Decyzja o zabezpieczeniu majątkowym zobowiązania podatkowego na gruncie art. 33 § 1 o.p. jest zasadna, gdy istnieje uprawdopodobniona obawa niewykonania tego zobowiązania przez podatnika. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że uzasadniona obawa może wynikać z sytuacji finansowej Spółki i nietransparentnych działań z partnerami.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie wystarcza do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagane jest rzeczywiste zaprzestanie działalności potwierdzone dodatkowymi dowodami. Skarga kasacyjna została uwzględniona, a wcześniejszy wyrok uchylony."
Skarga kasacyjna spółki G. sp. z o.o. z siedzibą w G. jest bezzasadna. Transakcje komisowe, ewidencjonowane jako "marża niepodlegająca opodatkowaniu", podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych stawką VAT 23% z uwagi na niewystarczające udokumentowanie sprzedaży.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niedopełnienie przez Komisję obowiązków procesowych dotyczących prawidłowego zawiadomienia stron, szczególnie w odniesieniu do osób pozbawionych wolności. Przyjęty brak formalnej przesłanki uniemożliwił skuteczny udział strony w postępowaniu decyzyjnym.
Postępowanie przed Naczelnikiem Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za określony okres podatkowy nie było prowadzone w sposób przewlekły, a wydana decyzja kończąca postępowanie mieściła się w przewidzianych prawem terminach, co przemawia za oddaleniem zarzutu przewlekłości.
Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych D. sp. z o.o. przez organ podatkowy była prawidłowa; spełnione zostały przesłanki wskazujące na uzasadnioną obawę niewykonania zobowiązań, co uprawnia zastosowanie zabezpieczenia zgodnie z art. 33 Ordynacji podatkowej.
W wyniku przejęcia przedsiębiorstwa Y. przez Bank w trybie ustawy o BFG, nie dochodzi do pełnej sukcesji podatkowej; Y. pozostaje zobowiązane do skorygowania swoich rozliczeń VAT za okresy sprzed przejęcia.
Interpretacja przepisów przeciwko unikaniu opodatkowania nie może mieć retrospektywnego zastosowania do zobowiązań podatkowych za rok 2016; przepisy te nie wpływają na stosunki prawne zamknięte przed ich wejściem w życie.
Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania związane ze zwrotem środków unijnych, jeśli w okresie pełnienia funkcji spółka była niewypłacalna, a nie zgłoszono wniosku o jej upadłość, chyba że wykaże brak winy w zaniechaniu tego obowiązku.
Skarga kasacyjna na bezczynność organu została uwzględniona, a skarżącemu przyznano od organu sumę pieniężną z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ, które skutkowało przewlekłością postępowania.
Decyzja kasatoryjna jest uzasadniona, jeśli organ I instancji naruszył przepisy postępowania w sposób istotny, wpływający na konieczność wyjaśnienia okoliczności sprawy, co wymaga przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, w świetle zasady dwuinstancyjności.
Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny zgodnie z prawem, a wymagania formalne postępowania egzekucyjnego są spełnione, co uzasadnia jego prowadzenie w przypadku uchylania się od tego obowiązku.
Programy telewizyjne rozpowszechniane wyłącznie w systemie teleinformatycznym nie wymagają koncesji na podstawie art. 33 ust. 1a u.r.t., o ile nie są rozprowadzane naziemnie, satelitarnie lub w sieciach kablowych. NSA orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej z uwagi na naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.
Postanowienie regulujące wydanie decyzji o przyznaniu prawa do rekompensaty może być uchylone na podstawie nowego stanu faktycznego. Sąd wyznaczył konieczność ponownej oceny dowodów, oceniając zgodność przepisów z prawem o miejscach zamieszkania przedwojennych właścicieli mienia na byłym terytorium RP.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z powodu błędnej rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej, podkreślając konieczność precyzyjnego stosowania ograniczeń ustawowych i nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy przez WSA z uwzględnieniem całego krajowego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając, że brak definicji projekcji świetlnej nie uzasadnia rozszerzającej wykładni uchwały krajobrazowej zakazującej podświetlenia wewnętrznego reklam.
Odmowa nadania stopnia doktora habilitowanego, jako wynik prawidłowo przeprowadzonego postępowania habilitacyjnego, którego efekty nie mogą być skutecznie podważone przez sądy administracyjne, jeśli nie wykazano naruszeń proceduralnych mających wpływ na jego wynik.
Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jest kosztem kwalifikowalnym w ramach dotacji oświatowej. Zaskarżenie jego finansowania z dotacji stanowi naruszenie prawa materialnego w zakresie stosowalności art. 35 ust. 1 u.f.z.o.
Przepisy art. 17 ust. 1 u.f.z.o. i art. 35 ust. 1 u.f.z.o. stanowią, że dotacja oświatowa dla niepublicznego żłobka przysługuje w przeliczeniu na każde zapisane dziecko, niezależnie od rzeczywistej frekwencji, pod warunkiem prowadzenia działalności żłobkowej. Ograniczenia związane z pandemią COVID-19 nie stanowią przesłanki do obniżenia dotacji.
Zasadnym jest oddalenie skargi kasacyjnej PKP S.A., gdy niedopełniono wymogów formalnych przy określaniu podstaw kasacyjnych, a kwestia własności budowli stoi w sprzeczności z zasadą superficies solo cedit.
Wspólnicy spółek komandytowych prowadzących działalność rolniczą nie są objęci obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż zgodnie z ustawą, obowiązek taki dotyczy tylko spółek prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.
Zamieszkanie na byłym terytorium RP przed 1 września 1939 r., jako przesłanka rekompensaty majątkowej, wymaga rzeczywistego związania z nieruchomością, uwzględniając zamiar stałego bądź czasowego pobytu, nie zaś jedynie formalnego jej posiadania.
W sprawach regulacyjnych dotyczących nieruchomości kościelnych, na które roszczenia wygasły, nie jest dopuszczalna droga administracyjna. Roszczenia te mogą być dochodzone wyłącznie w drodze postępowania sądowego. Skarga kasacyjna Parafii domagającej się zwrotu nieruchomości została oddalona.
Organ, który nie udowodnił skutecznego doręczenia odpowiedzi na wniosek o informację publiczną we wskazanym trybie, pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.