest przesłanką niezbędną dla jej otrzymania.

Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą dotycząca jego interesu prawnego, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieważnością uchwały, niezależnie od wpływu tego radnego na jej wynik (art. 25a u.s.g.).

Decyzje o skreśleniu z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 P.s.w.n. mają charakter uznaniowy, lecz nie mogą być dowolne; muszą wynikać z dogłębnej oceny faktycznych i prawnych okoliczności sprawy oraz wyważać interes społeczny i indywidualny.

Skarga kasacyjna na decyzję organu była nieuzasadniona. Zarażone naruszenia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik, a prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdzono formalnie i materialnie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA w Lublinie prawidłowo ocenił, iż skarżąca nienależnie pobrała środki finansowe z funduszy unijnych, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych nie wpływają na wynik sprawy, oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak naruszenia przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych płatności ONW.

NSA uchylił wyrok WSA, przesądzając o konieczności ponownego rozważenia kwestii wpływu pandemii COVID-19 na realizację projektu oraz poprawności uzasadnienia decyzji administracyjnej w obszarze wykładni przepisów proceduralnych i zasad rozliczania dofinansowania.

Wygaszenie decyzji zabezpieczającej kwotę zobowiązania podatkowego, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego, uzasadnia zastosowanie art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i wyłącza merytoryczną ocenę wygasłej decyzji zabezpieczającej.

Opinia kuratora o likwidacji szkoły musi opierać się na przepisach prawa, a brak zawiadomienia rodzica o ograniczonej władzy rodzicielskiej nie stanowi istotnego naruszenia w warunkach spełnionych prawnie.

NSA uznaje, że przewóz pojazdem bez licencji na transport okazjonalny, w sytuacji gdy licencja na taksówkę jest nieważna, nie spełnia kryteriów legalności i uzasadnia karę pieniężną.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o wywłaszczeniu, brak interesu prawnego następcy prawnego skutkuje umorzeniem postępowania. Interes prawny wynika z posiadania przymiotu strony, co odnosi się do pierwotnego statusu własnościowego.

Automatyczne odstępstwo od stosowania sankcji VAT z art. 112b u.p.t.u. na rzecz podmiotów w upadłości, mimo wystąpienia nieprawidłowości podatkowych, jest niezgodne z zasadą równości i proporcjonalności, gdyż sankcje mogą być uzasadnione skalą i charakterem uchybień.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Województwa Wielkopolskiego uznając, iż ocena organu nie uwzględniała zasady proporcjonalności w kontekście realizacji umowy finansowanej z funduszy unijnych w czasie pandemii COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. podtrzymując decyzję o zwrocie nienależnego dofinansowania, z uwagi na ustalenia dotyczące braku spełnienia warunków zatrudnienia wymaganych dla tego dofinansowania oraz nieuiszczenia składek na ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia.

Zawarcie umowy o rozłożeniu na raty składek ZUS modyfikuje terminy wymagalności tych składek, eliminując ich zaległość, co wyłącza przesłanki uniemożliwiające uzyskanie dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych.

Przetwarzanie danych osobowych w trybie art. 65 § 1 k.p.a. jest zwolnione z obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, gdy przetwarzanie wynika z przepisów prawa państwowego, które przewidują mechanizmy zapewniające ochronę interesów osoby, której dane dotyczą.

Informacje zawarte w dokumentach orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą o organizacji Trybunału, a nie ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza stosowanie tej drugiej w zakresie określonym przez uregulowania szczególne.

Bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w rozpoznaniu skargi na przetwarzanie danych osobowych stanowi rażące naruszenie prawa, jeśli przekroczenie terminów jest oczywiste i nieuzasadnione, niemniej wymierzenie grzywny lub sumy pieniężnej zależy od oceny sądu i nie jest obligatoryjne nawet przy rażącej bezczynności.

NSA utrzymuje w mocy wyrok WSA w Gliwicach, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazuje istotnych wad postępowania ani błędów w ustaleniach faktycznych i materialnoprawnych, które mogłyby skutkować uchyleniem orzeczenia.

Praktyki w zakresie udostępniania dokumentacji medycznej, zarówno w kontekście opłat, jak i ograniczeń czasowych, mogą naruszać zbiorowe prawa pacjentów, jeżeli prowadzą do ich ograniczenia lub negacji, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta.