Odrzucenie skargi kasacyjnej na decyzję utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę. Warunki zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz normami elektromagnetycznymi zostały spełnione. Brak rażącego naruszenia prawa.

W ustalaniu odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową należy stosować zasadę korzyści z art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uwzględniając wartości wynikające zarówno z aktualnego sposobu użytkowania, jak i z przeznaczenia wywłaszczeniowego.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku Fundacji stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające sankcje finansowe. Organ zobowiązany był do proceduralnego rozpatrzenia wniosku w formie postanowienia.

Prezydent m.st. Warszawy dokonał wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków w procedurze niezgodnej z Konstytucją, pozbawiając właścicieli możliwości udziału w postępowaniu; NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazał na wadliwość procedury.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dokonując uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, ocenia możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego, a nie stan techniczny istniejących zjazdów. Jego decyzja nie może być oparta na obecnym stanie zjazdu.

Zakres uchwały gminnej określającej maksymalną pojemność pojemników na bioodpady nie przekracza delegacji ustawowej i nie narusza przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie stwierdzonych uchybień proceduralnych organu administracji publicznej, w tym pominięcia strony oraz braku odniesienia do nowego stanu prawnego, nie stanowi naruszenia Konstytucji RP.

Brak dowodu wypłaty odszkodowania po wielu latach od wywłaszczenia nie jest wystarczający do stwierdzenia niewykonania obowiązku odszkodowawczego, jeżeli nie wynika z błędnego postępowania archiwalnego.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i podlega przymusowi administracyjnemu, przy czym brak przeciwwskazań lekarskich nie upoważnia do jego zaniechania. Skarga kasacyjna M.Z. zostaje oddalona.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE stanowi przesłankę wznowienia postępowania podatkowego, jeśli wpływa na treść decyzji ostatecznej, co uzasadnia uchylenie tejże decyzji oraz wyroku sądu I instancji w analizowanej sprawie.

Skarga kasacyjna F. sp. z o. o. została oddalona z uwagi na brak dowodów świadczących o instrumentalnym charakterze wszczęcia postępowania karnego skarbowego oraz nieudokumentowane poniesienie kosztów uzyskania przychodów na usługi niematerialne, które nie wykazują związku z generowaniem przychodów.

Brak właściwie sporządzonej analizy urbanistycznej oraz brak podpisu osoby uprawnionej dyskwalifikują decyzję o ustaleniu warunków zabudowy, naruszając art. 61 ust. 5a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co uzasadnia uchylenie decyzji władzą sądową.

Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję administracyjną o umorzeniu postępowania z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r. Zmiana prawa nie naruszała Konstytucji RP lub Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie narusza prawa, gdy przesyłka została skutecznie doręczona w trybie fikcji doręczenia, a skarżący nie wykazał braku winy w jej niepodjęciu. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu w braku interesu prawnego wnoszącego.

Zmiana metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi zmianę danych wymagających złożenia nowej deklaracji przez właściciela nieruchomości. Brak złożenia deklaracji uprawnia organ do wydania decyzji o wysokości opłaty.

Przyznanie pomocy społecznej może być odmówione, gdy istnieje dysproporcja między deklarowanymi dochodami a rzeczywistą sytuacją majątkową wnioskodawcy, wskazująca na możliwość samodzielnego przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej.

O ile posiadacz odpadów dwukrotnie, w okresie trzech lat, dopuścił się naruszenia zezwolenia na gospodarowanie odpadami, wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest zobowiązany do wstrzymania działalności posiadacza odpadów na podstawie art. 32 ust. 1b ustawy o odpadach.

Decyzja organu administracyjnego o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego jest wadliwa, jeżeli nałożone obowiązki są zbyt ogólne, co uniemożliwia ich efektywną egzekwację i ochronę środowiska, a uchylenie takiej decyzji przez sąd jest uzasadnione.

Zobowiązanie z tytułu opłat za korzystanie z usług wodnych powstaje poprzez wydanie decyzji konstytutywnej, nie zaś przez doręczenie informacji. Zaskarżone decyzje, doręczone po upływie 3 lat, nie wywołały skutków prawnych, zgodnie z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu o umorzeniu postępowania odwoławczego była prawidłowa, albowiem skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony postępowania. (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Termin przedawnienia dla wydania decyzji o karze łącznej należy liczyć od daty ostateczności decyzji ustalającej karę biegnącą; brak spełnienia tej przesłanki nie powoduje przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Sąd uznał, iż obowiązek szczepień, mimo stwierdzonej późniejszej niekonstytucyjności uregulowań dotyczących ich harmonogramu, jest legalny i konieczny dla ochrony zdrowia publicznego oraz może być egzekwowany przy zastosowaniu środków przymuszających.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, nie ma charakteru konstytutywnego. Zobowiązanie powstaje poprzez decyzję administracyjną, która musi być doręczona przed upływem terminów przewidzianych w Ordynacji podatkowej.