Koszty postępowania rozgraniczeniowego mogą zostać podzielone pomiędzy właścicieli sąsiadujących nieruchomości nawet, gdy inicjatorem postępowania jest tylko jedna ze stron, jeżeli postępowanie wykaże istnienie sporu granicznego.

Wydana w dniu 26 sierpnia 2019 r. interpretacja indywidualna nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania sądowego o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna, oparta na błędnym przyjęciu tej przesłanki wznowieniowej, została oddalona.

Członek zarządu nie może być zwolniony z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, o ile nie złożył we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Domniemanie niewypłacalności występuje, gdy spółka nie wykonuje zobowiązań przez ponad trzy miesiące, co stanowi podstawę odpowiedzialności (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a o.p.).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.

Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.

Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przepisy rozporządzenia o przyznawaniu pomocy finansowej pozostają w mocy, nie uchylone przez ustawę zmieniającą z 2021 r., i winny być stosowane przez ARiMR.

Odmowa udostępnienia informacji przez Dyrektora MGOPS, jako informacji przetworzonej, była uzasadniona brakiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przez skarżącą federację.

Czynność polegająca na odmowie wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia, lecz czynność materialno-techniczną, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Odwołanie w tej sytuacji jest niedopuszczalne.

W drodze kasacji uchylono wyrok WSA, podtrzymując decyzję o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Uznano, iż inwestycja w postaci hali sportowej nie spełnia norm przewidzianych przez art. 12 ustawy COVID-19, gdyż nie była prawnie dopuszczalna jako przedsięwzięcie w celu przeciwdziałania pandemii.

Zastosowanie preferencyjnej stawki akcyzy na samochody hybrydowe wymaga jedynie potwierdzenia obecności napędu spalinowo-elektrycznego, bez wymogu samodzielnej jazdy na napędzie elektrycznym. Wykładnia literalna art. 105 pkt 1a u.p.a. wystarczająco określa warunki dla ulgowej stawki.

Wypłata komplementariuszom spółki komandytowej zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym możliwe jest proporcjonalne obliczenie podatku.

Zmiana przepisów ograniczająca możliwość amortyzacji lokali mieszkalnych do 31 grudnia 2022 r. nie narusza zasady ochrony interesów w toku, tym samym oddalając zarzuty skarżącego o niezgodność zmian z Konstytucją RP.

Dla przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych kluczowe jest wykazanie prawidłowego umocowania pełnomocników we właściwym dla danej czynności terminie. NSA uznał, że brak właściwej dokumentacji potwierdzającej umocowanie skutkował zasadnym oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przepisy regulujące status i przedłużenie okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej mogą stanowić przedmiot indywidualnych interpretacji podatkowych zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Odmowa wszczęcia postępowania interpretacyjnego w przedmiocie tych przepisów jest nieuzasadniona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań kar pieniężnych za naruszenia w systemie monitorowania przewozu towarów wrażliwych, co uchyla wymóg wszczęcia takiego postępowania w ciągu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.

W niewykonaniu obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych przez przewoźnika, określonego w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów, rodzi konieczność nałożenia kary pieniężnej, nawet gdy brak spowodowany jest niesprawnością sprzętu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.

Samochody osobowe z napędem typu mild hybrid mieszczą się w zakresie definicji hybrydowego napędu spalinowo-elektrycznego, uprawniając do preferencyjnej stawki akcyzy, zgodnie z art. 105 pkt 1a lit. a ustawy o podatku akcyzowym.

W przypadku zmiany stosunków wodnych na gruncie prowadzącej do szkody na sąsiednich nieruchomościach, właściwe organy mogą nałożyć obowiązek przywrócenia stanu pierwotnego, w przypadku potwierdzenia takiego faktu w opinii biegłego.

Dla zastosowania obniżonej stawki akcyzy na samochody z napędem hybrydowym spalinowo-elektrycznym wystarczające jest posiadanie przez pojazd obu rodzajów napędu, niezależnie od możliwości samodzielnej jazdy na silniku elektrycznym.

Odmawia się uznania skargi kasacyjnej, podtrzymując, że obowiązek potwierdzenia wpływu wniosku na gruncie art. 63 § 4 k.p.a. jest realizowany przez techniczne sposoby zapewniające dowód wniesienia podania, nie wymagające postępowania zaświadczeniowego.

Dokonane przez spółkę korekty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie stanowią "błędu rachunkowego" ani "oczywistej omyłki" w rozumieniu art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, zatem należy je rozliczać na bieżąco.

Naczelny Sąd Administracyjny słusznie oddalił skargę kasacyjną ARiMR, podtrzymując obowiązek dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosków o pomoc, zgodnie z § 15 rozporządzenia wykonawczego, uznając, że przepisy te nie zostały uchylone i miały zastosowanie w pełnym zakresie.