Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie spełnia formalnych wymogów prawa i odrzucił ją. Orzeczono, iż brak udowodnienia faktycznego władania nieruchomością po dniu 5 kwietnia 1958 r. wyklucza możliwość przyznania odszkodowania.

W sprawie uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja uchylająca na podstawie art. 162 § 2 k.p.a. jest zgodna z prawem, gdyż sąd oraz organ odwoławczy prawidłowo ograniczyły kontrolę do weryfikacji niewykonania zastrzeżonych czynności.

NSA orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za przewóz odpadów bez prawidłowego dokumentu wymaga ponownej oceny w zakresie legalności i zasadności nałożenia tej kary, biorąc pod uwagę odpowiednie przepisy normatywne, w tym obowiązek posiadania zgodnej z rzeczywistością dokumentacji odpadów.

Sąd administracyjny, rozpatrując zagadnienie dopuszczenia strony do postępowania w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego, musi dokładnie zbadać, czy zmiany te są istotne i czy mają znaczące negatywne oddziaływanie na środowisko, co determinuje status uczestnika jako strony postępowania.

Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o pobyt czasowy, jednakże nie rażąco. Nakazano wydać decyzję w ciągu dwóch miesięcy, uwzględniając szczególne okoliczności sprawy.

Osoby pełniące funkcje kierownicze są odpowiedzialne za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia, niezależnie od późniejszego zaprzestania pełnienia funkcji, a kara pieniężna może być nałożona na podstawie wcześniejszych naruszeń ustawy o grach hazardowych.

Nie można automatycznie wykluczać rękojmi należytego wykonywania obowiązków przez osobę wnioskującą o wpis do ewidencji na podstawie przeszłego skazania, które uległo zatarciu, bez wszechstronnej oceny jej aktualnej postawy zawodowej.

Obsługa urządzeń medycznych, takich jak komora hiperbaryczna, może być kwalifikowana jako zawód medyczny w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, co umożliwia uzyskanie zwolnienia z VAT. Organ podatkowy nie może unikać odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni prawa podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję odmowną w kwestii zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej za prawidłową. Brak naruszenia przepisów uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej, ponieważ organy administracyjne prawidłowo oceniły brak wystąpienia przesłanek uzasadniających zwolnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wcześniejszego orzeczenia, uznając iż nie doszło do rażącego naruszenia prawa UE, a ocena sądowa nie wykraczała poza standardy interpretacyjne sądowej swobody orzeczniczej.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. ma na celu usunięcie niejasności w jej rozumieniu, a nie weryfikację legalności czy merytorycznej poprawności decyzji. Skarga kasacyjna z powodu niewłaściwego wyjaśnienia oddalona.

NSA podtrzymał stanowisko WSA, uznając prawidłowość zawieszenia postępowania administracyjnego przez Ministra Rolnictwa do czasu rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości przyznania wsparcia, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Przepisy art. 545 ust. 3d Prawa wodnego stanowią normę intertemporalną, wyznaczającą termin przedawnienia dla decyzji administracyjnej kary pieniężnej, wykluczającą jednocześnie zastosowanie Ordynacji podatkowej i ogólnych zasad z KPA.

NSA uznaje brak podstaw do wykluczenia podmiotów z pomocy z FGŚP, jeśli spełniają warunki działalności gospodarczej, niezależnie od wpisu w REGON. Przepis art. 15gga ustawy Covid-19 nie ogranicza pomocy jednokrotnie dla beneficjentów korzystających z innych przepisów ustawy.

Wartość nakładów poczynionych przez partnera prywatnego, przekazanych nieodpłatnie spółce po rozwiązaniu umowy PPP, stanowi przychód podatkowy dla spółki, jeśli na moment przekazania spółka nie ma statusu podmiotu publicznego lub spółki z większościowym udziałem podmiotu publicznego.

Nie są przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1993 ze zm.), ponoszone przez najemcę koszty mediów związanych z korzystaniem z wynajmowanych lokali, jak np. energii, wody, kanalizacji, gazu i wywozu

Decyzja w przedmiocie nakazu likwidacji betonowej blokady, jako jednostronne i niewystarczające rozwiązanie problemu naruszenia stosunków wodnych, została uchylona z uwagi na brak pełnego uwzględnienia okoliczności sprawy oraz niekompletne wykorzystanie opinii biegłego. Należy dokonać pełnej oceny dowodów i zastosować kompleksowe rozwiązanie problemu.

Nie jest dopuszczalne odrzucenie skargi wniesionej z użyciem systemu e-Doręczenia. Spółka komandytowa przy wypłacie zaliczek na poczet udziału w zysku nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, zgodnie z art. 30a u.p.d.o.f., do czasu obliczenia podatku należnego spółki komandytowej.

Rada Gminy jako organ kontrolny jest wyłącznym podmiotem uprawnionym do przeprowadzania nadzoru i kontroli nad działalnością gminnych podmiotów leczniczych, w przeciwdziałaniu kompetencjom wójta jako organu wykonawczego.

NSA podtrzymał stanowisko, że wyjaśnienia treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie mogą prowadzić do ustalania nowych faktów, lecz mają na celu wyłącznie jasne przedstawienie już podjętego rozstrzygnięcia, o ile budziło ono wątpliwości interpretacyjne.

Osoba, która przeprowadza czynności wspierające funkcjonowanie automatów działających jak gry hazardowe, spełnia przesłanki uznania jej za urządzającą gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, mimo braku formalnych powiązań umownych.

Stosowanie dopingu przez członka kadry narodowej nie może stanowić samodzielnej podstawy materialnoprawnej decyzji ministra właściwego do spraw kultury fizycznej o pozbawieniu zawodnika stypendium sportowego - w rozumieniu art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1133 ze zm.) w zw. z § 14 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 14 listopada

NSA orzekł, że przedłużenie stosowania art. 100d specustawy ukraińskiej było nieproporcjonalne od 30 czerwca 2024 r., co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu. Jednak bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzje uznające zobowiązanie do powrotu cudzoziemca są zgodne z prawem, jeżeli dochowano procedur określonych w ustawie o cudzoziemcach, a zgoda na pobyt humanitarny wymaga ścisłej integracji z Polską oraz zerwania więzów z krajem pochodzenia.