Termin złożenia wniosku o pomoc, wynoszący do 15 lipca 2022 r., jest terminem prawa materialnego, który po upływie staje się nieodwracalny, a jego niedochowanie prowadzi do wygaśnięcia praw do uzyskania pomocy finansowej.

Dla uzasadnienia unieważnienia zgłoszenia celnego kluczowe jest rzeczywiste wyprowadzenie towaru poza obszar celny UE, a samo formalne potwierdzenie wywozu w systemie AES nie jest decydujące, szczególnie w kontekście dowodów braku fizycznego opuszczenia Unii.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak datacji oświadczenia skarżącego nie wpływa na decyzję organu o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, a w decyzjach sądu I instancji nie popełniono naruszeń wpływających na wynik rozstrzygnięcia.

Zbycie udziału we wspólnocie gruntowej dopuszczalne jest na rzecz osoby posiadającej gospodarstwo rolne w tej samej wsi lub przylegających wsiach, niezależnie od wcześniejszego posiadania udziału, pod warunkiem zgodności z przepisami prawa materialnego.

Decyzja o opróżnieniu lokalu mieszkalnego pomimo wieloletniego zamieszkiwania może być utrzymana w mocy, jeśli osobie zajmującej lokal brakuje tytułu prawnego, zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji.

W przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, za nierzetelne księgi rachunkowe, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą być uznane za dowód księgowego w postępowaniu podatkowym, niezależnie od ich formalnego charakteru.

Zaskarżony wyrok i decyzja zostały uchylone z uwagi na niewłaściwą interpretację i zastosowanie przepisów dotyczących uznania służby za pełnioną na rzecz państwa totalitarnego, co świadczyło o naruszeniu art. 153 P.p.s.a. Konieczne jest przeprowadzenie ponownej, indywidualnej oceny posiłując się zakresem praw wynikających z art. 8a ust. 1 u.z.e.f.

Stwierdzenie naruszenia prawa w decyzji organu I instancji jest zasadne, gdy upływ terminu 5 lat od doręczenia decyzji pociąga za sobą materialnoprawne konsekwencje, co obliguje organ odwoławczy do uwzględnienia tego terminu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskazując na konieczność szczegółowego odniesienia się do zarzutów dotyczących legalności decyzji wywłaszczeniowej i jej rażącego naruszenia przepisów prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sytuacji, gdy mimo formalnego potwierdzenia wywozu towar faktycznie nie opuścił terytorium Unii Europejskiej, organ celny ma prawo unieważnić zgłoszenie celne po uprzednim zwolnieniu towarów.

Zabezpieczenie środków na rachunku depozytowym, pozostające poza aktem zapłaty podatku, nie stanowi nadpłaty ani nie podlega oprocentowaniu jako nadpłata; doręczenie zarządzenia zabezpieczenia bezpośrednio podatnikowi nie wpływa na istotę tej czynności.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego, a także utrata prawa do odliczenia VAT w przypadku braku zachowania należytej staranności przez podatnika.

Skarga kasacyjna V. S.A. oddalona z powodu braku wystarczających przesłanek do podważenia ustaleń faktycznych organu podatkowego, uznającego faktury za nierzetelne oraz prawidłowo ustalającego przedawnienie zobowiązania podatkowego, bez instrumentalnego zawieszenia biegu terminu.

O braku przesłanek rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych przez lokatora Domu Pomocy Społecznej nie spełnia przesłanek z art. 64 pkt 7 u.p.s., a decyzja o zwolnieniu z opłat ma charakter uznaniowy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty skarżących dotyczące naruszeń proceduralnych nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a postępowanie Prezesa NFZ w zakresie konkursu ofert było zgodne z przepisami prawa.

Organ administracyjny zobowiązany jest wydać formalne rozstrzygnięcie w odniesieniu do wniosku organizacji społecznej, nawet w przypadku postępowań wszczynanych z urzędu, a jego zaniechanie stanowi rażącą bezczynność, naruszającą prawo strony do sądu i procedury odwoławczej.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o postępowanie ws. naruszeń nadawcy z art. 18 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym nałożenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącej Fundacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że umiejętność dowodu zgodności z prawem podatkowym i materialnym spoczywa na spółce. Stwierdzono, że naruszenie prawa rachunkowego wyklucza jego uznanie jako dowodowego w postępowaniu podatkowym.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie uprawnia do stosowania żądania przekazania dokumentacji ani nałożenia kary na podstawie art. 127b ust. 1a poza inspekcją lub kontrolą. Utrzymanie w mocy decyzji GIF naruszałoby regulacje prawne.

Przepis art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego ogranicza się do czynności inspekcyjnych i kontrolnych, nie dając podstaw do dokumentacyjnych roszczeń w postępowaniu poza tymi ramami. Nałożenie kary za brak dokumentacji poza kontrolą jest bezpodstawne.

Kulminacyjnym punktem orzeczenia NSA było uchylenie decyzji oraz wyroku WSA, podkreślając, że nałożenie kary pieniężnej na "M." Sp. z o.o. sp. k. było bezzasadne z powodu niewłaściwego zastosowania przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących inspekcji.

Oprocentowanie nadpłaty podatku, o którym stanowi art. 78 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), przysługuje także w przypadku, jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności postanowienia o zaliczeniu wpłat dokonanych przez podatnika, wydawanym na podstawie art. 62 § 4 tej ustawy.

Oznaczenie produktu spożywczego jako "cukier brązowy", gdy w rzeczywistości jest to mieszanina cukru białego i karmelu, wprowadza konsumentów w błąd i narusza przepisy rozporządzenia 1169/2011 dotyczące rzetelności informacji o produkcie.

Organ administracji publicznej, zobowiązany do prowadzenia postępowania administracyjnego z urzędu, nie może pozostawiać wniosku bez formalnego rozpatrzenia, a bezczynność w tym zakresie uzasadnia wymierzenie mu sankcji finansowych.