W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.

Bezczynność Uczelni w zakresie wydania dyplomu i suplementu, mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązuje ją do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez sąd administracyjny. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę na bezczynność uczelni został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarga kasacyjna na postanowienie WSA o bezczynności Uczelni w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie karty przebiegu studiów jest bezzasadna, a stwierdzona bezczynność, choć nie rażąca, wymaga uwzględnienia procedur naprawczych.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie stanowi przeszkody do stosowania nowych przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop do spraw sprzed 6 listopada 2018 r. oraz do obliczeń według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed tą datą.

Dyrektor Zakładu Karnego, jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jest w posiadaniu danych dostępnych w Centralnej Bazie Danych Osób Pozbawionych Wolności. Bezczynność organu w udzieleniu informacji jest nieuzasadniona, o ile posiada on do niej dostęp, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przetwarzanie danych osobowych w celu oceny zdolności kredytowej przez banki, które nie zakończyło się zawarciem umowy kredytowej, nie ma podstaw prawnych. W przypadku braku zawarcia umowy, ustaje cel przetwarzania, co uzasadnia zaprzestanie dalszego przetwarzania danych osobowych przez bank oraz pośredniczące instytucje.

NSA podtrzymał decyzję WSA, odrzucając literalną wykładnię art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, i potwierdzając konieczność uwzględnienia wyroku TK przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu administracyjnego w sprawach zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe jest niedopuszczalna, gdyż decyzje w tych sprawach nie podlegają kontroli sądów administracyjnych zgodnie z ustawą o obronie Ojczyzny.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."

Rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, ma miejsce tylko gdy oczywistość naruszenia i jego skutki wykluczają jej akceptację jako aktu prawnego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Nie można odmówić świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę z powodu potencjalnej pomocy rodzeństwa, jeżeli nie przewiduje tego prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja komunalizacyjna Wojewody z 2001 roku, przyznająca nieruchomość Powiatowi Kutnowskiemu, była wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie dotyczyła mienia stanowiącego własność Skarbu Państwa; wpis w księdze wieczystej w momencie decyzji nie był determinujący.

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.

Wezwanie do zmiany wniosku złożonego w konkursie publicznym, wystosowane przez organ administracyjny, nie jest czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie konkretyzuje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ustawy covidowej przyznaje się wyłącznie, gdy wnioskodawca spełnia przesłanki z ustawy o dodatkach mieszkaniowych na dzień złożenia wniosku, a okres objęty wnioskiem bezpośrednio poprzedza termin jego złożenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe zastosowanie przez sąd I instancji art. 115a ustawy o Policji, z pominięciem niewłaściwie zrekonstruowanego współczynnika 1/30, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Potwierdzono zasadność interpretacji korzystniejszej dla funkcjonariuszy.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla zwolnionych policjantów przed 6.11.2018 r. ustala się według zmienionych zasad, zgodnie z wyrokiem TK z 30.10.2018 r.; stosuje się nowy przelicznik 1/21. Organy powinny uwzględnić te zasady w ponownym rozpoznaniu.

NSA uchylając wyrok WSA w Warszawie, uznał konieczność ponownego rozpoznania sprawy z uwagi na zarzucane naruszenia proceduralne i niewystarczającą ocenę materialnoprawną dotyczącą przedawnienia zobowiązania zwrotu dofinansowania unijnego.

Spółka akcyjna, pomimo braku własnej strony podmiotowej BIP, może zwolnić się z obowiązku udostępnienia informacji publicznej poprzez odesłanie do zasobów BIP prowadzonego przez inny podmiot, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., jeśli informacja jest tam zamieszczona.

Nieuprawniona zwłoka uczelni w wydaniu dokumentów dotyczących przebiegu studiów stanowi bezczynność, nawet w sytuacji reorganizacji i weryfikacji dokumentacji przez uczelnię, chyba że zwłoka nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Rektor Uczelni naruszył obowiązek terminowego wydania karty przebiegu studiów, co stanowiło bezczynność administracyjną. Bezczynność ta, choć stwierdzona, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, uzasadniona była weryfikacją ocen wobec przestępstwa fałszowania dokumentów i reorganizacji zarządu uniwersytetu.

Wydanie wyroku łącznego naruszającego prawomocne wcześniejsze rozstrzygnięcie stanowi uchybienie prawa procesowego w postaci rei iudicatae, co skutkuje umorzeniem postępowania w przedmiocie wydania kolejnego wyroku łącznego (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).