Informacja publiczna musi być zmaterializowana i pozostawać w posiadaniu organu. Nieosiągnięcie tego stanu i braki w precyzji wniosku skutkują jego nierozpatrzeniem, a organowi nie można przypisać bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że operat szacunkowy, który nie zawiera klauzuli potwierdzającej jego aktualność w sposób zgodny z art. 156 ust. 4 u.g.n., nie może być podstawą ustalenia odszkodowania, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnych opartych na takim operacie.

Klauzula potwierdzająca aktualność operatu szacunkowego musi być umieszczona w samym operacie, jako jego integralna część, celem skutecznego przedłużenia jego ważności powyżej 12 miesięcy zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n., co warunkuje dopuszczalność wykorzystania operatu jako dowodu przy decyzji odszkodowawczej.

Umorzenie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, z powodu upływu trzydziestu lat od ogłoszenia aktu administracyjnego, nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.

Udostępnienie informacji publicznej może być ograniczone, gdy są one przetworzone w rozumieniu u.d.i.p., a ich ujawnienie nie wykazuje szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący musi jasno wskazać konkretne, realne korzyści dla interesu publicznego wynikające z ujawnienia żądanych informacji.

Operat szacunkowy może być dowodem ustalenia wartości nieruchomości tylko po umieszczeniu klauzuli aktualności w samym operacie i dołączeniu analizy aktualności, zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n.

Operat szacunkowy musi zawierać w sobie klauzulę potwierdzającą jego aktualność oraz analizy zgodne z art. 156 ust. 4 u.g.n. Bez tych elementów nie może stanowić podstawy określenia odszkodowania; literalna wykładnia przepisu jest dominująca.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, zwolnienie funkcjonariusza z policji jest zasadne w przypadku istnienia ważnego interesu służby, nawet na etapie postawienia zarzutów karnych, jeśli podważa to nieposzlakowaną opinię i autorytet funkcjonariusza.

Zasiłek celowy na pokrycie kosztów prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych jest świadczeniem fakultatywnym i jego przyznanie podlega uznaniu administracyjnemu, nawet jeśli wnioskodawca spełnia ustawowe kryteria dochodowe. Organ nie ma obowiązku przyznania zasiłku w sytuacji dostępności publicznej służby zdrowia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przyczyną braku ziszczenia się warunku zawieszającego była niemożność spełnienia go przed terminem, a nie rozwiązanie umowy. Organy podatkowe naruszyły proceduralne obowiązki dotyczące pełnej oceny dowodów.

Do dochodów wolnych od opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. przed 2022 r. należą dochody z działalności objętej decyzją o wsparciu, prowadzonej na terenie w niej wskazanym, z zastrzeżeniem obowiązku wykazania dochodu z nowej inwestycji po 2021 r.

Opinia wojewódzkiego konserwatora zabytków w ramach procedury ZRID, zgodnie z art. 11d specustawy drogowej, zastępuje uzgodnienia i pozwolenia niezależnie od treści opinii, a organ ZRID nie jest związany jej kierunkiem.

Wymagalność obowiązku szczepienia ochronnego względem małoletniego istnieje, pomimo orzeczenia TK o niekonstytucyjności niektórych przepisów, dzięki odroczeniu utraty ich mocy obowiązującej i wydaniu nowych regulacji wykonawczych (art. 17 ust. 2-5 u.z.z.ch.).

Uchwała rady gminy o nadaniu nazwy drodze wewnętrznej, która nie respektuje prawa właścicieli co do zaakceptowanej nazwy, jest sprzeczna z art. 8 ust. 1a u.d.p. i wymaga stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego G. sp. z o.o. była zasadne, mimo istniejących zaległości powstałych z przyczyn niezależnych od strony, gdyż uprawdopodobniono obawę niewykonania zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zarzut błędu co do zobowiązanego w egzekucji kosztów wynikających z decyzji administracyjnej za bezpodstawny, podtrzymując obowiązek skarżącej do uiszczenia kosztów egzekucji jako prawnie uzasadniony.

Decyzja o rozpatrzeniu skargi B.G. na posiedzeniu niejawnym naruszyła prawo strony do jawności i sprawiedliwości postępowania, uzasadniając uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargę kasacyjną, uznając, że brak doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi skarżącego oraz zarzuty procesu powołania sędziów nie uzasadniają nieważności podjętych czynności ani orzeczeń sądu administracyjnego.

Wszczęcie postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., a jego zawieszenie od momentu wszczęcia postępowania nie narusza przepisów prawa.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracji pojazdu pozostała w mocy ze względu na brak podstaw prawnych i dowodowych do jej uchylenia oraz prawidłowość sądu I instancji w aspekcie formalnoprawnym.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej nie naruszała przepisów w sposób uzasadniający jej unieważnienie; skarga kasacyjna pozbawiona była wystarczających podstaw merytorycznych, a wskazane naruszenia prawa nie skutkowały nieodwracalnymi skutkami prawnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z racji braku oczywistego naruszenia prawa oraz niewystąpienia nieodwracalnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając legalność decyzji administracyjnych, uznaje brak podstaw dla stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu przebudowy lokali. Skarga kasacyjna nie wykazała kwalifikowanych naruszeń prawa materialnego bądź proceduralnego, uzasadniających wzruszenie decyzji ostatecznej.

NSA potwierdził zgodność z prawem wstrzymania robót budowlanych przez organy nadzoru budowlanego w sytuacji braku zgłoszenia, wskazując na ograniczenia związane z koniecznością pełnego ustalenia stron. Decyzje organów były prawidłowe.