Odmowa przyznania pomocy finansowej współwnioskującym osobom na realizację inwestycji trwale związanej z gruntem, ze względu na wykluczenie przewidziane w rozporządzeniu krajowym, jest niezgodna z prawem unijnym, zwłaszcza z rozporządzeniem nr 1305/2013, które wspiera grupy producentów.

Dla przyznania pomocy w ramach PROW nie można ograniczać definicji maszyny nowej wyłącznie przez pryzmat jej rejestracji. Decydujące znaczenie ma użyteczność maszyny w osiągnięciu celów wsparcia - modernizacji i unowocześnienia gospodarstw.

Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.

Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.

Uchylenie decyzji o zwolnieniu biegłego z uwagi na naruszenie obowiązku wysłuchania biegłego przed podjęciem decyzji przez organy, stanowi kwalifikowaną wadę procesową wpływającą na prawne skutki postępowania.

Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji na skutek wydania decyzji kasatoryjnej przez organ odwoławczy było zasadne, gdyż postępowanie administracyjne na etapie I instancji zostało przeprowadzone z uchybieniami proceduralnymi znaczącymi dla rozstrzygnięcia.

Zagraniczna filia uczelni prowadząca działalność na terenie Polski nie może być uznana za jednostkę prowadzącą studia w rozumieniu ustawy o cudzoziemcach, jeśli nie spełnia wymogów stawianych jednostkom systemu szkolnictwa wyższego na podstawie przepisów polskiego prawa.

Brak rękojmi należytego wykonywania zawodu radcy prawnego wynika z dotychczasowego zachowania kandydata, które podważa jego zaufanie i nieskazitelny charakter wymagany dla wykonywania zawodu zaufania publicznego, nawet po zatarciu skazania.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; brak wystarczających dowodów na pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu uniemożliwia podwyższenie emerytury policyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną.

Na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy SENT, odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej może nastąpić wyłącznie w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podmiotu lub interesem publicznym, przy czym każde z tych pojęć wymaga indywidualnej analizy uwzględniającej cały kontekst faktyczny, w szczególności z zastosowaniem zasady proporcjonalności.

Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.

Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.

Dochody z działalności żeglugowej zagranicznych jednostek kontrolowanych, opodatkowane cypryjskim podatkiem tonażowym, podlegają opodatkowaniu podatkiem CFC w Polsce, zgodnie z art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p., gdyż wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. dotyczy wyłącznie podmiotów opodatkowanych na podstawie polskiej ustawy o podatku tonażowym.

Skarga kasacyjna dotycząca zakwalifikowania wydatków na zakup towarów jako kosztów uzyskania przychodów została oddalona, ponieważ uznano ją za bezzasadną. Decyzja o odrzuceniu wynikała z rzetelnej oceny materialnej i dowodowej, potwierdzając zgodność z prawem działań organów podatkowych.

Odmowa uchylenia decyzji podatkowej w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadniona, gdy okoliczności nie spełniają przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika, a odwołanie od decyzji może być wniesione zwykłą drogą odwoławczą.

Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli podatnik nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zobowiązania podatkowego i organy uprawdopodobnią, że zobowiązanie to nie zostanie wykonane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że transakcje zbycia udziałów przez M.M., formalnie zakamuflowane w ciąg czynności, miały pozorny charakter, a ich celem było uniknięcie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia udziałów. Działania te uzasadniały zastosowanie art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej jako podstawy do ustalenia zobowiązania podatkowego.

Brak jednoznaczności w interpretacji zdarzenia przyszłego i stan faktyczny rozstrzygany poza przedstawionym wnioskiem skutkują wadliwością zaskarżonego wyroku uchylającego interpretację w całości, zamiast tylko kwestionowane jej części.

Przesłanka niepodjęcia lub rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki w ramach art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. wymaga bezpośredniego związku z niepełnosprawnością opiekowanej osoby, w sposób uniemożliwiający pracę zarobkową.

W razie sprawowania naprzemiennej opieki nad dzieckiem zgodnie z porozumieniem rodziców, świadczenie wychowawcze może być przyznane w pełnej kwocie jednemu z rodziców, jeśli wspólna decyzja rodziców potwierdza zgodność z celem świadczenia.

Decyzja Komisji do wydania decyzji kasatoryjnej opierała się na ustawie z dnia 9 marca 2017 r., a jej prawidłowość i zgodność z prawem zostały podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny; skargę kasacyjną oddalono.

Umorzenie należności składkowych na ubezpieczenia społeczne, jako środek wyjątkowy, wymaga wykazania przez zobowiązanego istnienia przesłanek nieściągalności lub wyjątkowych sytuacji życiowych. Ich brak usprawiedliwia odmowę umorzenia, zgodnie z zasadami uznania administracyjnego.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego obowiązuje wyłącznie w kontekście inspekcji i kontroli. Organ administracji nie może szeroko interpretować tego przepisu w kierunku nałożenia kary pieniężnej poza tymi kontekstami, tj. w postępowaniach dotyczących progów antykoncentracyjnych.

Uchylenie wyroku pierwszej instancji przez sąd odwoławczy, bez wskazania niezbędności ponowienia przewodu sądowego w całości, narusza art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. Sąd odwoławczy powinien dokonywać merytorycznej kontroli dowodowej, a nie polegać na pełnym powtórzeniu przewodu przez sąd I instancji.