PKP S.A. nie nabyły prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z mocy prawa, ponieważ nie wykazano posiadania prawa zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r.; postanowienie utrzymujące decyzję odmawiającą uwłaszczenia jest zgodne z prawem.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, która do 31 grudnia 2023 r. nie zawiesiła prawa do tego świadczenia, co skutkuje brakiem nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Ustalenia organów administracyjnych dokonane w oparciu o rzetelnie zebraną dokumentację kontroli metodą teledetekcji są wystarczające do modyfikacji płatności bezpośrednich i nie wymagają dodatkowych inspekcji terenowych w przypadku kwestionowania przez beneficjenta. Skargę kasacyjną oddalono.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że kontrola wykazała naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym poprzez wykonywanie przewozów bez zezwolenia, co uzasadniało nałożenie kary. Świadectwa skarżącej o braku winy zostały uznane za nieudowodnione, a wnioskowane dowody jako nieuzasadnione.

Skarga kasacyjna wniesiona przez K. C.-J. w przedmiocie zwrotu środków unijnych została oddalona jako niezasadna. Istotą rozstrzygnięcia było potwierdzenie naruszenia procedur unijnych przez beneficjenta, co skutkowało obowiązkiem zwrotu dofinansowania.

Dla uznania miejsca postojowego za obowiązujące do pobierania opłat wystarczy jego oznakowanie znakami pionowymi, jeśli miejsce jest wyznaczone konstrukcyjnie. Niedopuszczalne jest skuteczne kwestionowanie pobrania opłat na podstawie braku pełnego oznakowania poziomego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zwrot środków z pomocy publicznej uprzednio otrzymanej przez spółkę na ochronę miejsc pracy, wyklucza jej skuteczne uznanie za otrzymaną pomoc, umożliwiając tym samym ponowne ubieganie się o dofinansowanie na ten sam cel w oparciu o ustawę COVID-19.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną, uznaje prawidłowość decyzji organu nadzoru budowlanego oraz wyklucza zarzuty dotyczące stronniczości postępowania i przewlekłości jako niezasadne.

Decyzja organu administracyjnego, doręczona pominiętej stronie z pouczeniem o możliwości odwołania, nie jest ostateczna, a odwołanie wniesione w terminie jest dopuszczalne, pomimo wcześniejszego uznania jej za ostateczną.

W sprawach ustalania odszkodowania za grunty ogrodów działkowych zajęte pod drogi publiczne, stosuje się wyłącznie przepisy specustawy drogowej, co ogranicza odszkodowanie do podmiotowego zakresu nasadzeń, urządzeń i obiektów na działkach, wykluczając roszczenia dotyczące prawa użytkowania działki.

Organ architektoniczno-budowlany nie ma kompetencji do rozstrzygania o granicach działek w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, które opiera się na przedłożonej mapie ewidencyjnej. Problemy związane z przebiegiem granic nie wpływają na ważność decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego.

Przepis art. 50 ustawy o pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, co pozwala organom administracyjnym na dokonanie oceny indywidualnej sytuacji skarżącego i przyznanie im usług w wymiarze spełniającym zasady subsydiarności pomocy.

Budowa garaży przylegających ścianami bocznymi i posiadających wspólny dach, nie spełnia kryteriów obiektu wolno stojącego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b p.b., co uzasadnia wymaganie pozwolenia na budowę.

Uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez zarządcę drogi nie mogą być uzależnione od szczegółowych rozwiązań komunikacyjnych, o ile rodzaj inwestycji nie wymaga dostępu do drogi publicznej, a w szczególności gdy jest to inwestycja odnawialnych źródeł energii.

Skarga kasacyjna Gminy P. nie ma podstaw, ponieważ nie wykazano naruszenia przepisów prawnych przez Samorząd Województwa Mazowieckiego. Nie spełniono kryteriów do przyznania pomocy finansowej w związku z niewłaściwym przedstawieniem liczby zameldowanych mieszkańców.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził niewystarczające uzasadnienie przedłużenia terminu zwrotu VAT przez organ podatkowy, uchylił wcześniejsze decyzje w tej sprawie oraz nałożył obowiązek ponownego i pełnego uzasadnienia potrzeby weryfikacji zasadności zwrotu.

Podmioty wskazane jako kontrahenci na fakturach muszą rzeczywiście realizować dostawy, aby faktury te mogły stanowić podstawę do odliczenia podatku. Niedochowanie staranności w weryfikacji kontrahentów przez podatnika uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może prowadzić do merytorycznej zmiany treści decyzji podatkowej. Modyfikacje wpływające na wysokość zobowiązania podatkowego muszą być realizowane w ramach wydania nowej decyzji, a nie poprzez sprostowanie w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

Na podstawie przesłanek bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz wymogów związanych z ochroną infrastruktury, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zasadność odmowy uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego (budowy stacji bazowej) przez zarządcę drogi. Skarga na postanowienie GDDKiA została oddalona.

Jeżeli inwestor realizuje budynek inny niż zgłoszony, którego budowa wymaga pozwolenia, dopuszcza się samowoli budowlanej, a brak sprzeciwu przy zgłoszeniu nie legalizuje takiej inwestycji.

Ostateczne umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyłącza możliwości prowadzenia postępowań nadzwyczajnych w stosunku do postanowień wydanych w sprawie rozpatrzenia zarzutów przez wierzyciela, zatem wniosek o stwierdzenie nieważności tych postanowień może być rozpatrywany.

Skarga kasacyjna w sprawie wykorzystania i rozliczania dotacji oświatowej jest oddalona z uwagi na brak podstaw do złożenia korekty rocznego rozliczenia w trakcie postępowania kontrolnego, co uniemożliwia kwestionowanie wymogu zwrotu niewykorzystanych środków.

Dopuszczenie w SIWZ klauzuli generalnej umożliwiającej oferty równoważne uzasadnia niezamieszczenie przy każdej normie sformułowania "lub równoważne"; tym samym takie postanowienia zamawiającego nie naruszają art. 30 ust. 4 P.z.p. i nie wpływają na ograniczenie konkurencji, nie stanowiąc podstawy do zwrotu dofinansowania.