Skarga kasacyjna dotycząca uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, w wyniku doręczenia zastępczego, nie zasługuje na uwzględnienie, jeżeli procedura doręczenia została prawidłowo przeprowadzona zgodnie z art. 44 k.p.a.

NSA: Nienależnie pobrane świadczenia rodzinne z tytułu jednorazowego dochodu członka rodziny w jednym miesiącu nie wpływają per se na prawo do świadczeń; wymagane jest kontynuowane uzyskiwanie dochodu. Wyrok i decyzje uchylono.

Spółce korzystającej ze środowiska przysługuje ochrona przed nałożeniem opłat podwyższonych, kiedy korzystanie następuje zgodnie z decyzją nieostateczną, zaopatrzoną w rygor natychmiastowej wykonalności, a brak ostateczności tej decyzji wynika z działań organów administracyjnych, nie zaś z zaniedbań strony.

Rozpoczęcie działalności na podstawie decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności nie skutkuje naliczeniem opłat podwyższonych po późniejszym uchyleniu tego rygoru, jeśli podmiot działał w dobrej wierze i w oparciu o obowiązujące przepisy, a opłata podwyższona wymaga dodatkowej przesłanki subiektywnej wadliwości.

Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję w części, zobowiązany jest orzec również o pozostałej części decyzji. Władczy charakter aktu administracyjnego wymaga precyzyjnego sformułowania w osnowie decyzji, co obejmuje również obowiązek rozstrzygania o całokształcie sprawy.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach determinująca pozwolenie zintegrowane musi być respektowana w jego zakresie, lecz nie musi odbijać wszystkich jego szczegółów technologicznych, o ile działania te są zgodne z ramowym charakterem decyzji środowiskowej.

Organ planistyczny narusza władztwo planistyczne poprzez niewłaściwe ograniczenie prawa własności, nie rozważając alternatywnych rozwiązań, z naruszeniem zasady proporcjonalności i równości, co skutkuje niezasadnym ograniczeniem praw właścicieli nieruchomości.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji została wydana w zgodzie z przepisami prawa materialnego i procesowego, a ustalenia organów w przedmiocie zagospodarowania przestrzennego są prawidłowe.

Stwierdzając uchybienie przepisom art. 42 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 i 2 u.p.t.u. oraz art. 191 O.p., NSA uznał, że skarżący skutecznie przeprowadził wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, co uprawniało go do stawki 0% VAT, i uchylił decyzje organów podatkowych oraz wyrok WSA w Poznaniu, umarzając postępowanie podatkowe.

Wyrok NSA uchylający decyzję Rady Doskonałości Naukowej z uwagi na proceduralne uchybienia WSA oraz brak pełnej analizy ustaleń w postępowaniu dotyczących wniosków habilitacyjnych i autoweryfikacji uchwał Rady Dyscypliny.

Dzwony kościelne oraz instalacje nagłaśniające stanowią "instalacje" w rozumieniu Prawa ochrony środowiska, a Parafia podlega regulacjom w zakresie ograniczenia hałasu. Określenie dopuszczalnego hałasu w nocy, bez odpowiednich pomiarów, jest bezpodstawne.

Organ administracyjny nie może w drodze zarządzenia pokontrolnego nakazać stronie uzyskania pozwolenia wodnoprawnego ani nakazać przestrzegania obowiązującego prawa w tym zakresie; takie zarządzenie należy uchylić.

Stosowanie zasady specjalności z art. 607e § 1 k.p.k. nie wyklucza ścigania za inne przestępstwa, gdy oskarżony odpowiada z wolnej stopy, a tymczasowe aresztowanie nie było egzekwowane.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobom niebędącym krewnymi w pierwszym stopniu, konieczne jest, aby osoby te legitymowały się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co wyklucza osoby legitymujące się niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym.

Przewoźnik drogowy, który wykonuje przewóz w okresie obowiązywania zakazów ruchu, ponosi odpowiedzialność administracyjną, o ile nie wykaże, że sytuacja była wynikiem okoliczności nadzwyczajnych. Odpowiedzialność za przewoźnika wyłącza tylko ścisła kwalifikacja wyjątków określonych ustawą.

Negatywny wynik egzaminu adwokackiego może zostać podtrzymany, jeżeli ocena pracy egzaminacyjnej - zgodna z kryteriami art. 78e ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze - wykazuje istotne uchybienia merytoryczne i formalne, a zarzuty proceduralne skarżącego nie znajdują uzasadnienia.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie może prowadzić do jej uzupełnienia ani zmiany merytorycznej. Wnioski zmierzające do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego pozostają poza zakresem tego przepisu.

Skarga kasacyjna U. w P. na wyrok WSA w Białymstoku w sprawie kary pieniężnej na podstawie ustawy o SENT podlega oddaleniu. Zarzuty kasacyjne nie wykazały naruszenia przepisów prawa materialnego, a ustalony stan faktyczny nie daje podstaw do uchylenia decyzji o nałożeniu kary.

Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a., wyjaśnienie decyzji nie obejmuje legalności i spójności jej treści, ale jedynie usunięcie niejasności semantycznych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skuteczność doręczenia decyzji podatkowej drogą elektroniczną wymaga uprzedniego sprawdzenia zgody podatnika i zastosowania przepisów przejściowych ustawy o doręczeniach elektronicznych, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że niespełnienie przesłanek prawnych skutecznego doręczenia drogą elektroniczną uniemożliwia uznanie doręczenia za skuteczne, co winno skutkować ponownym rozpoznaniem sprawy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów przejściowych.

Uchwała NSA: Skuteczność wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zależy od ustalenia, czy kwestie rażącego naruszenia prawa były już przedmiotem wcześniejszych orzeczeń i ingerują w powagę rzeczy osądzonej.

Płatnik nie ponosi odpowiedzialności za niepobrane zaliczki, gdy stypendium spełnia warunki zwolnienia podatkowego; prawidłowo wypłacone środki wyłączają późniejsze obowiązki płatnika.

Składając wniosek o interpretację indywidualną, wnioskodawca ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, jednak organ nie może żądać, aby ten sam rozstrzygał wątpliwości prawne. Ocena działalności podatnika na gruncie prawa podatkowego leży w gestii organu, a nie samego wnioskodawcy.