Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustalenia przez organ podatkowy łącznego zobowiązania, uznając, że definicja powierzchni użytkowej i klasyfikacja utwardzeń jako budowli były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Opinia konserwatora zabytków nie ma statusu dokumentu urzędowego, lecz stanowi ważny dowód w postępowaniu, który organy powinny ocenić zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak bezczynności organu, który prawidłowo udzielił informacji zgodnie z u.d.i.p. Planowana akcja były zgodne z przepisami prawa materialnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchyleniu decyzji Kolegium Odwoławczego była prawidłowa ze względu na brak merytorycznego rozpatrzenia wpływu inwestycji na środowisko, co jest niewystarczającym działaniem organu administracyjnego.

Rezygnacja z zatrudnienia przed złożeniem wniosku o świadczenie pielęgnacyjne nie wyklucza jego przyznania, jeśli nastąpiła ona z przyczyn obiektywnie uzasadnionych koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla stacji bazowej telefonii komórkowej zgodna z prawem, brak podstaw do uchylenia wyroku oddalającego skargę. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak dostatecznego uargumentowania zarzutów naruszenia prawa.

Sprzedaż przez skarżącą działek przekształconych z gruntów rolnych, jako rezultat zorganizowanej i zarobkowej działalności, stanowi pozarolniczą działalność gospodarczą na gruncie art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., co skutkuje obowiązkiem opodatkowania uzyskanych przychodów.

Przychód ze sprzedaży praw i obowiązków w spółce komandytowej przekształconej z o.o. obniża się o wartość bilansową spółki z o.o. na dzień przekształcenia, adekwatną do faktycznych wydatków Skarżącego na objęcie udziałów, bez uwzględniania wartości darowizn.

Odmowa przedstawienia dokumentów żądanych przez organ podatkowy bez istnienia obiektywnych przeszkód stanowi bezzasadne zaniechanie obowiązku i uzasadnia nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną interpretację zakresu wymaganego postępowania dowodowego, odnosząc się do uchybień proceduralnych, które nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa decyzji administracyjnej.

NSA stwierdza, że wydanie zaświadczenia nie może służyć przesądzaniu przyszłych rozstrzygnięć jurysdykcyjnych. Zaświadczenie ma potwierdzać istniejący stan prawny lub faktyczny, nie wykraczając poza granice określone w art. 217 § 2 K.p.a., dlatego skarga kasacyjna jest niezasadna.

A.S. nie posiadał statusu strony w postępowaniu zwykłym o pozwolenie na budowę, gdyż jego działka nie znajdowała się w obszarze oddziaływania inwestycji. Brak udziału A.S. w postępowaniu, pomimo braku własnej winy, nie stanowił przesłanki wznowieniowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny prawidłowo zareagował na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a zakres jego wiedzy i udzielonych odpowiedzi spełniał wymogi prawne, co wykluczało zarzut bezczynności.

Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że wypłacone skarżącej świadczenie wychowawcze zostało nienależnie pobrane z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Pouczenie skarżącej było prawidłowe, a świadczenie podlega zwrotowi na zasadach określonych w art. 25 ust. 2 pkt 6 u.p.p.w.d.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna J. B. nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, zaś postępowanie administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego i środowiskowego.

Umowa na wygłoszenie wykładu nie stanowi umowy o dzieło, gdy brakuje precyzyjnego oznaczenia dzieła i jego wynik w postaci twórczego rezultatu. W takim przypadku umowę należy kwalifikować jako umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a więc z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Działania podjęte w ramach realizacji umowy pomiędzy O. I. R. P. w K. a uczestniczką, mającej na celu wygłoszenie wykładu, nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co skutkuje podleganiem uczestniczki obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

W postępowaniu administracyjnym skuteczność doręczenia pisma prowadzonej działalności gospodarczej wymaga doręczenia osobistego, zgodnie z art. 42 § 1 KPA. Naruszenie tego wymogu skutkuje bezskutecznością doręczenia i niewywołaniem zamierzonych konsekwencji prawnych.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego naruszała przepisy proceduralne i materialne poprzez niewłaściwe odniesienie się do danych ewidencyjnych i ich wpływu na wymiar podatku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja wymagała uchylenia ze względu na istotne uchybienia. Skarga kasacyjna została oddalona.

Dla budowy nośnika reklamowego na terenie kolejowym wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Nośnik posadowiony na stopie fundamentowej stanowi budowlę, co wyklucza możliwość ograniczenia się do zgłoszenia zamiaru jego instalacji.

Istnienie innych członków rodziny uprawnionych do świadczeń alimentacyjnych nie wyklucza przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jednostce, która faktycznie pełni opiekę nad osobą potrzebującą, jeżeli spełnia ona przewidziane prawem warunki.

Umowa o wykład dla aplikantów radcowskich zawarta przez OIRP nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, co implikuje obowiązek podlegania ubezpieczeniom zdrowotnym, bowiem brak było wskazań indywidualizujących wykład jako dzieło o samoistnym charakterze.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wyceny nieruchomości wywłaszczonej na cele drogowe zgodnie z § 36 ust. 4 rozporządzenia, uznając operat szacunkowy za wystarczający dowód, a określenie odszkodowania zgodnie z przepisami specustawy drogowej.

Ustawa z 8 lipca 2005 r. nie wymaga fizycznej repatriacji właściciela pozostawionej nieruchomości, aby jego spadkobiercy nabyli prawo do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami RP.