Nadużycie prawa do informacji publicznej przez wnioskodawcę, którego działania były sprzeczne z celem przepisów o dostępie do informacji, uzasadnia oddalenie skargi o udostępnienie informacji publicznej oraz legalność decyzji o odmowie.
Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zarzuty proceduralne, uchyla wyrok WSA w Warszawie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność precyzyjnego ustalenia podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.
Gmina ma prawo do przyznania diet członkom komisji wyborczych w jednostkach pomocniczych, o ile regulacja ta mieści się w granicach ustawowej delegacji i nie narusza przepisów prawa, zapewniając jednocześnie realizację zadań samorządu.
NSA uznał, że statutowa regulacja przyznająca zryczałtowaną dietę członkom komisji wyborczych za czas realizacji obowiązków wyborczych nie naruszała obowiązującego prawa, a Wojewoda nie wykazał przesłanek do jej unieważnienia w ramach nadzoru.
Zezwolenie na założenie przedszkola publicznego nie może być udzielone, jeśli utworzenie placówki jest nieuzasadnione w kontekście istniejącej sieci przedszkolnej mogącej zaspokoić potrzeby edukacyjne gminy, nie sprzyjając poprawie warunków kształcenia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że organy samorządu mogą określać zasady wynagradzania za pracę w komisjach wyborczych jednostek pomocniczych; ingerencja nadzorcza bez wyraźnej podstawy prawnej narusza zasadę samodzielności samorządu.
Dane dotyczące zatrudnienia i badań lekarskich pracowników publicznego szpitala stanowią informację publiczną ze względu na ich związek z realizacją zadań publicznych w zakresie ochrony zdrowia.
Przy ustalaniu wartości nieruchomości w kontekście jej przeznaczenia, w każdym planie miejscowym, uchwalonym przed 1995 r., należy uwzględniać tak plany szczegółowe, jak i ogólne, aby zapewnić ich zgodność z zasadami konstytucyjnymi.
Dopuszczalność ustalania przez radę gminy zasad przyznawania diet członkom komisji wyborczych w statutach dzielnic leży w granicach realizacji zasady samodzielności samorządu terytorialnego, o ile nie istnieje wyraźny zakaz prawny takich regulacji.
Uchwała w sprawie zmiany statutu jednostki pomocniczej Miasta Katowice nie naruszała obowiązujących przepisów prawa, gdyż brak było przeciwwskazań do przyznania diet członkom komisji w sposób autonomiczny przez Radę Miasta.
Zniesienie głównej kwoty nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną w rodzinie nie znajduje usprawiedliwienia, jeżeli nie występują szczególne okoliczności na tle innych uprawnionych do świadczeń rodzin. Kwestie te są badane zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Łodzi za cechujące się rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało zastosowanie środków represyjnych i kompensacyjnych wobec organu.
NSA uznał, że przedwczesna odmowa nabycia własności nieruchomości, rzekomo zaliczonej do dróg publicznych, była niedopuszczalna. Rozstrzygnięcie to potwierdza konieczność szczegółowego ustalenia faktycznego statusu prawnego drogi przed 31 grudnia 1998 r.
Skarga kasacyjna wniesiona przez G.J. została oddalona przez NSA, uzasadnienie wyroku WSA we Wrocławiu spełniało formalne wymogi postawione przez art. 141 § 4 Ppsa, a podnoszone zarzuty proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały Miasta dotyczącej diet dla komisji wyborczych nie było zasadne; NSA podkreśla prawo samorządu do autonomicznego regulowania kwestii statutowych w granicach prawa.
Regulacje stanowiące o przyznaniu diet członkom komisji wyborczych w wyborach do rady dzielnicy nie naruszają prawa, o ile są zgodne z zasadą samodzielności statutowej jednostki samorządu oraz wspierają cele samorządowe zgodne z ustawą.
Przepisy uchwały Rady Gminy dotyczące kryteriów i trybu przyznawania nagród nauczycielom są zgodne z art. 49 ust. 2 Karty Nauczyciela, a ogólniki w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa uczniom mieszczą się w uregulowanych kwestiach pracy dydaktycznej i wychowawczej.
Przesłanki dotyczące warunków najmu oraz zamieszkiwania z zgodą właściciela lokalu, określone w uchwale Rady m.st. Warszawy, nie stanowią samodzielnych podstaw do odmowy pomocy mieszkaniowej. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wymaga ponownego rozpoznania uwzględniającego prawidłową interpretację tych przepisów.
Uchwała Rady Miasta Katowice w sprawie przyznawania diet członkom komisji wyborczych nie narusza prawa i wpisuje się w samodzielność statutową samorządu. NSA uchylił zaskarżony wyrok i ustalił, że brak regulacji wykluczającej taka formę wynagrodzenia w wyborach do rad dzielnic nie może być podstawą do ograniczenia samodzielności gminy.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan prawny i faktyczny sprawy oraz nie stwierdzono naruszeń proceduralnych wpływających na wynik postępowania.
Decyzja Wojewody Małopolskiego odmowa zwrotu nieruchomości działka nr [...], na podstawie art. 137 ust. 1 u.g.n. wskutek stwierdzenia braku zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia - stacji redukcyjnej - została prawidłowo podtrzymana; zaskarżoną skargę kasacyjną oddalono.
Dopuszczalne jest uregulowanie w statucie jednostki pomocniczej diety dla członków komisji wyborczej w wyborach do organów tej jednostki, co mieści się w zakresie samodzielności samorządu terytorialnego wyznaczonej przez art. 35 ust. 3 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.
NSA stwierdza, że ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wymaga odrębnego głosowania nad sposobem rozpatrzenia uwag przy uchwalaniu studium. Właściwa kontrola legalności procedury sporządzania uchwały wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez WSA.
Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno być sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną. Niedopełnienie tego wymogu uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.