W sprawach dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego, termin trzymiesięczny na złożenie wniosku przewidziany w art. 63 ust. 3 ustawy o świadczeniu wspierającym należy liczyć od dnia stwierdzenia prawomocności orzeczenia o niepełnosprawności przez sąd powszechny.
Formalne dokonanie czynności egzekucyjnej, jak zajęcie rachunku bankowego, przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, nawet gdy nie prowadzi do ściągnięcia środków. NSA podziela stanowisko, że skuteczność zajęcia jest niezależna od salda rachunku.
NSA rozstrzygnął, iż faktury VAT niezmieniające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego. Podatnik świadom oszustwa podatkowego nie jest uprawniony do obrony dobrej wiary i staranności.
Budynki zakwaterowania osadzonych w zakładach karnych nie spełniają warunków do kwalifikacji jako obiekty budownictwa mieszkaniowego objęte społecznym programem mieszkaniowym, co wyłącza możliwość stosowania preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.
Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.
Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.
Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest wykazanie związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki. Obowiązki alimentacyjne rodzeństwa nie mogą stanowić samoistnej podstawy do odmowy przyznania świadczenia.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec uznania, że WSA prawidłowo stwierdził naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez organy niższych instancji, co skutkowało uchyleniem decyzji środowiskowej dla inwestycji biogazowni.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na jej wadliwe sporządzenie i brak wykazania rzeczywistego wpływu podnoszonych naruszeń proceduralnych na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenia dotyczące samowolnej nadbudowy są prawidłowe.
Informacje o nagrodach i premiach przyznanych pracownikom, którzy nie pełnią funkcji publicznych, nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu i podlegają ochronie życia prywatnego stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przedsiębiorstwo wodociągowe ma obowiązek stosować zróżnicowane stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych, wynikające z odmiennych celów poboru, zgodnie z zasadą 'zanieczyszczający płaci'. Preferencyjna stawka opłat dotyczy tylko zbiorowego zaopatrzenia ludności.
Dla przewoźnika realizującego międzynarodowy przewóz towarów pozostaje bezwzględnym obowiązkiem dokonanie zgłoszenia do systemu SENT przed rozpoczęciem transportu, a zaniedbania w tej kwestii uzasadniają nałożenie kar pieniężnych, przy czym odstąpienie od nałożenia kary może nastąpić jedynie w przypadkach o szczególnej wadze, zgodnie z artykułem 22 ust. 3 ustawy SENT.
Brak numeru PESEL w doręczonym upomnieniu nie powoduje jego bezskuteczności, jeżeli dokument pozwala jednoznacznie zidentyfikować zobowiązanego i obowiązek oraz realizuje funkcję wezwania do dobrowolnego wykonania obowiązku. Wyrok TK SK 81/19 nie podważył samego obowiązku szczepień ochronnych; w postępowaniu egzekucyjnym obowiązek ten może być wykonywany, gdy jego zakres i wymagalność wynikają z obowiązujących
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.R., potwierdzając prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań.
Doręczenie decyzji o warunkach zabudowy zmarłemu właścicielowi lub współwłaścicielowi nieruchomości sąsiedniej nie stanowi samo przez się rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jeżeli decyzja nie była do tej osoby skierowana jako do adresata praw lub obowiązków. Niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt
Organ administracji architektoniczno-budowlanej, rozpoznając wniosek o pozwolenie na budowę, nie jest związany deklarowanym przez inwestora zakresem zamierzenia w zakresie jego kwalifikacji na gruncie art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Jeżeli obiekty objęte odrębnymi wnioskami wykazują obiektywne powiązania funkcjonalne, komunikacyjne, infrastrukturalne i przestrzenne, organ powinien ustalić, czy nie
Przepisy art. 61 ust. 1 u.p.z.p., z wyjątkiem przesłanki określonej w pkt 4, nie mają zastosowania do postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, a art. 61 ust. 6–7 tej ustawy nie mogą stanowić wzorca kontroli działalności organu stosującego prawo. Wymóg mapy z art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. dotyczy wniosku lokalizacyjnego; nieczytelna, pomniejszona kopia załączona do decyzji
Dopuszczalne jest stosowanie dwóch różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód, zależnie od celu wykorzystania — woda do spożycia przez ludzi i do celów gospodarczych. Prawodawca przewidział różne stawki w zależności od szczegółowego przeznaczenia poboru wody.
W sprawie ograniczenia preferencyjnych stawek opłat za pobór wód, do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności; realizacja zadań własnych gminy nie obejmuje hurtowej sprzedaży wody. NSA potwierdził rozdzielenie stawek w zależności od celu użytkowania.
Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gliwicach, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza prawidłowość postępowania organu oraz sądu I instancji, wskazując na formalne braki skargi kasacyjnej.
Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.