Umowa o wykład dla aplikantów radcowskich zawarta przez OIRP nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co implikuje obowiązek podlegania ubezpieczeniom zdrowotnym, bowiem brak było wskazań indywidualizujących wykład jako dzieło o samoistnym charakterze.

Umowa na wygłoszenie wykładu nie stanowi umowy o dzieło, gdy brakuje precyzyjnego oznaczenia dzieła i jego wynik w postaci twórczego rezultatu. W takim przypadku umowę należy kwalifikować jako umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a więc z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wyceny nieruchomości wywłaszczonej na cele drogowe zgodnie z § 36 ust. 4 rozporządzenia, uznając operat szacunkowy za wystarczający dowód, a określenie odszkodowania zgodnie z przepisami specustawy drogowej.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego naruszała przepisy proceduralne i materialne poprzez niewłaściwe odniesienie się do danych ewidencyjnych i ich wpływu na wymiar podatku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja wymagała uchylenia ze względu na istotne uchybienia. Skarga kasacyjna została oddalona.

A.S. nie posiadał statusu strony w postępowaniu zwykłym o pozwolenie na budowę, gdyż jego działka nie znajdowała się w obszarze oddziaływania inwestycji. Brak udziału A.S. w postępowaniu, pomimo braku własnej winy, nie stanowił przesłanki wznowieniowej.

NSA stwierdza, że wydanie zaświadczenia nie może służyć przesądzaniu przyszłych rozstrzygnięć jurysdykcyjnych. Zaświadczenie ma potwierdzać istniejący stan prawny lub faktyczny, nie wykraczając poza granice określone w art. 217 § 2 K.p.a., dlatego skarga kasacyjna jest niezasadna.

Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że wypłacone skarżącej świadczenie wychowawcze zostało nienależnie pobrane z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Pouczenie skarżącej było prawidłowe, a świadczenie podlega zwrotowi na zasadach określonych w art. 25 ust. 2 pkt 6 u.p.p.w.d.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny prawidłowo zareagował na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a zakres jego wiedzy i udzielonych odpowiedzi spełniał wymogi prawne, co wykluczało zarzut bezczynności.

Dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów konieczne jest wykazanie faktycznego wywozu towarów z terytorium kraju. Brak takiego dowodu oraz należytej staranności w weryfikacji kontrahenta wyklucza możliwość zwolnienia. Skarga została oddalona.

Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie podatkowej musi spełniać wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a., aby umożliwić skuteczną kontrolę instancyjną, a wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie może mieć charakteru instrumentalnego. W sytuacji naruszenia tych przepisów, sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Odszkodowanie za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przysługuje wyłącznie osobom wywłaszczonym oraz ich sukcesorom uniwersalnym. Sukcesorzy singularni nie mogą rościć odszkodowania z tego tytułu.

Nieuprawdopodobnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu uzasadnia odmowę przywrócenia tego terminu dla uiszczenia należnej opłaty, pomimo niesprzyjających okoliczności towarzyszących pandemicznych, gdy skarżący ma świadomość ciążącego obowiązku terminowego uiszczenia.

Bezczynność organu w kontekście dostępu do informacji publicznej nie występuje, gdy organ prawidłowo informuje o przedłużeniu terminu odpowiedzi, uzasadniając to liczbą i złożonością pytań oraz równoległymi wnioskami."

NSA uchylił wyrok WSA z powodu niepełnego uzasadnienia, niewskazania podstaw prawnych i faktycznych uchylenia decyzji I instancji, co uniemożliwiało kontrolę orzeczenia, i skierował sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA.

Umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA jest zgodne z Konstytucją RP oraz orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, chroniąc stabilizację stosunków prawnych.

W świetle art. 164 i art. 129(1) p.w.p., badanie opisowości znaku towarowego musi dotyczyć każdej usługi objętej zgłoszeniem. Wyrok WSA uchylony, a skarga kasacyjna oddalona przez NSA, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, jako odpowiadający prawu.

Decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na m. S.A. została prawidłowo wydana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego jako organ upoważniony, a zastosowanie pięcioletniego terminu przedawnienia było zgodne z przepisami k.p.a. NSA nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji ani orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego w postaci stacji bazowej telefonii komórkowej jest zgodna z prawem, o ile spełnia normy infrastruktury technicznej i nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie zostało wykazane. Prowadzenie przez prokuraturę postępowania wyklucza jego instrumentalny charakter. Wyrok pozostaje zgodny z prawem mimo częściowych błędów uzasadnienia.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładów dla aplikantów radcowskich, zawarta pomiędzy skarżącą a uczestnikiem, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, skutkującą obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Sąd administracyjny przyznaje sumę pieniężną za przewlekłe postępowanie na podstawie uznania sędziowskiego, uwzględniając indywidualne okoliczności i stopień dolegliwości, co NSA uznał w tej sprawie za właściwe.

Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej powinien zawierać szczegółowe określenie przedmiotu sporu oraz dowód na bezskuteczność negocjacji; brak spełnienia tych warunków uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania przez organ.

Umowy o przygotowanie i wygłoszenie wykładów nie stanowią umowy o dzieło, lecz są umowami o świadczenie usług, co uzasadnia objęcie wykładowcy obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa zawarta z osobą przyjmującą zamówienie, której przedmiotem jest wygłoszenie wykładu, stanowi umowę o świadczenie usług, a nie umowę o dzieło, gdyż brak jest określenia weryfikowalnego rezultatu. W związku z tym osoba wykonująca takie usługi podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.