Wymóg wyposażenia łodzi flisackich w kamizelki ratunkowe, w liczbie odpowiadającej liczbie pasażerów, jest zgodny z prawem oraz uzasadniony z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i pasażerów.
Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej są związane z działalnością gospodarczą spółki, co uzasadnia opodatkowanie ich według stawek dla nieruchomości związanych z działalnością, w oparciu o potencjalne wykorzystanie w działalności, a nie faktyczne użycie.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki za zobowiązania podatkowe powstaje, gdy spółka zaprzestaje regulacji wymagalnych zobowiązań i nie zgłasza upadłości, niezależnie od liczby wierzycieli.
Nieruchomości należące do przedsiębiorcy mogą być uznane za zajęte na działalność gospodarczą, a zabytkowy charakter nieruchomości nie wyklucza takiego zajęcia, co skutkuje opodatkowaniem według stawek przewidzianych dla działalności gospodarczej.
Opodatkowanie nieruchomości należącej do przedsiębiorcy według stawek właściwych dla działalności gospodarczej wymaga nie tylko posiadania nieruchomości, ale także faktycznego lub potencjalnego jej wykorzystania gospodarczo, co wynika z przepisów oraz orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Zaprzestanie działalności nie wyklucza związku, gdy zachowane są inne elementy tego związania.
Wydatki ponoszone przez dewelopera na usunięcie wad konstrukcyjnych budynku, wynikające z odpowiedzialności za jakość towaru, mają bezpośredni związek z opodatkowaną dostawą towarów i uprawniają do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Świadczenia na rzecz zakwaterowania i transportu pracowników delegowanych przez pracodawcę nie stanowią przychodu pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. Sąd uznaje, że są one ponoszone wyłącznie w interesie pracodawcy i nie powodują obowiązku podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, oddalił skargę kasacyjną uznając, że nie doszło do naruszeń proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Decyzja o uchyleniu postanowienia była uzasadniona błędami formalnymi.
Korekty wynagrodzenia w transakcjach między podmiotami powiązanymi, niesłużące usunięciu błędów lub reklamacjom, stanowią korekty cen transferowych, podlegające szczególnej regulacji prawnej zgodnie z art. 11e u.p.d.o.p.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że korekty wynagrodzenia za usługi między podmiotami powiązanymi, wynikające z aktualizacji rzeczywistych kosztów, stanowią korekty cen transferowych na gruncie art. 11e u.p.d.o.p. i jako takie muszą spełniać wszystkie wymagane tym przepisem warunki formalne.
Decyzja organu I instancji nie została skutecznie doręczona, gdyż naruszono zasadę doręczania pełnomocnikowi ogólnemu wpisanemu do Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, co uniemożliwiło skuteczne wniesienie odwołania i wszczęcie kontroli instancyjnej decyzji.
Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki w VAT, jeżeli nie zgłasza wniosku o upadłość mimo stanu niewypłacalności. Przesłanka egzoneracyjna nie wymaga istnienia wielu wierzycieli.
Wyrok uchylający decyzję podatkową nie powoduje natychmiastowego ustania postępowania egzekucyjnego, a jedynie może je zawieszać do chwili prawomocności. W postępowaniu egzekucyjnym wymaga się uprawomocnienia wyroków jako przesłanki umorzenia egzekucji.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT była zgodna z prawem. Formalne uchybienia systemowe, nawet przy braku uszczerbku budżetowego, uzasadniają zastosowanie sankcji administracyjnych."
Wystąpienie uchybień w zakresie uzupełniania zgłoszeń SENT przed przewozem i zapewnienia aktualnych danych geolokalizacyjnych uzasadnia nałożenie kar pieniężnych niezależnie od braku bezpośredniego uszczuplenia dochodów Skarbu Państwa.
Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy oparta na założeniu, że brak opodatkowania w Norwegii wyklucza zastosowanie konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest niezgodna z prawem. Spełnienie przesłanek konwencji umożliwia zastosowanie tzw. ulgi abolicyjnej.
Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana na podstawie ustawy o SOP nie jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f., ponieważ nie jest tożsama z ekwiwalentem za rezygnację z lokalu.
Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową nie znosi wymagalności obowiązku, uzasadniając jedynie zawieszenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. oraz art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia.
Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową skutkuje zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, lecz nie prowadzi do uznania braku wymagalności obowiązku, gdyż decyzja nie wywołuje skutków prawnych jedynie do chwili uprawomocnienia się wyroku sądowego.
Zarówno faktyczne niewykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej, jak i brak ich formalnego wyłączenia z gospodarczego użytkowania (decyzja nadzoru budowlanego) nie wyłączają stosowania wyższej stawki podatku od nieruchomości z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zobowiązania podatkowe spółki, jeśli nie wykaże należnej staranności, w szczególności nie złoży wniosku o upadłość w terminie, mimo oczywistej niewypłacalności spółki.
Posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu pod zlikwidowaną linią kolejową, połączone z potencjalnym wykorzystaniem w działalności gospodarczej, wystarcza do uznania gruntu za związanego z działalnością gospodarczą w ramach rozumienia art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o jej związaniu z działalnością gospodarczą. Wymagane jest faktyczne lub potencjalne wykorzystanie nieruchomości w działalności, co musi być oceniane indywidualnie.
Nieruchomość pozostaje związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., jeśli znajduje się w rejestrze środków trwałych i podjęto działania celem jej wynajmu, niezależnie od braku aktualnej działalności gospodarczej na terenie nieruchomości.