Postępowanie administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji wszczęte przed 16 września 2021 r. nie może być odmówione na podstawie art. 158 § 3 K.p.a.; ustawa nowelizująca przewiduje umorzenie takich postępowań z mocy prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu bezpodstawności zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego, przy uznaniu funkcji ochronnej art. 63 ust. 3 ustawy o świadczeniu wspierającym dla nabytych praw świadczeń opiekuńczych.

W postępowaniach podatkowych wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej wymaga spełnienia wyjątkowych przesłanek, a wykładnia tych przepisów nie powinna być rozszerzająca. Wyrok NSA utrzymuje zasadność odmowy uchylenia decyzji o podatku od nieruchomości.

Skarga o wznowienie postępowania z powodu nienależytej reprezentacji pełnomocnika, wynikającej z jego skazania, nie ma podstaw, gdyż nie wykazano bezpośredniego naruszenia prawa wpływającego na możliwość działania strony zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 215 ust. 2 u.g.n., co skutkuje utrzymaniem decyzji o odmowie odszkodowania. Kiedy nieruchomość stanowi wysypisko przed 05.04.1958, nie zachodzi pozbawienie faktycznego władania.

Posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę, nawet bez faktycznego ich wykorzystania w działalności gospodarczej, może skutkować zastosowaniem wyższej stawki podatku od nieruchomości, jeśli nieruchomości są potencjalnie związane z działalnością gospodarczą.

W sprawie związku nieruchomości przedsiębiorcy z działalnością gospodarczą, opodatkowanie nie wymaga faktycznego ich wykorzystywania, jeśli nieruchomość jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Brak wykazania trwałego zajęcia na cele obozowisk młodzieżowych wyklucza zastosowanie zwolnień podatkowych.

Urzeczeniowo naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., zakazującego powtórnego sądzenia tej samej osoby za ten sam czyn stanowi bezwzględną podstawę uchylenia wyroku; tymczasem istniały dwa równoległe, prawomocnie rozstrzygnięte postępowania wobec D.F. za to samo wykroczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; wniosek o uzupełnienie wyroku w tej kwestii podlega oddaleniu.

Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe doręczenie informacji publicznej drogą elektroniczną na wskazany adres zgodnie z art. 3a u.d.i.p, stwierdzając brak przesłanek do uznania bezczynności organu.

Uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być uznane za niezawinione, jeżeli strona, nie wykazując przeszkody nie do przezwyciężenia, nie dołoży należytej staranności, zwłaszcza w kontekście dostępności alternatywnych metod doręczenia (ePUAP).

Obowiązek udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykonywania zawodu adwokata, w tym wyników postępowań dyscyplinarnych i wynagrodzeń z tytułu funkcji samorządowych, stanowi element przejrzystości działalności samorządu zawodowego.

Informacje o postępowaniach dyscyplinarnych radców prawnych, jako zawodów zaufania publicznego, stanowią informację publiczną i powinny być udostępniane, o ile nie naruszają prywatności poprzez ujawnianie danych osobowych, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego może nastąpić przez dołączenie oddzielnej klauzuli do akt, zgodnie z przepisami rozporządzenia, nie zaś wyłącznie przez umieszczenie samej klauzuli w operacie. Decyzja organu odwoławczego oparta na tak zaktualizowanym operacie jest zgodna z prawem.

Uczelnia, mimo istotnych zmian organizacyjnych i zarządu przymusowego, nie usprawiedliwia swojej bezczynności w rozpoznawaniu wniosku studenta o wydanie karty przebiegu studiów.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, iż organ administracyjny dopuszczający się przewlekłości w postępowaniu, co do wydania dyplomu ukończenia studiów, działał niezgodnie z przepisami art. 77 ust. 2 p.s.w.n., nieuznając za dostateczne wymówek z problemów wewnętrznych Uczelni.

Utrzymuje się orzeczenie sądu I instancji, uznające bezczynność uczelni w zakresie wydania karty przebiegu studiów, pomimo okoliczności związanych z zarządem przymusowym. Skarga kasacyjna niewykazana co do zarzutu nieuwzględnienia istotnych faktów przez WSA.

Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności w zakresie wydania dyplomu ukończenia studiów i karty przebiegu studiów. Bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ale przekroczyła dopuszczalne terminy wyznaczone przepisami prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uczelnia, pozostając bezczynną w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, naruszyła obowiązki administracyjne, jednakże bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Roszczenie odszkodowawcze związane z wywłaszczeniem ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od ostateczności orzeczenia wywłaszczeniowego; art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. nie stanowi samodzielnej podstawy do przyznania odszkodowania za roszczenia przedawnione przed 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny: Informacje dotyczące systemu ETCS realizującego zadania publiczne stanowią informację publiczną, wymagającą udostępnienia na wniosek, a ich nieudzielenie w terminie wyznacza bezczynność organu (III OSK 836/21).

Norma prawna określona w art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą z 2020 r., dotyczącą wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co skutkowało oddaleniem kasacji Komendanta Stołecznego Policji.

Stwierdzenie, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o służbach mundurowych nie stanowi przeszkody do stosowania korzystniejszych przepisów art. 115a ustawy o Policji w nowych sprawach o ekwiwalent za niewykorzystany urlop dotyczy również stanów przed 6 listopada 2018 r.