Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowe pozostawienie wniosku cudzoziemca bez rozpoznania przez organ z powodu nieusunięcia braków formalnych, co wyklucza istnienie bezczynności administracyjnej.

Skarga kasacyjna Wójta Gminy Przykona nie zasługując na uwzględnienie, oddalono z braku podstaw prawnych i faktycznych do podważenia rozstrzygnięć wcześniejszych instancji. Prawo do zwrotu nieruchomości oraz zasady określenia odszkodowania wynikają z obowiązujących przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Niewłaściwie określone wskaźniki minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sprzeczne ze studium, skutkują nieważnością całej jednostki planistycznej 2RM, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej.

Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skarżący nie spełniał przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż praca na tankowcu nie jest uznana za transport międzynarodowy. Orzeczenie organów podatkowych pozostaje zgodne z art. 22 § 2a O.p. i powołanej Konwencji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że zarzuty organu dotyczące przetworzonego charakteru żądanej informacji były niezasadne i nie wystarczająco uzasadnione formalnie.

NSA uznaje, iż żądane dane nie są informacją publiczną i mogą być odmówione bez wydania decyzji, jeśli dotyczą wyłącznie prywatnego interesu wnioskodawcy.

Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.

Osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r jest rodzic, który wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica, nawet pozostając w nowym związku z inną osobą, niezależnie od posiadania wspólnych dzieci z tym partnerem.

Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Informacje proste, nawet wymagające czynności materialno-technicznych, nie muszą wiązać się z wymogiem wykazania szczególnego interesu publicznego do ich udostępnienia. Brak wykazania przetworzenia informacji przez organy skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił postanowienie SKO z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i braku pełnej analizy zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

Organ wykonawczy gminy posiada kompetencje do gospodarowania udziałami i akcjami w spółkach prawa handlowego bez konieczności upoważnienia przez radę gminy, a uchwała rady nie może tych kompetencji ograniczać ani nadawać ich organowi wykonawczemu.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Przyznanie odznaczenia Krzyżem Wolności i Solidarności nie stanowi samo przez się przesłanki do potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Decyzje te opierają się na odrębnych podstawach prawnych i warunkach.

W wyniku analizy granicza zasobu geodezyjnego może być dokonane tylko w ramach rejestracji stanu prawnego, bez możliwości zmiany prawa własności poprzez korektę granic, chyba że w drodze odrębnego postępowania prawnego, takiego jak rozgraniczenie lub zasiedzenie.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej może być uznane za decyzję administracyjną, jeśli zawiera podstawowe elementy formalne. Wszelkie środki zaskarżenia powinny być rozpoznane merytorycznie, mimo błędnego ich oznaczenia przez stronę.

Odpisy orzeczeń Sądu Najwyższego stanowią informację publiczną, która powinna być udostępniana w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ, nie realizując wniosku w tym zakresie, dopuścił się bezczynności, choć nie rażącej, co obliguje do podjęcia działań przez organ zgodnie z prawem dostępu do informacji.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia naruszonych przepisów oraz ich właściwej subsumcji w kontekście stanu faktycznego, co uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów.