Prowadzenie postępowania wywłaszczeniowego oraz wydanie decyzji w sytuacji, gdy nie został ujawniony nowy właściciel w księdze wieczystej, nie skutkuje rażącym naruszeniem prawa, a przepis dekretu z 1949 roku dopuszcza wywłaszczenie w przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości.

Dodatek graniczny przysługuje wyłącznie funkcjonariuszom Straży Granicznej wykonującym zadania w enumeratywnie określonych komórkach wewnętrznych, zgodnie z § 11b rozporządzenia z 2008 r. Nie spełnienie tego warunku wyklucza przyznanie dodatku.

Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, jeżeli w trakcie postępowania o dostęp do informacji publicznej działa zgodnie z wymogami proceduralnymi, w tym weryfikacji formalnych braków wniosku i wykazania interesu publicznego dla informacji przetworzonej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną P. sp. z o.o. potwierdził, że brak należytej staranności podatnika oraz fikcyjność faktur uniemożliwiają odliczenie podatku VAT, a organy podatkowe działały zgodnie z prawem, nie naruszając zasad postępowania.

Odmawiając przywrócenia terminu z uwagi na brak winy skarżącego wynikającej z okoliczności niezależnych, w tym samoizolacji z obawy przed zarażeniem COVID-19 oraz konieczności opieki nad chorą żoną, narusza zasady postępowania administracyjnego wymagające uwzględnienia szczególnych okoliczności w ocenie staranności strony.

Skarga kasacyjna D.K. zostaje oddalona, ponieważ brak możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w sytuacji składania oświadczeń przez kuratora nie skutkuje uchyleniem obowiązku do ponoszenia pełnych opłat za pobyt w domu pomocy społecznej bliskiej osoby.

Odszkodowanie za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną musi być ustalane na podstawie stanu i przeznaczenia nieruchomości uwidocznionego w ewidencji gruntów w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania wynikającą z naruszenia prawa do obrony i nieprawidłowego doręczenia zawiadomienia o rozprawie.

Utrzymanie w mocy decyzji odmowy uchylenia rozkazu personalnego o zwolnieniu skarżącej ze służby z powodu nieobecności w związku z długotrwałymi zwolnieniami lekarskimi, niepodważonej skutecznie nowymi okolicznościami faktycznymi.

Operat szacunkowy, jako dokument potwierdzający wartość nieruchomości, musi zawierać klauzulę potwierdzającą jego aktualność w samym operacie, aby mógł być wykorzystany po upływie roku od jego sporządzenia, zgodnie z art. 156 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Informacje o wykształceniu i kwalifikacjach pracowników samorządowych wykonujących zadania publiczne związane z utrzymaniem zieleni w pasach drogowych stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Informacja publiczna musi być zmaterializowana i pozostawać w posiadaniu organu. Nieosiągnięcie tego stanu i braki w precyzji wniosku skutkują jego nierozpatrzeniem, a organowi nie można przypisać bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że operat szacunkowy, który nie zawiera klauzuli potwierdzającej jego aktualność w sposób zgodny z art. 156 ust. 4 u.g.n., nie może być podstawą ustalenia odszkodowania, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnych opartych na takim operacie.

Klauzula potwierdzająca aktualność operatu szacunkowego musi być umieszczona w samym operacie, jako jego integralna część, celem skutecznego przedłużenia jego ważności powyżej 12 miesięcy zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n., co warunkuje dopuszczalność wykorzystania operatu jako dowodu przy decyzji odszkodowawczej.

Operat szacunkowy może być dowodem ustalenia wartości nieruchomości tylko po umieszczeniu klauzuli aktualności w samym operacie i dołączeniu analizy aktualności, zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n.

Operat szacunkowy musi zawierać w sobie klauzulę potwierdzającą jego aktualność oraz analizy zgodne z art. 156 ust. 4 u.g.n. Bez tych elementów nie może stanowić podstawy określenia odszkodowania; literalna wykładnia przepisu jest dominująca.

Umorzenie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, z powodu upływu trzydziestu lat od ogłoszenia aktu administracyjnego, nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.

Udostępnienie informacji publicznej może być ograniczone, gdy są one przetworzone w rozumieniu u.d.i.p., a ich ujawnienie nie wykazuje szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący musi jasno wskazać konkretne, realne korzyści dla interesu publicznego wynikające z ujawnienia żądanych informacji.

Zasiłek celowy na pokrycie kosztów prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych jest świadczeniem fakultatywnym i jego przyznanie podlega uznaniu administracyjnemu, nawet jeśli wnioskodawca spełnia ustawowe kryteria dochodowe. Organ nie ma obowiązku przyznania zasiłku w sytuacji dostępności publicznej służby zdrowia.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, zwolnienie funkcjonariusza z policji jest zasadne w przypadku istnienia ważnego interesu służby, nawet na etapie postawienia zarzutów karnych, jeśli podważa to nieposzlakowaną opinię i autorytet funkcjonariusza.

NSA stwierdził uchybienia Sądu meriti w wykładni i zastosowaniu przepisów oraz uchylił wyrok, polecając ponowne rozpoznanie przez WSA, uwzględniając wykładnię NSA w zakresie stosowania procedur AML.

NSA potwierdza zasadność stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z rażącym naruszeniem przepisów prawa, podkreślając obowiązek uzyskania odpowiednich dokumentów homologacyjnych dla rejestracji nowych pojazdów w Unii Europejskiej.

Wojewoda Pomorski nie pozostawał w rażącej bezczynności, a artykuły 100c i 100d ustawy o pomocy Ukrainie miały zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co wykluczało bezczynność w badanym okresie.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracji pojazdu pozostała w mocy ze względu na brak podstaw prawnych i dowodowych do jej uchylenia oraz prawidłowość sądu I instancji w aspekcie formalnoprawnym.