Decyzja Marszałka Województwa Pomorskiego uznająca A. Sp. z o.o. za organizację producentów owoców i warzyw została słusznie uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, przez co zasadne było jej unieważnienie. Skarżąca spółka nie spełniła wszystkich wymaganych kryteriów, co uzasadniało decyzję o stwierdzeniu nieważności.

Zastosowanie zasady ładu przestrzennego oraz zrównoważonego rozwoju uzasadnia ustalenie warunków zabudowy, nawet gdy wskaźniki odbiegają od średnich wartości, o ile opierają się na prawidłowej analizie urbanistycznej.

Organ odwoławczy, rozpoznając zażalenie na postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych, zgodnie z art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, nie posiada uprawnienia do stosowania art. 138 § 2 KPA, a jego nierozpatrzenie zażalenia w ustawowym terminie skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia i odstąpieniem od czynności kontrolnych.

Ostateczne umorzenie postępowania egzekucyjnego nie uniemożliwia prowadzenia postępowań nadzwyczajnych dotyczących stwierdzenia nieważności postanowień wydanych w tym postępowaniu, zgodnie z art. 18 u.p.e.a i odpowiednimi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 116 § 1 pkt 1 lit. b Op, dotyczący przesłanki niezawinionego niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, nie ma zastosowania do fundacji nieprowadzącej działalności gospodarczej. Warunek egzoneracyjny musi być ściśle interpretowany i fundacja bez zdolności upadłościowej nie może korzystać z tej przesłanki.

Nałożenie obowiązku sporządzenia orzeczenia technicznego zgodne z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego było zasadne, ponieważ za wykonane roboty budowlane bez pozwolenia odpowiadał skarżący, a dowody nie wykazały innej osoby odpowiedzialnej.

Rażące naruszenie przepisów prawa przez orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym za przestępstwo, którego katalog nie obejmuje art. 177 § 1 k.k., jest podstawą do uchylenia wyroku sądu odwoławczego w tej części.

Wniesienie sprzeciwu wobec kontroli ZUS, prowadzonej w celu przeciwdziałania przestępstwu lub wykroczeniu, jest niedopuszczalne (art. 59 ust. 2 P.p.).

Obiekt posadowiony na działce, nawet zarejestrowany jako przyczepa kempingowa, może zostać uznany za tymczasowy obiekt budowlany, jeśli jego posadowienie na gruncie oraz wyposażenie wskazuje na użytkowanie rekreacyjno-mieszkalne. Wówczas wymaga on pozwolenia na budowę zgodnie z art. 3 pkt 5 Prawa budowlanego.

Osoba sprawująca faktyczną opiekę nad dzieckiem na mocy orzeczenia sądowego, bez zamiaru jego przysposobienia, ma prawo do świadczenia "Dobry start". Przy wykładni przepisów należy uwzględniać cel wspierania edukacji dzieci oraz konstytucyjne i konwencyjne standardy ochrony dziecka.

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące obsługi komunikacyjnej przez teren oznaczony symbolem D22US/ZP nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy, o ile są zgodne z obowiązującym prawem i zapewniają wymaganą obsługę komunikacyjną zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p.

Prezes zarządu fundacji nie może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości, wskazując na brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, gdyż fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada zdolności upadłościowej; zaszło orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności.

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzający ograniczenia czasowe w dochodzeniu nieważności decyzji administracyjnych, jest zgodny z Konstytucją RP w zakresie ochrony stabilności prawnej i pewności obrotu prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dyrektora ARiMR, wskazując na konieczność respektowania oceny prawnej z wyroku WSA z 2021 r., co wiązało organy w późniejszych decyzjach dotyczących pomocy finansowej dla producenta rolnego.

Skarga kasacyjna na negatywną ocenę projektu przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa została oddalona. Ocena projektu przez organ została uznana za prawidłową, opartą na regulaminowych wymogach i bez wykazania naruszeń w procesie wyboru.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwrotu dotacji są zgodne z prawem i spełniają wymogi proceduralne. Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach proceduralnych i materialnoprawnych, nie została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W przypadku wykonywania robót budowlanych polegających na znacznej zmianie obiektu, takich jak zwiększenie jego powierzchni, niezależnie od zachowania części elementów wcześniej istniejących, mamy do czynienia z jego rozbudową wymagającą pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w postępowaniu wznowieniowym, następca prawny strony pierwotnej, nawet jeśli postępowanie zakończyło się decyzją prawomocną, może skutecznie wnioskować o wznowienie z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z art. 30 § 4 k.p.a.

Z uwagi na zmianę stanu prawnego, wznowienie postępowania jest zbędne, gdyż brak interesu prawnego uczestnika jest oczywisty; sądy nie są związane nieprawomocnymi orzeczeniami, nawet jeśli zawierają wcześniejsze oceny prawne.

Organ NFZ, ustalając podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu, nie jest zobowiązany badać przedawnienia składek zdrowotnych; kompetencja do rozstrzygania kwestii przedawnienia i pobierania składek należy do organów ubezpieczeń społecznych.

Przeznaczenie działki pod poszerzenie dróg zgodne z ustawą o planowaniu przestrzennym nie narusza prawa własności skarżących. Rada Miejska działała w granicach władztwa planistycznego, a ograniczenia są zgodne z interesem publicznym i zasadą proporcjonalności.

Umowy o świadczenie usług, takie jak wykłady nieodznaczające się twórczym i indywidualnym charakterem, kwalifikują się jako umowy starannego działania podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu; nie spełniają kryteriów umowy o dzieło.

W postępowaniu ze sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego dowód przysługujących praw osobistych i majątkowych do znaków obciążają wnoszącego sprzeciw; brak jednoznacznych dowodów na wyłączność takich praw prowadzi do jego oddalenia.

Działalność oświatowa, w tym prowadzenie przedszkola, nie wyklucza możliwości uzyskania wsparcia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, pomimo wyłączenia z definicji działalności gospodarczej w Prawie przedsiębiorców.