Potencjalne oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość wystarczy do uznania właściciela tej nieruchomości za stronę w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, co uzasadnia udział w postępowaniu sądowym.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; brak wystarczających dowodów na pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu uniemożliwia podwyższenie emerytury policyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną.

Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.

Dla orzekania w kwestii nieruchomości przejętych na mocy dekretu o reformie rolnej, konieczne jest uprzednie ustalenie podstaw prawnych przejęcia. W przypadku braku możliwości konkretyzacji litery przepisu stosowanego artykułu, postępowanie administracyjne należy umorzyć, chyba że sąd powszechny rozstrzygnie kwestie podstawy prawnej przejęcia.

Dodatek węglowy nie przysługuje, gdy ciepło dostarczane do gospodarstwa ma źródło w przedsiębiorstwie energetycznym. NSA potwierdził brak samodzielnego zakupu opału jako kluczową przesłankę odmowy przyznania dodatku węglowego.

Postępowanie administracyjne w sprawach określonych w art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu, co wyklucza rozpoczęcie procedury na wniosek strony powołującej się na swój interes prawny. Formalne postanowienie o odmowie nie jest wymagane, wystarczy informacja o podjętych działaniach przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż umorzenie postępowania odwoławczego przez organ było niesłuszne z uwagi na niewyjaśnienie statusu procesowego A. P., co naruszało przepisy K.p.a., stąd podtrzymuje uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Odmowa przyznania pomocy finansowej współwnioskującym osobom na realizację inwestycji trwale związanej z gruntem, ze względu na wykluczenie przewidziane w rozporządzeniu krajowym, jest niezgodna z prawem unijnym, zwłaszcza z rozporządzeniem nr 1305/2013, które wspiera grupy producentów.

Dla przyznania pomocy w ramach PROW nie można ograniczać definicji maszyny nowej wyłącznie przez pryzmat jej rejestracji. Decydujące znaczenie ma użyteczność maszyny w osiągnięciu celów wsparcia - modernizacji i unowocześnienia gospodarstw.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez RPO z powodu jej klauzuli 'zastrzeżonej' była uzasadniona i zgodna z prawem, biorąc pod uwagę ryzyko dla bezpieczeństwa państwa.

Zaskarżony wyrok sądu administracyjnego, oddalający skargę J.M. na decyzję podatkową dotyczącą jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, pozostaje w mocy, gdyż nie wykazano naruszeń prawa w zakresie prawa materialnego i procesowego.

Decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, nawet błędnie zatytułowana, jest konstytutywna, jeśli sposób powstania zobowiązania wymaga jej doręczenia. Brak usprawiedliwionych podstaw w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.

Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.

Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.

Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.

Uchylenie wyroku pierwszej instancji przez sąd odwoławczy, bez wskazania niezbędności ponowienia przewodu sądowego w całości, narusza art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. Sąd odwoławczy powinien dokonywać merytorycznej kontroli dowodowej, a nie polegać na pełnym powtórzeniu przewodu przez sąd I instancji.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa wymaga wykazania nie tylko formalnego oznaczenia, lecz także rzeczywistych działań ograniczających dostępność informacji od momentu jej wytworzenia.

Wyrok NSA potwierdza, że ocena merytoryczna projektu w zakresie przygotowania finansowo-organizacyjnego Fundacji była prawidłowa, a wymogi dotyczące wykazania zdolności finansowej należy interpretować jako wymagające wiarygodnych potwierdzeń. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak podstaw do uwzględnienia zarzutu nieprawidłowego zastosowania przepisów.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 października 2015 r. nakazująca rozbiórkę budynku garażowo-gospodarczego nie stała się bezprzedmiotowa, a tym samym odmowa stwierdzenia jej wygaśnięcia przez organy administracyjne była prawidłowa i zasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że transakcje zbycia udziałów przez M.M., formalnie zakamuflowane w ciąg czynności, miały pozorny charakter, a ich celem było uniknięcie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia udziałów. Działania te uzasadniały zastosowanie art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej jako podstawy do ustalenia zobowiązania podatkowego.

Uchwała NSA z dnia 4 lutego 2026 r. uchyla decyzje, uznając rzeczywisty charakter transakcji M.D. z D. mimo formalnych wątpliwości, oraz przywraca prawo do odliczenia VAT. Działania handlowe M.D. nie miały na celu jedynie uzyskania korzyści podatkowej wbrew celom dyrektywy 2006/112/WE.

Podpis nieczytelny w rozumieniu art. 26 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie spełnia warunków udziału w zajęciach; dotacja pobrana w nadmiernym rozmiarze poprzez nieczytelne podpisy podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

Umorzenie należności składkowych na ubezpieczenia społeczne, jako środek wyjątkowy, wymaga wykazania przez zobowiązanego istnienia przesłanek nieściągalności lub wyjątkowych sytuacji życiowych. Ich brak usprawiedliwia odmowę umorzenia, zgodnie z zasadami uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dokumentacja geodezyjno-kartograficzna objęta jest domniemaniem prawdziwości i nie może być kwestionowana przez organy administracyjne w postępowaniach dotyczących ZRID, a przyjęcie ten dowód jest wiążące w sytuacji, gdy brak jest przeciwnych dokumentów urzędowych.