Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie stosuje się odpowiednio do przedawnienia w postępowaniach dotyczących nałożenia kar pieniężnych za naruszenia ustawy SENT. Przez to, wydanie decyzji nakładającej karę po upływie określonego w Ordynacji terminu nie jest sprzeczne z prawem.

Zaliczenie wpłat podatkowych na zaległości podatkowe odbywa się zgodnie z zasadami materialnymi, bez konieczności angażowania dowodu z opinii biegłego, o ile stan faktyczny nie wymaga wiedzy specjalnej. Skarga kasacyjna oddalona.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wymagane jest uwzględnienie całokształtu okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. Organ i sąd powinny zapewnić stronie możliwość obrony praw poprzez ocenie wiarygodności okoliczności przywołanych we wniosku.

Przy ocenie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, organ zobowiązany jest uwzględnić całokształt okoliczności sprawy, przy czym wystarczające jest ich uprawdopodobnienie, a nie ścisłe udowodnienie.

Dla zastosowania instytucji przywrócenia terminu zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej konieczne jest uwzględnienie całokształtu okoliczności oraz uprawdopodobnienie braku winy strony, nawet w przypadku zakwestionowania prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej.

Przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki są spełnione, gdy istnieje zaległość podatkowa, bezskuteczność egzekucji majątku spółki oraz brak dowodów na przesłanki egzoneracyjne. Zakres odpowiedzialności nie jest niwelowany przez subiektywną ocenę sytuacji finansowej przez członka zarządu.

Rejestracja pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji samochodów, bez spełnienia wymogów homologacyjnych, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzuty proceduralne i materialne w skardze kasacyjnej nie znalazły oparcia w przepisach prawa.

Brak odnalezienia dokumentów ustalających wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie jest wystarczający do domniemywania, że odszkodowanie to nie zostało wypłacone. W kontekście historycznym i archiwalnym wymaga to szczegółowej oceny dostępnych dowodów pośrednich.

Postępowania administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji, wszczęte po 30 latach od ich doręczenia lub ogłoszenia, ulegają umorzeniu z mocy prawa na podstawie nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego zgodnej z zasadami konstytucyjnymi dotyczącymi stabilizacji obrotu prawnego.

Okresowe pobyty dzieci i młodzieży w ramach domów wczasów dziecięcych, podczas wakacji lub ferii, mogą być objęte dotacjami oświatowymi, jeśli spełniają cele edukacyjne wskazane w przepisach, niezależnie od uznania ich za wypoczynek, o ile nie spełnione są wszystkie warunki określone w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty.

NSA uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodny ze Studium i mieści się w granicach władztwa planistycznego. Ograniczenia w prawie własności są uzasadnione interesem publicznym i zrównoważonym rozwojem. Skarga kasacyjna oddalona.

Inwestycja elektroenergetyczna może być uznana za cel publiczny niezależnie od jej skali, jeśli służy szeroko rozumianemu dobru publicznemu, a prawa właścicielskie są chronione w granicach przewidzianych przez przepisy prawa.

W sprawie o ustalenie nienależnie pobranych płatności, sąd potwierdza zasadność decyzji odmownej ARiMR, stwierdzając brak podstaw do przyznania zaliczek, tym samym uznając pobrane środki za nienależne i podlegające zwrotowi.

Przebudowa istniejącego zjazdu publicznego powinna być oceniana w kontekście nowych parametrów technicznych i ich wpływu na bezpieczeństwo, a nie poprzez standardy dla nowej lokalizacji zjazdu. Odmowa administracyjna musi opierać się na ocenie, czy nowe parametry zagrażają bezpieczeństwu ruchu.

Członek zarządu spółki kapitałowej nie może zwolnić się z odpowiedzialności za zobowiązania spółki, jeżeli nie wykaże spełnienia przynajmniej jednej z przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 o.p. Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki i brak działania w zakresie zgłoszenia upadłości prowadzą do solidarnej odpowiedzialności członków zarządu.

W sprawach dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajność, sąd administracyjny jest zobowiązany do kompleksowego badania zarówno formalnych, jak i materialnych przesłanek nadania klauzuli tajności, a także alternatywnych podstaw odmowy.

W sytuacji istnienia istotnych wątpliwości co do okoliczności czynu i winy, wydanie wyroku nakazowego na podstawie art. 93 § 2 k.p.s.w. jest niedopuszczalne, a uchybienie to skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzja Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiająca zmiany decyzji ostatecznej jest zgodna z prawem, gdyż brak jest przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, które uzasadniałyby jej wzruszenie.

Decyzja o odmowie wydania abonamentu postojowego M. D. przez Zarząd Dróg Miasta Krakowa jest zgodna z prawem, gdyż leasingobiorcą jest spółka partnerska, a nie jej wspólnik. Skarga kasacyjna nie podważa legalności przyjętego rozstrzygnięcia.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do wydania decyzji w terminie określonym w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, a przekroczenie tego terminu uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, niezależnie od trudności organizacyjnych urzędu ani epidemii COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że świadczenia pieniężne z tytułu wyżywienia na statku ratowniczym stanowią działania w interesie pracodawcy i nie są przychodem pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., a zatem nie podlegają opodatkowaniu.

W sprawie podatkowej T. M., Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena eksploatacji statku przez przedsiębiorstwo z Norwegii oraz zastosowanie ulgi abolicyjnej wymaga ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem rzeczywistego zarządu statkiem w transporcie morskim.

Świadczenia pieniężne za wyżywienie marynarzy na statkach ratowniczych, traktowane jako warunek niezbędny pracy, nie stanowią opodatkowanego przychodu, gdyż leżą w interesie pracodawcy.

Uchwała Rady Miasta w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zgodna z przepisami prawa i treścią Studium uwarunkowań, a ingerencję w prawo własności uznano za zgodną z konstytucyjną zasadą proporcjonalności oraz władztwem planistycznym gminy.