Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność elastycznego zastosowania zasady kontynuacji funkcji zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i uznał decyzje organów administracyjnych za prawidłowe w świetle przeprowadzonej analizy urbanistycznej.

Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga sztywnego uśredniania parametrów budowlanych. Przeprowadzona analiza urbanistyczna jest zgodna z przepisami, a przyjęte parametry inwestycji są adekwatne do zróżnicowanej zabudowy obszaru.

Wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy dezaktualizuje części planu miejscowego, zaś lokalizowanie miejsc postojowych i terenów utwardzonych na terenach planowanych na inne cele jest z nią zgodne.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.

Poszerzenie kręgu adresatów postanowienia o wstrzymaniu budowy o współwłaściciela nieruchomości nie narusza tożsamości sprawy ani zakazu reformationis in peius, co eliminuje przesłanki dla wydania decyzji kasacyjnej. Decyzja organu odwoławczego powinna być reformacyjna, nie kasacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając prawidłowość postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w zakresie zarachowania wpłat na zaległości podatkowe.

W przypadku tożsamych postępowań sądogoadministracyjnych, sąd pierwszej instancji zobowiązany jest do połączenia ich w jedno, w braku czego następuje uchylenie orzeczenia z uwagi na przesłankę nieważności lis pendens.

Spółka cywilna nie może samodzielnie być adresatem decyzji administracyjnej, jednakże nieprawidłowe oznaczenie strony przez wymienienie wspólników spółki cywilnej z imienia i nazwiska obok nazwy spółki nie stanowi kwalifikowanego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 lub 4 k.p.a.).

Nienależyta obsada sądu poprzez udział sędziego powołanego z udziałem KRS po 2017 r. stanowi podstawę do wznowienia postępowania, gdyż narusza standard niezawisłości sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz międzynarodowych konwencji.

Cudzoziemiec, ubiegając się o zezwolenie na nabycie nieruchomości, musi wykazać legalne pochodzenie środków finansowych. Brak wystarczających dowodów na takie pochodzenie uzasadnia odmowę wydania zezwolenia, co stanowi ochronę bezpieczeństwa finansowego i obrotu gospodarczego.

Błędne wskazanie daty w zawiadomieniu z art. 70c Ordynacji podatkowej, dotyczące zawieszenia biegu przedawnienia, nie niweczy skutków prawnych postępowania karnego skarbowego, gdy istnieje związek z zobowiązaniem podatkowym, a podatnik uzyskał przed upływem terminu wiedzę o jego wszczęciu.

Decyzja organów celnych naruszała art. 191 o.p. poprzez wadliwą ocenę dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z uwagi na upływ czasu uniemożliwiający weryfikację deklarowanego pochodzenia towaru i umorzył postępowanie.

Decyzja organu zmieniająca dane w zgłoszeniu celnym była niezgodna z prawem, gdyż naruszała zasady swobodnej oceny dowodów oraz niejasno wskazywała podstawy prawne weryfikacji deklaracji o pochodzeniu towarów. Wniesiona skarga kasacyjna była bezzasadna.

Doręczenie decyzji administracyjnej osobie prawnej nie może być uznane za skuteczne, jeśli zostało dokonane pełnomocnikowi bez upoważnienia do jej odbioru, co wyklucza rozpoczęcie terminu do wniesienia odwołania.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje, że uchylenie decyzji administracyjnej w kontekście uchylonego wcześniejszego rozstrzygnięcia sądowego skutkuje koniecznością wznowienia postępowania administracyjnego, co uzasadnia uchylenie skarżonego wyroku oraz decyzji wraz z umorzeniem postępowania.

Wydanie decyzji o nakazie rozbiórki przed dniem wejścia w życie nowelizacji Prawa budowlanego stanowi przeszkodę do wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, niezależnie od ostateczności tej decyzji.

Skarga kasacyjna może zostać skutecznie cofnięta przez stronę na podstawie art. 60 p.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrotem wpisu sądowego.

Odmowa przyznania stypendium była zgodna z obowiązującymi przepisami, gdyż niedotrzymanie regulaminowego wymogu uzyskania średniej co najmniej 4,0 wykluczało możliwość przyznania stypendium w ramach Systemu Zachęt.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. oblicza się na podstawie zasad wynikających z przednowelizacyjnej ustawy, z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, stosując proporcję 1/21.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy dla policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. musi być ustalany według czynników obliczeniowych zgodnych z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, eliminując niekonstytucyjny przelicznik 1/30 oraz uwzględniając współczynnik 1/21 jako ekwiwalent każdego dnia urlopu.

Ostatecznie, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stwierdzono, że opieka nad niepełnosprawną matką nie uniemożliwia podjęcia zatrudnienia przez skarżącą, co wyklucza przyznanie świadczenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Operat wodnoprawny zawiera informacje o środowisku i jego ochronie, co kwalifikuje go do udostępnienia w trybie ustawy o informacji środowiskowej. Organ administracyjny, rozpatrujący wniosek o udostępnienie takich informacji, musi dokonać właściwej oceny, czy informacje mają charakter publiczny.

Odmowa zgody na lokalizację zjazdu z drogi krajowej podlega weryfikacji pod kątem zgodności z wymaganiami przepisów ustawy o drogach publicznych oraz przepisów techniczno-budowlanych. Decyzja organu musi opierać się na pełnej i aktualnej analizie stanu faktycznego.

Włączenie nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia właścicielowi prawa do uczestnictwa w postępowaniu narusza art. 64 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, co skutkuje bezskutecznością czynności administracyjnej.