Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oceny oddziaływania na środowisko, uwzględniając lokalizację inwestycji w obszarze chronionym, odmienne od dotychczasowych opinie lokalnych organów translokacyjnych, oraz możliwość znaczącego oddziaływania na środowisko.
Uchwała Rady Miejskiej w Łomiankach podjęta w sprawie ustanowienia miejsca pamięci narodowej na prywatnym terenie naruszała prawo własności oraz wykraczała poza kompetencje rady gminy, co skutkowało jej nieważnością w całości.
Naliczanie opłat za usunięcie drzew musi uwzględniać szczególne wymogi wskazane w decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 84 ust. 7 u.o.p., co wyklucza stosowanie ogólnych zasad pomiaru obwodów pni z art. 85 u.o.p.; skarga kasacyjna była bezzasadna i podlegała oddaleniu.
NSA uchyla wyrok WSA, który uwzględnił skargę na decyzję umarzającą postępowanie administracyjne dotyczące umorzenia opłaty podwyższonej, bez wykazania istotnego naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 156 § 5 i § 5b k.p.k., udostępnianie dokumentów z akt zakończonego postępowania przygotowawczego podlega przepisom k.p.k., wykluczając zastosowanie u.d.i.p. Tym samym dokumenty te nie są informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p.
Zezwolenie na wprowadzenie do obrotu środka poprawiającego właściwości gleby wydane podmiotowi, który nie jest producentem w rozumieniu art. 4 ustawy o nawozach i nawożeniu, jest dotknięte rażącym naruszeniem prawa i zasadnie może zostać unieważnione.
Dla ustalenia warunków zabudowy instalacji odnawialnego źródła energii, niezależenie od mocy, art. 61 ust. 3 u.p.z.p. wyłącza obowiązek badania zasady dobrego sąsiedztwa i dostępu do drogi publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Wójta Gminy […], potwierdził zasadność stwierdzenia bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, uznając brak formalnej decyzji odmownej za niewłaściwe postępowanie organu.
Dłużnik zajętej wierzytelności, wobec którego wystawiono tytuł wykonawczy na podstawie art. 71b u.p.e.a. z powodu nieprzekazania zajętej kwoty, nie jest uprawniony do podnoszenia w zarzutach egzekucyjnych przedawnienia lub niewymagalności obowiązku głównego zobowiązanego. Zajęcie wierzytelności, zawierające wezwanie do przekazania środków organowi egzekucyjnemu, uzasadnia wszczęcie egzekucji bez odrębnego
Zbieranie odpadów nie stanowi usługi w rozumieniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co oznacza, że działalność ta była niezgodna z planem i nie mogła być kontynuowana po wygaśnięciu wcześniejszego zezwolenia, wymagając zgodności z aktualnymi przepisami.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu na wniesienie odwołania od decyzji. Organy administracyjne prawidłowo uznały doręczenie decyzji za skuteczne zgodnie z art. 44 k.p.a., a brak winy skarżącej nie został udowodniony.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że merytoryczne omyłki w Aktach Własności Ziemi dotyczące udziałów współwłaścicieli nie podlegają sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 kpa, gdyż wymagałyby one ponownego merytorycznego ustalenia stanu faktycznego.
Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie zostaje oddalona, a uchylający poprzednie decyzje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostaje utrzymany. Podjęte decyzje organów administracyjnych nie wykazały dochodów i kręgu osób zobowiązanych do opłat, co naruszało zasady postępowania administracyjnego.
Dopuszczalność przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zależy od wykazania braku winy strony. Skarżąca nie dostarczyła dowodów potwierdzających nieprawidłowość doręczenia, co skutkuje uznaniem decyzji za prawidłowo doręczoną oraz ostatecznym oddaleniem skargi kasacyjnej.
Brak uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania wyklucza przywrócenie tego terminu (art. 58 § 1 k.p.a.).
Odwołanie od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego uznaje się za bezzasadne, gdy organ przeprowadził formalne czynności wyjaśniające w fazie wstępnej, nie naruszając przepisów proceduralnych.
Kontynuowanie faktycznej opieki nad dzieckiem przez małżonka zmarłego członka rodziny zastępczej spokrewnionej nie powoduje ex lege przekształcenia tej pieczy w rodzinę zastępczą niezawodową. Prawo do świadczenia przewidzianego dla niezawodowej rodziny zastępczej powstaje dopiero po spełnieniu ustawowych wymogów kwalifikacyjnych i szkoleniowych, chyba że sąd rodzinny wyraźnie powierzył tymczasowe pełnienie
Nieznajomość przepisów postępowania administracyjnego ani błędne przeświadczenie strony, że wniesione ponaglenie wywołuje skutki odwołania, nie uprawdopodabiają braku winy w uchybieniu terminowi w rozumieniu art. 58 § 1 k.p.a. Ponaglenie wniesione przed doręczeniem decyzji nie może zostać uznane za odwołanie od tej decyzji, gdyż strona nie dysponowała jeszcze wiedzą o jej wydaniu i treści.
Zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odrzucające skargę na decyzję Ministra Rolnictwa o umorzeniu postępowania z mocy prawa, zostało utrzymane w mocy. Art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. stanowi dostateczną podstawę umorzenia wobec upływu 30 lat od doręczenia decyzji.
Za "brak podstawy prawnej", skutkujący nieważnością decyzji, nie może być uznane jej wadliwe określenie. Przy zezwoleniu na wyłączenie gruntów z produkcji, obowiązek uiszczenia jednorazowej należności i opłat rocznych powstaje z dniem faktycznego wyłączenia gruntów, z zastrzeżeniem terminu płatności 60 dni od ostateczności decyzji.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia przepisów postępowania oraz niezwiązania wcześniejszymi zarzutami dotyczącymi innego zakresu wyroku; brak podstaw do zwrotu nieruchomości wywłaszczonej na cele publiczne.
Osoby umieszczone w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym, uznawane jako pozbawione wolności, nie mają prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej, gdy ich podstawowe potrzeby są zabezpieczane przez Ośrodek.
Brak precyzyjnego określenia miejsc dokarmiania wolno żyjących kotów w programie opieki nie stanowi istotnego naruszenia prawa w rozumieniu ustawy o ochronie zwierząt, pod warunkiem umożliwienia skutecznej opieki przez organ samorządowy.