Rażące naruszenie przepisu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przy rejestracji pojazdu bez wymaganej homologacji obliguje do stwierdzenia nieważności decyzji, niezależnie od skutków społeczno-gospodarczych, jako niezgodnej z zasadą praworządności.
Rekompensata za stosowanie ulg w transporcie publicznym wymaga umownej regulacji, co wyłącza sprawę spod kognicji administracji publicznej; ma ona charakter cywilnoprawny i rozstrzyga ją sąd cywilny, nie organ administracyjny.
Główny Inspektor Farmaceutyczny dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu odwołania od decyzji o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki, naruszając przepisy proceduralne dotyczące terminowego załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.
Odliczenie ulgi na złe długi znajduje zastosowanie przy ustalaniu dochodu do obliczania podstawy daniny solidarnościowej, a przepisy dotyczące daniny nie stanowią autonomicznego systemu w zakresie ustalania dochodu.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zakwestionowane transakcje nieruchomości i samochodu przez E. sp. z o.o. były przeprowadzone w warunkach nadużycia prawa, nie uprawniając do odliczenia podatku VAT, co zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy o VAT, uzasadniało decyzję organów podatkowych o odmowie zwrotu VAT oraz utrzymanie dodatkowego zobowiązania podatkowego.
Decyzja administracyjna o charakterze warunkowym, uzależniająca wykonanie obowiązku od terminu, może być zmieniona na podstawie art. 155 k.p.a. nawet po upływie tego terminu, jeżeli taki wniosek wpłynie przed jego upływem, a przepisy szczególne tego nie wykluczają.
Decyzja o rejestracji pojazdu bez niezbędnej homologacji narusza prawo w sposób rażący, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, niezależnie od społeczno-ekonomicznych skutków takiego orzeczenia.
Sprawa o rekompensatę za ulgi w transporcie publicznym ma w istocie charakter cywilnoprawny, wyłączając możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. było prawidłowe.
W sytuacji wydania decyzji o rejestracji pojazdu z pominięciem wymogów art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przyznanie jej stabilności decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne. Rażące naruszenie przepisów uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej nie posiadał legitymacji do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż nie spełniał warunków bycia wierzycielem według ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i potwierdził nieważność postanowienia IPN.
W postępowaniu naprawczym z art. 50–51 Prawa budowlanego organ nadzoru jest obowiązany ustalić zgodność faktycznie wykonanych robót z przepisami ochrony przed hałasem i drganiami. Dobrowolny charakter Polskich Norm nie wyłącza ich zastosowania jako kryterium oceny, jeżeli przepis rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wprost do nich odsyła. Ostateczne pozwolenie na budowę nie zwalnia przy tym
Na gruncie art. 52 ust. 1 Prawa budowlanego nakaz rozbiórki samowoli budowlanej powinien być co do zasady skierowany do inwestora, także gdy nie przysługuje mu tytuł prawny do nieruchomości. Obciążenie właściciela lub zarządcy wymaga wykazania konkretnych okoliczności faktycznych świadczących o niemożliwości wykonania obowiązku przez inwestora; sam brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele
Pozwolenie na podział zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru ma charakter uznaniowy, jednak odmowa jego wydania wymaga ustalenia konkretnego, a nie hipotetycznego, zagrożenia dla wartości zabytkowych lub funkcjonalnie rozumianej integralności zabytku. Sam geodezyjny podział nieruchomości, realizujący ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie oznacza fizycznej ingerencji w
Toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o ustalenie nieważności umowy, która stanowi podstawę nabycia udziałów we współwłasności nieruchomości, jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli od jego wyniku zależy ustalenie kręgu podatników podatku od nieruchomości. Organ podatkowy powinien w takiej sytuacji zawiesić postępowanie, a nie samodzielnie
Przy odpłatnym zbyciu akcji spółki kapitałowej powstałej wskutek przekształcenia innej spółki kapitałowej kosztem uzyskania przychodu, w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., są wyłącznie rzeczywiście poniesione przez wspólnika wydatki na objęcie lub nabycie udziałów w spółce przekształcanej. Wartość bilansowa tej spółki z dnia przekształcenia nie stanowi nowego kosztu podatkowego.
Odmowa uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów nie może opierać się wyłącznie na stwierdzeniu, że podatnik nie prowadził w miejscu zamieszkania podstawowej formy swojej działalności. Jeżeli materiał dowodowy dopuszcza wykonywanie tam innych czynności gospodarczych, organ, realizując zasadę prawdy obiektywnej, powinien wszechstronnie wyjaśnić tę okoliczność i odrębnie ocenić związek poszczególnych
Sprawa roszczenia o rekompensatę za stosowanie ulg w transporcie publicznym, jako wynikająca z umowy cywilnoprawnej, nie podlega postępowaniu administracyjnemu, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.
Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej, może dotyczyć jedynie decyzji ostatecznych, tj. takich, które nie podlegają dalszemu zaskarżeniu w toku instancyjnym. Jeśli decyzja nie ma charakteru ostatecznego, niemożliwe jest zainicjowanie postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie jej nieważności.
Wykonywanie całodobowych dyżurów ratowniczych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach zajmowanego stanowiska służbowego "starszy pilot" nie stanowi podstawy do przyznania dodatkowego wynagrodzenia, gdyż nie wykracza poza etatowe obowiązki służbowe.
Postępowanie w sprawie wniosku o rekompensatę z tytułu ulg transportowych w transporcie zbiorowym ma charakter cywilnoprawny, a nie administracyjny; jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest prawidłowe, jako że istota sprawy nie podlega merytorycznemu rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.
Anonimowość darczyńcy nie wyklucza zakwalifikowania wpłat jako darowizn, pod warunkiem spełnienia essentialia negotii umowy darowizny, w tym nieodpłatności. Wpłaty w systemach internetowych mogą być uznane za darowizny niezależnie od pełnej identyfikowalności darczyńcy.
Dla wykazania nieprawidłowości w kontekście unijnych przepisów konieczne jest wykazanie realnej lub potencjalnej szkody w budżecie unijnym; domniemanie potencjalnej szkody nie jest wystarczające bez konkretnych dowodów na obciążenie budżetu UE.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że sprawa dotycząca wniosku o rekompensatę za ulgi w transporcie publicznym ma charakter cywilnoprawny, co wyklucza możliwość administracyjnego rozstrzygnięcia w drodze decyzji organu. Umorzenie postępowania administracyjnego było uzasadnione.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest możliwe tylko wobec decyzji ostatecznych. Decyzja zachowująca możliwość zaskarżenia nie spełnia przesłanek do wszczęcia nadzwyczajnej procedury unieważnienia.