Żołnierzowi, który zwolnił się z zawodowej służby wojskowej wskutek wypowiedzenia stosunku służbowego przez okres poniżej 10 lat, nie przysługuje świadczenie pieniężne, nawet przy zliczeniu okresów służby w innych formacjach mundurowych.

Przewlekłość postępowania organu administracyjnego, choć znacząca, nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa; przyznanie rekompensaty finansowej wymaga kwalifikacji przewlekłości jako rażącej.

Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej

Uchwała nr XII/101/25 Rady Miejskiej K. nie stanowi aktu prawa miejscowego, gdyż brak jej cech normatywnych, generalności i abstrakcyjności. Nie podlega zatem obowiązkowi publikacji w dzienniku urzędowym.

Decyzja konserwatorska nakazująca demontaż wtórnego zamurowania zabytku i przywrócenie jego elewacji do jak najlepszego stanu, oparta na art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków, jest zgodna z prawem. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak przesłanek naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.

Kara pieniężna za niedopełnienie obowiązków w zakresie CRBR została nałożona zasadnie, gdyż naruszenie nie miało znikomej wagi, a organ właściwie uzasadnił brak zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Organizacji ekologicznej nie przysługuje udział w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji inwestycyjnej na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji, jeśli zmiana nie wpływa na decyzje środowiskowe. Sąd potwierdził ograniczenia wynikające z Prawa budowlanego oraz odmówił udziału w postępowaniu.

W przypadku wątpliwości dotyczących zasadności zwrotu VAT, organ podatkowy może przedłużyć termin zwrotu do czasu ich wyjaśnienia, jeżeli działanie jest zgodne z przesłankami z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Skarga kasacyjna nie wystarczyła do podważenia tego rozstrzygnięcia.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT, wydane w oparciu o art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, jest prawidłowe, jeżeli opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach wymagających dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w biogazowni bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów o odpadach, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID nie odnosi się do terminów zgłoszeń do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, które upłynęły przed jego wejściem w życie. Regulacja ma prospektywny charakter i nie obejmuje działań wcześniejszych.

Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, nakładające obowiązek prowadzenia wizyjnego monitoringu i zgłoszenia zamknięcia składowiska, jest zgodne z prawem. Odrzucenie skargi wynika z prawidłowej oceny ustaleń pokontrolnych.

Prowadzenie wizyjnego systemu kontroli magazynowania odpadów w sposób niezgodny z ustawą o odpadach uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 189f k.p.a.

Uzasadnienie odmowy zwrotu nieruchomości wywłaszczonej w celu budowy osiedla mieszkaniowego jest zgodne z prawem, jeśli na wywłaszczonej działce zorganizowano zaplecze budowy, co wystarcza do realizacji celu wywłaszczenia. Wszelkie późniejsze zmiany w użytkowaniu nieruchomości nie mają wpływu na ocenę spełnienia celu wywłaszczenia.

Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy musi zapewnić, aby kierowca miał ważne świadectwo poświadczające jego zatrudnienie lub pozostawanie w dyspozycji zgodnie z warunkami ustalonymi prawnie i wynikającymi z rozporządzenia nr 1072/2009; brak spełnienia tego obowiązku stanowi podstawę do nałożenia kary.

Gmina L. i Stowarzyszenie nie mają przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji przed SKO o odmowie uchylenia decyzji środowiskowej; oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na brak wykazania interesu prawnego i społecznego.

W prawie podatkowym, przy kalkulacji oprocentowania pożyczek w ramach safe harbour, przepisy art. 11g u.p.d.o.p. nie przewidują stosowania średniej arytmetycznej kilku notowań WIBOR3M. Oprocentowanie musi opierać się na stawkach z obwieszczenia na dzień zawarcia umowy.

Pod pojęciem „spółka” w art. 4a pkt 21 lit. a) u.p.d.o.p. należy rozumieć także spółki zagraniczne posiadające osobowość prawną. Udziały w takich podmiotach wykluczają zastosowanie estońskiego CIT na podstawie art. 28j ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.p.

Uchwała Sądu: Dla ustalenia odległości planowanej zabudowy od drogi istotna jest charakterystyka terenu jako "w terenie zabudowy" lub "poza terenem zabudowy" w rozumieniu art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych; organ winien zweryfikować cechy zagospodarowania przed wydaniem decyzji.

Wewnętrzne akty dotyczące zasad bezpieczeństwa w Zakładzie Karnym, mimo ich wewnętrznego charakteru, stanowią informację publiczną, gdy dotykają aspektów mających znaczenie dla praw i obowiązków osadzonych, co skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia skarżącemu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że kara administracyjna nałożona za naruszenia w zakresie magazynowania odpadów jest zasadna i proporcjonalna, podkreślając charakter związany decyzji o jej wymierzeniu oraz brak przesłanek do uznania naruszenia za znikome.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest zasadna, jeżeli organ wykazał, że odniósł się do złożonego wniosku zgodnie z jego możliwościami oraz poinformował o braku posiadania niektórych informacji.