Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż wyrok sądu I instancji, pomimo błędów w uzasadnieniu, odpowiadał prawu. Organy winny ustalić charakter i wymagania prawne zmiany użytkowania budynku.

Pismo z dnia 4 kwietnia 2022 r., informujące o umorzeniu postępowania administracyjnego z mocy prawa, nie stanowi decyzji administracyjnej i nie przysługuje od niego odwołanie. Rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwalifikujące to pismo jako „ułomną decyzję administracyjną”, było błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja rejestracyjna wydana została z rażącym naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej nieważność, niezależnie od ewentualnych konsekwencji majątkowych dla skarżącego.

Dochody z odpłatnego zbycia w drodze zamiany, aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego, muszą być wydatkowane zgodnie z zamkniętym katalogiem celów mieszkaniowych przewidzianym w art. 21 ust. 25 pkt 3 lit. c u.p.d.o.f.

NSA postanowił, że organy podatkowe naruszyły zasady postępowania podatkowego poprzez niedostateczną ocenę materiału dowodowego, uzasadniając tym odmowę zwrotu PCC, a brak ziszczenia się warunku zawieszającego powinien prowadzić do zwrotu podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak szczególnie uzasadnionego przypadku uzasadniającego odstępstwo od zasady powoduje prawidłowość odmowy zezwolenia na zajęcie pasa drogowego na cele handlowe, z uwagi na ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu i brak precyzji w ustaleniach wnioskodawcy.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, niezależnie od faktycznego wykonywania działalności i osiągania przychodów, wynikającego z posiadania statusu wspólnika spółki zarejestrowanej w KRS.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i decyzje organów inspekcji sanitarnej, uznając, że obowiązek szczepienia ochronnego jest wymagalny, a zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na brak przeciwwskazań zdrowotnych i prawne uzasadnienie obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie dotyczącej decyzji nakazującej rozbiórkę części pokrycia dachowego, orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. Sąd stwierdził, że obowiązek zmiany kolorystyki pokrycia dachowego został prawomocnie ustalony i jego niewykonanie uzasadniało rozbiórkę zgodnie z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.

Art. 37at ust. 8 P.f. powinien być stosowany wyłącznie w połączeniu z uprawnieniami do inspekcji. Bez takiej inspekcji wezwania dokumentacyjne nie uzasadniają nałożenia kary pieniężnej.

Wydatek z funduszu rehabilitacji nie musi być bezpośrednio związany z poprawą sytuacji konkretnego niepełnosprawnego pracownika, jeśli służy utrzymaniu lub ułatwieniu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, nawet w przypadku użycia standardowego sprzętu.

Organ podatkowy w postępowaniu ponownym jest zobligowany do prawidłowego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, z uwzględnieniem zasad pogłębiania zaufania do działań organów oraz zasady oparcia na materiale dowodowym z rzeczywistej transakcji gospodarczej.

Przesłanka ‘uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania podatkowego’ w rozumieniu art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej nie wymaga uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, lecz jedynie wykazania istnienia obiektywnie uzasadnionej obawy jego niewykonania.

Decyzja Starosty Sokólskiego o rejestracji pojazdu bez przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych była wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak jest podstaw dla uznania choroby zawodowej u skarżącego J.W., co w świetle przeprowadzonych dowodów i orzeczeń lekarskich wskazuje na pozazawodowy charakter schorzenia.

Decyzja rejestracyjna pojazdu została słusznie unieważniona z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów nowo wprowadzanych na rynek Unii Europejskiej. Nie przedstawiono wymaganej dokumentacji zgodności typu, co skutkowało oczywistym naruszeniem ustanowionych reguł.

Niniejszym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu skarbowego, uznając, iż interpretacja prawa podatkowego przez organ była niewystarczająca, gdyż opierała się na błędnym zastosowaniu przepisów, nie biorąc pod uwagę konieczności interpretacyjnej dla celów podatkowych.

W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że decyzje administracyjne w sprawie opłat za odpady komunalne były zasadne, a obowiązek ponoszenia opłat przez właściciela zamieszkałej nieruchomości wynikał z przepisów prawa.

Nieruchomość zabudowana i wykorzystywana do działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji w ewidencji, według ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarga kasacyjna musi precyzyjnie wskazywać przepisy, których naruszenia dopuszczono się w niższej instancji.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego determinuje maksymalny wymiar zakazu prowadzenia pojazdów do 2 lat; wszelkie przedłużanie tego okresu stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego.

Planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nie można interpretować wbrew jego dosłownemu brzmieniu. Budynek mieszkalny wielorodzinny nie wyklucza się z definicji zabudowy mieszkaniowej, chyba że plan miejscowy stanowi inaczej. Właściwa kwalifikacja budynku musi wynikać z analizy jego rzeczywistych cech technicznych i funkcjonalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dokonał właściwej oceny przesłanek wznowienia postępowania, co narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 2 k.p.a., co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku.

Zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z Prawem budowlanym nie stanowi wszczęcia postępowania administracyjnego, co wyklucza stronę trzecią (niebędącą inwestorem) od ubiegania się o wznowienie postępowania na podstawie k.p.a.

Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga ujawnienia nowych istotnych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w chwili wydania decyzji. Same opinie rzeczoznawców sporządzone po fakcie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.