Inwestycja polegająca na budowie bliźniaczych budynków mieszkalnych spełnia warunki dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego, w obszarze zdominowanym przez jednorodzinną zabudowę wolnostojącą.
Decyzja administracyjna dotycząca rejestracji pojazdu, która została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym, dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, podlega stwierdzeniu nieważności.
Złożenie deklaracji SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej nie skutkuje rozpoczęciem odrębnego postępowania podatkowego, gdy kontrola obejmuje również sporną darowiznę, zapobiegając dublowaniu postępowań (art. 165a O.p.).
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej, a nowe dowody muszą istnieć i być nieznane organowi wydającemu decyzję; ich brak uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie podatnika skutkami podania niewłaściwego adresu do doręczeń jest zgodne z prawem, a postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.
Niedopełnienie obowiązku podpisania całego wyroku przez sędziego stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., podlega unieważnieniu. Wprowadzanie zmian konstrukcyjnych w pojeździe bez odpowiedniego oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela potwierdzającego homologację uniemożliwiło uznanie rejestracji za zgodną z prawem.
Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczący obowiązku zwrotu dofinansowania z funduszy unijnych jako wydatku niekwalifikowalnego, zostaje oddalona. Skarżący nie wykazał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego ani uchybień proceduralnych mogących wpływać na treść wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.
Wprowadzenie zakazu zabudowy na działkach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. wykracza poza granice władztwa planistycznego, naruszając art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 u.p.z.p., gdy nie wykazano uzasadnienia dla takiej ingerencji.
Zwrot kosztów postępowania sądowego od skarżącego na rzecz organu podatkowego, oddalenie skargi o wznowienie postępowania wobec braku spełnienia przesłanek z art. 272 § 2a p.p.s.a. na podstawie niewpływu wyroku TSUE na treść orzeczenia.
Miasto M. ma prawo do stosowania własnej metody określania proporcji odliczenia podatku VAT od wydatków cmentarnych, gdyż lepiej odzwierciedla ona związek zakupów z prowadzoną działalnością opodatkowaną.
Postanowienie Ministra Nauki o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego nie narusza prawa, gdy żądający nie ma statusu strony, a jego interes nie wynika z normy prawa materialnego. Zaskarżony wyrok WSA oddalający skargę na powyższe postanowienie jest zgodny z prawem.
Brak spełnienia przesłanek korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych oraz poprawy warunków kształcenia uzasadnia odmowę wydania zgody na założenie nowego liceum, zwłaszcza gdy istniejąca sieć szkół zaspokaja potrzeby edukacyjne.
Skarżący S.Z. został prawidłowo uznany winnym urządzania gier hazardowych bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ugh. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność nałożonej kary, oddalając skargę kasacyjną.
Urządzanie gier hazardowych bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Procedury dotyczące powołania sędziów nie wpływają na bezstronność orzekania w postępowaniu kasacyjnym.
Niezgodne z prawem jest nałożenie przez organ administracji obowiązku dostarczenia dokumentu, którego uzyskanie w określonym terminie jest nierealne, skutkujące odmową wsparcia finansowego. Takie działanie stanowi naruszenie zasady pewności prawa i przewidywalności procedur administracyjnych.
Wydanie decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym, która nie uchyla dotychczasowej decyzji, a jedynie rozstrzyga o istocie sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji oraz decyzję organu administracyjnego z powodu niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia zasad postępowania dowodowego.
Przesłanki stanu epidemii nie mogą automatycznie uzasadniać przywrócenia terminu procesowego, jeśli strona nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.
Upływ terminu określonego w art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882) nie powoduje ustania stosunku służbowego Policjanta z mocy prawa, a wyłącznie nakazuje organom wydanie decyzji na tej podstawie, jeśli w trakcie terminu 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez policjanta wystąpienia ze służby nie zostanie wydana decyzji o zwolnieniu ze służby na
Wnioskowane dokumenty wewnętrzne, służące wymianie informacji pomiędzy organami administracyjnymi, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu.
Zwolnienie podatkowe od wypłat odsetek, przyznane na podstawie art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., zależne jest od posiadania statusu "rzeczywistego właściciela" przez spółkę otrzymującą odsetki. W praktyce spółka pełniąca jedynie rolę pośrednika nie spełnia warunków zwolnienia. Płatnik podatku zobowiązany jest do weryfikacji tego statusu w zgodności z Dyrektywą 2003/49/WE oraz u.p.o.
Postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzające zakazy i ograniczenia eliminujące możliwość lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, są sprzeczne z art. 46 ust. 1 specustawy i mogą być stwierdzone jako nieważne, gdy nie służą ochronie celów ustawowych.