Radni oraz Przewodniczący Rady Miejskiej nie są podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p., gdyż nie wykonują zadań publicznych indywidualnie, a organami władzy publicznej są wyłącznie rada gminy oraz burmistrz.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w przypadku posiadania przez wnioskodawcę uprawnienia do zasiłku stałego oraz prowadzenia działalności gospodarczej; brak związku przyczynowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką stanowi dodatkową podstawę odmowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż odrzucenie skargi kasacyjnej Prezesa ARiMR jest zasadne wskutek nieprawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego dotyczących przedawnienia oraz proporcjonalności sankcji finansowych.

Odmowa przyznania pomocy finansowej z tytułu dofinansowania funduszu operacyjnego organizacji producentów owoców i warzyw, w przypadku gdy kryterium uznania zostało naruszone po zakończeniu programu operacyjnego, jest nieuzasadniona. Istotne jest spełnienie warunków uznania w okresie realizacji programu operacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając w części wyrok WSA i umarzając postępowanie w zakresie zobowiązania organu, potwierdził istnienie bezczynności organu na dzień wniesienia skargi. Bezczynność taka, nieusprawiedliwiona zwłoką w zawiadamianiu stron zgodnie z art. 35 i 36 k.p.a., stanowiła podstawę do wydania rozstrzygnięcia, częściowo uwzględniając skargę kasacyjną.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako niezasadnej z uwagi na brak formalnych przesłanek do podważenia postanowienia organu podatkowego oraz niedostateczną realizację wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Dyrektor KIS jest ograniczony do stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wyłącznie w części niezgodnej z interpretacją ogólną. Wykładnia art. 14e § 1a pkt 2 powinna umożliwiać zachowanie części interpretacji indywidualnej zgodnych z obowiązującym prawem.

Akt właściwego organu władzy przerywa bieg przedawnienia zobowiązania do zwrotu dofinansowania, nawet jeśli ten akt dotyczy śledztwa wobec osób fizycznych, pełniących funkcje w strukturze organizacyjnej beneficjenta.

Kwota pobrana jako opłata komornicza w toku postępowania egzekucyjnego nie stanowi nadpłaty podatku. Oprocentowanie nadpłaty liczy się od daty jej powstania jedynie, gdy organ przyczynił się do przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych powinna być dokonana w formie decyzji administracyjnej, podlegającej odwołaniu, z uwagi na ochronę praw adresata aktu administracyjnego.

Zanonimizowane uzasadnienia wyroków w sprawach o przestępstwa przeciwko wolności seksualnej mogą naruszać prawo do prywatności uczestników postępowań, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia jako informacji publicznej.

W przypadku uchwały dotyczącej zwrotu unijnych środków pomocowych, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż brak osiągnięcia celu projektu wyklucza zasadność zarzutów dotyczących utrzymania jego trwałości.

Dla uznania przewozu pojazdem zarejestrowanym do licencji taksówkowej za przewóz taxi, konieczne jest odpowiednie oznaczenie i wyposażenie. Brak spełnienia tych wymogów skutkuje kwalifikacją przewozu jako okazjonalnego, niezależnie od wpisu do licencji.

Wykładnia art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, dokonywana przez pryzmat celu świadczenia oraz dobra dziecka, wyklucza automatyzm w dzieleniu kwoty wsparcia na połowę w przypadku opieki naprzemiennej, jeżeli tylko jeden z małżonków złożył wniosek, a wypłata pełnej kwoty świadczenia jednemu z rodziców nastąpiła za ich zgodnym porozumieniem i służyła niezakłóconemu zaspokajaniu

Faktury VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie dają podstaw do obniżenia należnego podatku VAT; instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego, które kończy się jego umorzeniem, nie skutkuje zawieszeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Skarga kasacyjna dotycząca określenia kwoty zwrotu dofinansowania z unijnych środków została oddalona z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych i brak wykazania istotnego naruszenia przepisów prawa przez sąd pierwszej instancji.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz wyrok WSA były zgodne z prawem. Przewóz realizowany przez aplikację Uber nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej, a argumenty skargi kasacyjnej nie przemawiały za zmianą tego rozstrzygnięcia.

Zapytanie o techniczne aspekty funkcjonowania systemu e-Doręczeń, w tym brak daty na dokumentach, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na co wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych.

Prawo do rekompensaty za pozostawione nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie jest uzależnione od spełnienia warunku repatriacji byłych właścicieli na obecne terytorium państwa polskiego.

Dokumenty dotyczące zewnętrznych działań organu, powiązań interpersonalnych oraz realizacji zadań publicznych, mieszczą się w zakresie informacji publicznej, co uzasadnia obowiązek ich udostępnienia przez podmioty publiczne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w okresie nieobsadzenia organu i jego reorganizacji, termin do wykonania wyroku WSA nie rozpoczął biegu. Krajowej Radzie Bibliotecznej nie można zarzucić bezczynności w realizacji zobowiązania wynikającego z wyroku.

Czas dojazdu wraz z przesiadkami uwzględniony w art. 93 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy o Policji nie może przekraczać dwóch godzin w obie strony. Brak zasadności roszczenia o zwrot kosztów dojazdu, gdy czas ten przekracza określony limit.

Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi przesłankę do uznania naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p, nawet jeśli organ podejmuje czynności niezgodne z prawem, mające na celu przedłużenie terminu załatwienia sprawy.

Przesłanką przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a stałą opieką nad osobą niepełnosprawną, która uniemożliwia podjęcie pracy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że taka opieka wymaga stałej dyspozycyjności i może wykluczać możliwość zarobkowania.