Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak posiadania informacji przez organ zobowiązany wyklucza przypisanie temu organowi bezczynności w kontekście przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie, w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa prawa własności nieruchomości przez Gminę M., podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego za niezasadne. Wyrok WSA pozostaje zgodny z prawem.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny uzasadniający nałożenie kary pieniężnej, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny pozwala na potwierdzenie faktu zajęcia oraz spełnia wymogi dowodowe określone w ustawie o drogach publicznych.

Rażące naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 o.p. nie uprawnia do badania w postępowaniu nadzwyczajnym kwestii doręczenia decyzji wymiarowej, jeżeli decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, tym samym brak podstaw do uchylenia decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej.

Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela stanowi zwrot poniesionego wydatku zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p.; jest zatem wyłączone z przychodów podatkowych, ponieważ nie zwiększa trwałych aktywów podatnika.

Nienależyta obsada sądu, obejmująca sędziów powołanych na mocy ustawy z 2017 r. i KRS, nie spełnia kryteriów niezawisłości i bezstronności, stanowiąc bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Udział sędziego powołanego i awansowanego z naruszeniem zasad obiektywizmu i transparentności stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą do uchylenia orzeczenia sądu, zaprzeczając zasadzie prawidłowej obsady. W konsekwencji, Sąd Okręgowy powinien na nowo rozpoznać sprawę oskarżonego.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż decyzja z 1979 roku była prawidłową podstawą do ograniczenia korzystania z nieruchomości, a podnoszone zarzuty proceduralne i materialne nie miały kluczowego wpływu na wynik sprawy.

Maksymalna stawka opłaty targowej wynika z przedmiotowego podejścia, związanego z rodzajem i miejscem sprzedaży, a nie z podmiotu realizującego czynności handlowe, co pozostaje w zgodzie z ustawowymi kompetencjami gminy.

Przy ocenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy, brak konieczności wyznaczenia drugiej linii zabudowy i nieuzasadniony chaos urbanistyczny mogą prowadzić do niewłaściwej odmowy ustalenia warunków. Obowiązujące przepisy i analiza urbanistyczna mogą uzasadnić decyzję o odstąpieniu od tej linii.

Zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie reklam typu billboard bez zgody zarządcy drogi stanowi naruszenie ustawy o drogach publicznych, co uprawnia organ do nałożenia kary pieniężnej. Znikomość naruszenia nie zachodzi, gdyż działania strony stanowią realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie, które uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a właściwie zgromadzony materiał dowodowy, w tym opinia geodety, mogą stanowić wystarczającą podstawę do uznania zasadności decyzji administracyjnej.

Brak podstaw do wyłączenia stosowania przepisów rozporządzenia PROW przez przepisy ustawy z 15 kwietnia 2021 r., z uwagi na brak odpowiednich regulacji kolizyjnych oraz ochrona praw wnioskodawców o wsparcie. Skarga kasacyjna oddalona.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracyjny powinien szczegółowo ustalić, czy zakres robót polegający na instalacji urządzeń radiokomunikacyjnych na obiekcie budowlanym wymaga pozwolenia na budowę, uwzględniając istotną ingerencję w elementy konstrukcyjne obiektu oraz przepisy ochrony środowiska.

Działka będąca od zawsze drogą dojazdową nie zmieniła swojego przeznaczenia, co wyklucza zastosowanie art. 59 ust. 3 u.p.z.p. Utwardzenie działki nie stanowi zmiany jej zagospodarowania.

Objęcie działki gruntu jako części terenu inwestycji jedynie dla celów rozliczenia powierzchni biologicznie czynnej jest dopuszczalne, jeżeli działka znajduje się na terenie przeznaczonym do zainwestowania, a żaden przepis prawa tego nie zabrania.

Stołeczny Zarząd Infrastruktury posiada legitymację do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną dotyczącą trwałego zarządu do nieruchomości, przysługującego Ministerstwu Obrony Narodowej, wynikającego z decyzji historycznych. Niezależnie od faktycznego wykonywania zarządu, prawnym źródłem trwałego zarządu pozostaje istniejący zarząd.

Obwiązani do pokrywania kosztów pobytu w domu pomocy społecznej mogą zostać zwolnieni z opłat wyłącznie w zakresie uzasadnionym wyjątkowymi okolicznościami, przy czym decyzja w tej kwestii jest podejmowana w ramach uznania administracyjnego, co nie narusza interesu społecznego i ma wsparcie w wynikach rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Sprzeciw wniesiony przez przedsiębiorcę w toku kontroli wymaga merytorycznego rozpoznania bez względu na sporne interpretacje terminu jego wniesienia definiowanego przez organ kontroli bądź stronę. Chybione terminy muszą być oceniane w kontekście rzeczywistego czasu trwania kontroli.

Przy zachowaniu wymogów formalnych skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw faktycznych i prawnych dla uwzględnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w przedmiocie nabycia z mocy prawa nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.

NSA uchyla wyrok WSA, wskazując na niedostateczną ocenę potencjalnego naruszenia zakazu reformationis in peius oraz brak wystarczającego uzasadnienia dotyczącego istotnych kwestii prawnych w związku z decyzją kasacyjną organu.

Bezczynność organu, polegająca na nieudzieleniu informacji publicznej w terminie, może być stwierdzona przez sąd, mimo późniejszego udostępnienia informacji przez organ. Zarzuty kasacyjne dotyczące trybu postępowania WSA są bezzasadne, gdyż tryb uproszczony jest właściwy.

W przypadku zażaleń na postanowienia organu I instancji, siedmiodniowy termin ich rozpatrzenia, określony w art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, biegnie od dnia otrzymania zażalenia przez organ odwoławczy, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na niewykazanie przez stronę istotnego wpływu uchybień proceduralnych i braku podstaw do uznania błędów w stosowaniu prawa materialnego przez organy administracyjne.